Kategoria: wydarzenia ze świata

Adwentystyczna uczelnia w Brazylii, w ramach kampanii „Breaking the Silence” przeciwko przemocy cyfrowej, postanowiła skonfrontować nastolatków z brutalną rzeczywistością Internetu.

28 SIERPNIA 2025 (NR 1130) [Adventist.news |Opr. Daniel Kluska]

Eksperyment przeprowadzony w Petrópolis Adventist College w Rio de Janeiro ukazał głęboki wpływ, jaki obraźliwe komentarze w sieci mogą wywierać na młodzież. Inicjatywa była częścią corocznej kampanii „Breaking the Silence”, mającej na celu zwiększenie świadomości na temat nadużyć i przemocy w Internecie, prowadzonej pod nadzorem Wydziału Ameryki Południowej Kościoła Adwentystów.

W ramach akcji uczniowie w wieku 15–17 lat otrzymali balony wypełnione prawdziwymi komentarzami publikowanymi w mediach społecznościowych. Po przebiciu balonów ukazywały się wiadomości takie jak: „Jeśli umrzesz, nikt za tobą nie będzie tęsknił”.

Moment ten wywołał szok, oburzenie, a niekiedy łzy. Jedna z uczennic, wyraźnie poruszona, przyznała, że sama doświadczyła kiedyś podobnego, bolesnego komentarza. – Musimy uważać na słowa. Nigdy nie wiemy, przez co przechodzi druga osoba i jaki ciężar niesie ze sobą nasza ocena – powiedziała.

Inni uczniowie również zaczęli refleksyjnie analizować powagę takich przesłań. – Nie wiemy, przez co ludzie przechodzą w życiu prywatnym, dlatego wypowiadanie czegoś bez zastanowienia nad konsekwencjami jest nieludzkie – powiedział Emanuelle Kristian Bueno Carvalho. Miguel Nolasco Gimenes dodał, że choć w przeszłości mógł wygłaszać podobne uwagi, teraz świadomie wybiera inną drogę. – Nauczyłem się, że nie można tak mówić; to jest po prostu złe – zaznacza.

Rosnące zagrożenia cyberprzemocy

Przemoc cyfrowa staje się coraz poważniejszym zagrożeniem dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Obraźliwe komentarze, groźby czy nieodpowiednie treści mogą powodować głębokie, często ukryte szkody psychiczne.

Według psycholog klinicznej Andrei de Limy Almeidy Rojas, specjalistki w psychoanalizie, „okres dojrzewania to czas intensywnego kształtowania się tożsamości i poczucia własnej wartości. Obraźliwe komunikaty w mediach społecznościowych mogą wywoływać poczucie niepewności, głęboki smutek, a nawet depresję lub lęki”.

Dane potwierdzają skalę problemu. Według badania TIC Kids Online Brazil z 2023 roku, troje na dziesięcioro dzieci i nastolatków padło ofiarą cyberprzemocy. Z kolei Krajowe Centrum Zgłaszania Cyberprzestępczości odnotowało, że w 2022 roku liczba przestępstw z nienawiści w sieci przekroczyła 74 tysiące. Fiocruz-SP podaje, że od 21,6% do 34,1% młodych ludzi w wieku 13–18 lat zgłosiło myśli samobójcze związane z cyberprzemocą.

Kampania „Breaking the Silence” prowadzona jest jednocześnie w ośmiu krajach nadzorowanych przez Wydział Ameryki Południowej: Argentynie, Boliwii, Brazylii, Chile, Ekwadorze, Paragwaju, Peru i Urugwaju. W tym roku główny nacisk położono na zagrożenia płynące ze świata wirtualnego oraz sposoby ochrony przed przemocą cyfrową.

AAI

Nowa książka J.C. Waltona, adwentystycznego naukowca, która niedawno ukazała się nakładem wydawnictwa Andrews University Press, zatytułowana „Sprawiedliwość dla Księgi Rodzaju: Eksploracja naukowa”, podejmuje szeroki zakres zagadnień w debacie na temat kreacjonizmu i ewolucji. Publikacja analizuje kluczowe pytania naukowców dotyczące pochodzenia treści zawartych w pierwszej księdze Biblii.

24 SIERPNIA 2025 (NR 1129) [Adventist.news |Opr. Daniel Kluska]

Książka została podzielona na pięć części, z których każda obejmuje rozdziały poświęcone takim tematom, jak: zderzenie światopoglądów w środowisku naukowym w kwestii pochodzenia świata; kompozycja literacka Księgi Rodzaju; chronologia i historia Ziemi; zagadnienia archeologiczne; oraz ostateczny obraz Boga przedstawiony w Księdze Rodzaju.

J.C. Walton jest emerytowanym profesorem chemii na Uniwersytecie St. Andrews w Szkocji. Uznany naukowiec, autor licznych publikacji, był wielokrotnie nagradzany przez Królewskie Towarzystwo Chemiczne oraz Szkocką Akademię Narodową. Jest również autorem i współautorem setek artykułów naukowych oraz dwóch książek wydanych przez Cambridge University Press.

Przedmowę do „Sprawiedliwości dla Księgi Rodzaju” napisała Andrea Luxton, była rektor Uniwersytetu Andrews. – Walton dąży do zachowania umiaru – pisze Luxton – … jednak wyrównuje szanse, pokazując, że argumenty tych, którzy podważają Księgę Rodzaju, często są same w sobie nielogiczne. Dla osób, które doceniają kluczową rolę Pisma Świętego, a zwłaszcza Księgi Rodzaju, w kształtowaniu swojego światopoglądu, książka ta będzie świeżą i inspirującą lekturą – dodaje.

Zdaniem Ronalda Knotta, dyrektora Andrews University Press, publikacja wpisuje się w serię prac podejmujących zagadnienia związane z wiarą i nauką.

– Jesteśmy dumni, że możemy wydać tak istotną książkę dr. Waltona i cieszymy się, że znajdzie swoje miejsce obok klasycznej publikacji Leonarda Branda „Wiara, rozum i historia Ziemi”, dwutomowych „Opowieści o stworzeniu świata według Księgi Rodzaju” oraz książki „Projekt i katastrofa: 51 naukowców bada dowody w naturze” – podkreśla Knott.

Publikacje Andrews University Press można nabyć w księgarniach Adventist Book Centers, u sprzedawców internetowych oraz bezpośrednio w wydawnictwie pod TYM ADRESEM.

Andrews University Press jest głównym wydawnictwem akademickim obsługującym Kościół Adwentystów Dnia Siódmego na całym świecie. Publikacje wydawnictwa są autoryzowane przez radę dyrektorów, której przewodniczy John Wesley Taylor V, rektor Andrews University.

AAI

Źródło: https://adwent.pl/nauka-a-ksiega-rodzaju/

W dniach 17–19 lipca na Wydziale Teologii Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Berrien Springs (Michigan, USA) odbyła się coroczna Adwentystyczna Konferencja nt. Rodziny i Relacji (ACFRP). Spotkanie przebiegało pod hasłem: „Celebrating Creation: Marriage, Family, and the Sabbath” (Świętując Stworzenie: Małżeństwo, Rodzina i Szabat).

* Na zdjęciu głównym Ronnie Nalin, dyrektor Geoscience Research Institute, wygłasza jedno z przemówień podczas konferencji [Zdjęcie: Peter Tumangday]

12 SIERPNIA 2025 (NR 1128) [AdventistReview.org |Opr. Daniel Kluska]

Wydarzenie zostało zorganizowane wspólnie przez Departament ds. Rodziny przy Generalnej Konferencji (GC) Kościoła Adwentystów, Wydział Północnoamerykański (NAD) oraz Uniwersytet Andrewsa.

Konferencja była skierowana do liderów, pastorów, studentów oraz specjalistów pracujących w lokalnych kościołach, diecezjach i innych instytucjach adwentystycznych. Jak podkreśliła Jasmine Fraser, adiunkt w zakresie uczniostwa i edukacji oraz dyrektor programu doktoranckiego w tej dziedzinie, ACFRP to przestrzeń dla „szerokiej gamy badań i dialogu”, mających na celu uzdrawianie i odbudowę rodzin.

Uczestnicy mieli możliwość udziału zarówno stacjonarnie, jak i online, korzystając z wykładów i warsztatów poświęconych strategiom pracy z rodziną – od terapii i doradztwa, po praktyczne rozwiązania dla takiej służby w Kościele. Podczas trzydniowego spotkania odbyło się sześć wykładów plenarnych oraz liczne sesje tematyczne.

Wykłady plenarne i sesje warsztatowe

Jednym z kluczowych prelegentów był Ronny Nalin, dyrektor Instytutu Badań Geonaukowych. W czwartkowy wieczór mówił na temat: „Uniformitaryzm, katastrofizm i Boże działanie w naturze”, pokazując, jak dane geologiczne potwierdzają intencjonalne dzieło stworzenia opisane w Księdze Rodzaju. Kolejnego dnia poprowadził on także sesję plenarną pt. „Wielkie odwrócenie: Jak Bóg tygodnia stworzenia przemienia życie”.

W piątek po południu rozpoczęły się pierwsze sesje warsztatowe, w których psychologowie, profesorowie i pastorzy z całych Stanów Zjednoczonych omawiali zagadnienia takie jak:

• religię, sens życia i szczęście jako czynniki odporności studentów (Elaine Oliver, zastępca dyrektora ds. Rodziny GC),
• stres post pandemiczny wśród chińskich imigrantów,
• lęki rodzinne i przemoc domową,
• odpoczynek sobotni i uwielbienie,
• przygotowanie do małżeństwa.

Wieczorne nabożeństwo piątkowe otwierające szabat poprowadził Richard Davidson, profesor egzegezy Starego Testamentu na Uniwersytecie Andrews. Jego wystąpienie pt. „Boży zamysł stworzenia dla małżeństwa: heteroseksualny, monogamiczny i trwały” ukazywało biblijne ideały dotyczące relacji międzyludzkich.

Szabat – dzień refleksji i odnowy

W sobotni poranek wykład plenarny wygłosiła Hyveth Williams, dyrektor programu doktoranckiego w służbie kościelnej. W prelekcji pt. „Przywracając to, co złamane” podkreślała piękno stworzenia i dar szabatu, akcentując, że „Szabat nie jest przepisem, ale relacją”. Zwróciła uwagę na potrzebę budowania duchowych więzi w świecie zdominowanym przez rozwody, przemoc i pogoń za sensem życia napędzanym „algorytmami” mediów społecznościowych.

Po południu odbyły się kolejne warsztaty prowadzone m.in. przez wykładowców Andrews:

• Ainswortha Josepha, który mówił o pomocy dzieciom zagrożonym z perspektywy biblijnej,
• Kristinę Freed, prezentującą „plan dla relacji, które kwitną”.

Willie Oliver, dyrektor Wydziału ds. Rodziny przy GC, poprowadził sesję pt. „Na obraz Boga: zwracając uwagę na to, kim jesteśmy”. Odwołując się do 1Listu do Koryntian 6:9-11 oraz Księgi Kapłańskiej 18:22, mówił o Bożych standardach dotyczących seksualności i małżeństwa. Podkreślał, że Kościół Adwentystów Dnia Siódmego „nie jest przeciwko komukolwiek, lecz opowiada się za tym, co jest w Słowie Bożym”.

Zakończenie konferencji

Ostatni wykład konferencji wygłosiła Jo Ann Davidson, profesor teologii systematycznej. Jej wystąpienie pt. „Bóg jest romantykiem” ukazywało piękno małżeństwa i seksualności jako daru Bożego, wskazując zarówno na biblijne przykłady miłości małżeńskiej, jak i na metaforę Bożej miłości do swojego ludu.

– ACFRP to coś więcej niż konferencja — to wspólnota i rosnąca sieć specjalistów, naukowców i studentów, którzy pasjonują się życiem rodzinnym i wiarą – podkreśliła Jasmine Fraser. – To przestrzeń rozwoju zawodowego, mentoringu, badań oraz praktycznych zastosowań w służbie wśród ludzi. Przestrzeń ta jest otwarta dla wszystkich, którzy pragną realnie zmieniać rodziny i lokalną społeczność.

AAI

Źródło: https://adwent.pl/adwentystyczna-konferencja-nt-rodziny-relacji-i-bozego-stworzenia/

W sercu St. Louis, w kompleksie America’s Center Convention, zebrało się ponad 2,5 tys. delegatów z niemal 180 krajów świata, by wziąć udział w najważniejszym wydarzeniu organizowanym przez Kościół Adwentystów Dnia Siódmego raz na pięć lat – sesji Generalnej Konferencji.

18 LIPCA 2025 (NR 1122) [Felieton |Daniel Kluska]

Przez dziesięć dni halę główną i liczne pomieszczenia centrum kongresowego wypełniały gorące debaty nad strategią Kościoła, a kuluary pulsowały od rozmów o misji, wizji i przyszłości. Wybrano nowych liderów, zatwierdzono zmiany w dokumentach regulujących działalność Kościoła i przyjrzano się jego działalności w różnych rejonach świata. W trakcie przerw między sesjami delegaci nawiązywali nowe kontakty, dzielili się pomysłami na działania misje, a niekiedy nawet wymieniali się przepisami na regionalne potrawy – bo przecież duchowa jedność świetnie łączy się ze wspólnym posiłkiem na przerwie obiadowej.

Jednak tuż przed ostatnim akordem wspólnie zaśpiewanej tam pieśni, pewnie w niejednej głowie zaczęły pojawiać się pytania: ile czasu zabierze nam teraz uruchomienie tej wyremontowanej, duchowej machiny? Czy te wszystkie decyzje, idee i postanowienia uda się wdrożyć w codziennym życiu naszych zborów? Czy naprawdę raz na kilka lat musimy tyle zmieniać? Czasami nie ma innego wyjścia. To tak z remontami naszych domów – co roku coś odnawiamy, malujemy, reperujemy ale dobrze wiemy, że nie obejdzie się bez generalnego remontu.

1. Rozbiórka starych nawyków

Na początku musimy być świadomi, że tych zmian potrzebujemy. Zanim zaczniemy cokolwiek remontować, musimy się dobrze przygotować. Trzeba mieć szczegółowy plan działania – harmonogram prac, jakie należy wykonać. Oczyścić ściany ze starej farby, niektóre ściany wyburzyć lub postawić w innym miejscu, zwiększyć lub zmniejszyć pomieszczenia, wymontować niektóre kable, zmienić ułożenie gniazdek i przyłącza wody.

Kiedy myślimy o tym jaką funkcję ma spełniać Kościół, naszym przykładem jest życie Jezusa – pełne troski, cierpliwości, szacunku i miłości do drugiego człowieka. To musi być nasz harmonogram zmian, jakie należy wdrożyć i zaplanować. Bóg zachęca nas zatem do codziennej refleksji nad naszym życiem. Duch Święty bada nasze serca i przekonuje o zmianach, jakie należy wprowadzić – bez względu na to, jak długo  jesteśmy chrześcijanami lub jak wiele błędów popełniliśmy.

(21)  Słyszeliście przecież o Nim i zostaliście pouczeni w Nim – zgodnie z prawdą, jaka jest w Jezusie, (22)  że – co się tyczy poprzedniego sposobu życia – trzeba porzucić dawnego człowieka, który ulega zepsuciu na skutek zwodniczych żądz, (23)  odnawiać się duchem w waszym myśleniu (24)  i przyoblec człowieka nowego, stworzonego według Boga, w sprawiedliwości i prawdziwej świętości.

List do Efezjan 4, 21-24

Czyż nie brzmi to jak zachęta do „remontu” naszego wnętrza a tym samym Kościoła? Wyprowadzamy graty (stare grzechy, przyzwyczajenia, lęki) i robimy miejsce dla prawdziwego Architekta Serc, który dokładnie zaplanuje i poprowadzi nas dalej. A co z fundamentami?  

2. Fundament w wartościach

Podczas Sesji Generalnej Konferencji usłyszeliśmy wiele inspirujących świadectw. Tam, gdzie znajdowały się serca gotowe służyć Bogu, tam pojawiały się cudowne efekty i Nadzieja w Chrystusie przynosiła swój owoc. W tej różnorodności scenariuszy, według których Bóg potrafi ratować człowieka, był zawsze ten sam fundament – absolutne i bezgraniczne zaufanie w Boże działanie. Tam, gdzie niedoskonałość spotykała się z Bożą łaską i Jego działaniem, działy się spektakularne rzeczy.

Bóg na kartach Pisma Świętego wielokrotnie przestrzegał nas przed zbytnią pewnością siebie. Nasze motywacje i działania zamiast na własnych ambicjach muszą być budowane na miłości, nadziei i wierze. Bez tych wartości – bez takiego fundamentu – nawet najpiękniejsza fasada runie przy mocniejszym podmuchu wiatru.

(24)  Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. (25)  Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony. (26)  Każdego zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku. (27)  Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki .

Ewangelia Mateusza 7, 24-27

To samo dotyczy Kościoła – czasami musimy zweryfikować nasze postawy i motywacje. Sprawdzić, na jakim fundamencie budujemy Boże Królestwo. Bo choć fundament jest najważniejszy, to fasada też nie pozostaje bez znaczenia.

3. Serdeczna „elewacja”

Życia chrześcijanina, nie powinno przepełniać tylko głoszenie Dobrej Nowiny z powagą akademickiego wykładowcy. Światu i ludziom nie można tylko grozić palcem i na chłodno odchodzić dalej. Nasze życie – jako budowniczych Królestwa – powinna także cechować radość i uśmiech. Bo przecież tak naprawdę mamy się z czego cieszyć – w Nim mamy cudowną nadzieję życia wiecznego!

(12)  Przeto przyobleczcie się jako wybrani Boży, święci i umiłowani, w serdeczne współczucie, w dobroć, pokorę, łagodność i cierpliwość, (13)  znosząc jedni drugich i przebaczając sobie nawzajem, jeśli kto ma powód do skargi przeciw komu: Jak Chrystus odpuścił wam, tak i wy. (14)  A ponad to wszystko przyobleczcie się w miłość, która jest spójnią doskonałości. (15)  A w sercach waszych niech rządzi pokój Chrystusowy, do którego też powołani jesteście w jednym ciele; a bądźcie wdzięczni. (16)  Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie; we wszelkiej mądrości nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy, hymny, pieśni duchowne, wdzięcznie śpiewając Bogu w sercach waszych; (17)  i wszystko, cokolwiek czynicie w słowie lub w uczynku, wszystko czyńcie w imieniu Pana Jezusa, dziękując przez Niego Bogu Ojcu.

List do Efezjan 3, 12-17

Mając na uwadze te słowa, trudno nie być pełnym wdzięczności i radości. Jeżeli tacy będziemy  – taki sam będzie Kościół. Skoro miłość jest spójnią doskonałości, okazujmy ją innym. Elewacja Kościoła, to nie tylko goła ściana, ale także – jak nie przede wszystkim – uśmiech do drugiego człowieka.

4. Dobra instalacja wewnętrzna

Nie zapominajmy o instalacjach wewnątrz remontowanego „domu” – elektryce i hydraulice naszego ducha. Regularna modlitwa, badanie Pisma  Świętego i wspólnota to kable i rury, które łączą nas wszystkich ze sobą i z Bogiem. Przy generalnym remoncie trzeba się wszystkiemu przyjrzeć na nowo – czy instalacje spełniają swoją rolę? Idąc dalej: czy takie lub inne decyzje o wydatkach finansowych dla działań misyjnych mają dalej sens?

Niejednokrotnie będzie trzeba jakąś instalację poprowadzić na nowo – może jakiś kabel lub rurę wymienić, a może z pewnych działań – zrezygnować. Kościół musi się temu przyglądać na bieżąco i w razie potrzeby właściwie reagować. Ważne jest, aby zdawać sobie z tego sprawę. Zarówno na poziomie Kościoła światowego, na lokalnym gruncie i – ostatecznie – w naszych osobistych relacjach z Bogiem. Instalacje wewnątrz budynku trzeba regularnie doglądać. Kiedy działają prawidłowo, spełniają swoją rolę i widać ich efekt.

(29)  Niech żadne nieprzyzwoite słowo nie wychodzi z ust waszych, ale tylko dobre, które może budować, gdy zajdzie potrzeba, aby przyniosło błogosławieństwo tym, którzy go słuchają.

(32)  Bądźcie jedni dla drugich uprzejmi, serdeczni, odpuszczając sobie wzajemnie, jak i wam Bóg odpuścił w Chrystusie.

List do Efezjan 4, 29.32

Czy nie brzmi to jak dobrze działająca „instalacja”? Prawda i miłość tworzą przewód fazowy: bez niego nie ma energii. Gdy odrzucimy udawanie i obłudę, strumień Bożej łaski rozbłyśnie pełną mocą!

5. Odbiór końcowy

Generalny remont to nie jednorazowe wydarzenie, ale proces, który – w życiu naszym i Kościoła – realizowany jest na bieżąco. Każdy dzień to następna szpachla, każda modlitwa – warstwa gładzi, każdy uczynek miłosierdzia – ozdobny element, który przyciąga wzrok przechodniów i inspiruje ich do zmiany swojego życia.

Już wiemy, że rola Kościoła lub chrześcijanina nie może sprowadzać się do pozorów. Nie chodzi o sam wygląd Kościoła. Przede wszystkim liczy się wnętrze. To wszystko ma swój sens. Kiedyś te wszystkie działania zostaną zweryfikowane. Pewnego dnia nastąpi odbiór końcowy. Czy nasze serca przejdą ten proces? Czy nasze zbiory zostaną uratowane?

Dlatego potrzebujemy takich spotkań jak Generalne Konferencja – musimy wspierać się nawzajem a jednocześnie być gotowi do tego, aby przyjąć uzasadnioną krytykę. To ona pozwala nam w ostatniej chwili zawrócić z niebezpiecznego kursu lub nawet uratować duchowe życie.

Niech Nasze zbory i domy będą miejscami, w których nawet w najgorszej burzy (…tej pogodowej jak i tej wewnętrznej) znajdzie się bezpieczny dach nad głową – w Bogu, który zawsze gotów jest przyjąć i odbudować to, co zostało zniszczone, gdy tylko zawołamy:

(12)  Serce czyste stwórz we mnie, o Boże, A ducha prawego odnów we mnie! (13)  Nie odrzucaj mnie od oblicza swego I nie odbieraj mi swego Ducha świętego! (14)  Przywróć mi radość z wybawienia twego I wesprzyj mnie duchem ochoczym!

Psalm 51, 12-14

I cóż, jeśli już skończyliście czytać ten felieton, nie ma na co czekać; czas przywdziać zbroję wiary i odważnie stawiać czoła kolejnym, życiowym „remontom”. Tydzień temu zakończył się „generalny remont” na sesji Generalnej Konferencji. Teraz czas rozpocząć go w naszych lokalnych społecznościach i własnych sercach.

Daniel Kluska

Źródło: https://adwent.pl/generalny-remont/

Podczas 62. Sesji Generalnej Konferencji w St. Louis, organista Ken Logan po raz piąty zasiadł przy organach głównych sali America’s Center. To on poprzez muzykę towarzyszył ponad 2 tys. delegatów każdego dnia wydarzenia.

17 LIPCA 2025 (NR 1121) [NadAdventist.org | Daniel Kluska]

Już od godziny 7:15 rano, gdy większość uczestników dopiero szykowała się na rozpoczęcie sesji, Logan rozpoczynał swój muzyczny wstęp, który niczym subtelny „pomost” prowadził z porannej ciszy do wspólnego uwielbienia.

Rytm dnia i muzyczna intuicja

Program konferencji dyktuje dynamikę jego gry – od porannych modlitw o 8:30, przez główne spotkania biznesowo-robocze w godzinach 9:30–12:00 i 14:00–17:00, aż po krótkie „wstawki” muzyczne w przerwach o 13:15 i 18:15, które mają za zadanie unieść duchowość zgromadzonych lub złagodzić napięcie. Logan, ukryty za kulisami, korzysta z cichego keyboardu, uważnie śledzi przebieg obrad i pozostaje w nieustannym kontakcie wzrokowym z koordynatorem sceny, Toddem McFarlandem, reagując na najdrobniejsze sygnały.

Muzyczna sztuka zakulisowego wpływu

Dla Logana muzyka to nie ozdoba, lecz moralne i duchowe rzemiosło. W najbardziej burzliwych momentach obrad dobiera on repertuar tak, by wzmacniać jedność albo łagodzić napięcia. Podczas kontrowersyjnego głosowania z 2015 roku na temat ordynacji kobiet zagrał m.in. „How Firm a Foundation” i „The Church’s One Foundation”, by przypomnieć delegatom o wspólnych korzeniach, nie opowiadając się po żadnej ze stron sporu.

Nieustanne doskonalenie rzemiosła

Choć służy jako organista od prawie trzech dekad w Pioneer Memorial Church, Logan nie rezygnuje z ćwiczeń. Przed przyjazdem do St. Louis uczestniczył w warsztatach kompozytorskich w Kanadzie, poświęcając tydzień na przywrócenie kondycji palców i koordynacji oka z ręką. Dba też o każdy szczegół, od wybranych utworów po specjalne buty organmistrza, zapewniające precyzyjne działanie pedałów.

Przez swoje dyskretne i wyważone działania Ken Logan kształtuje duchowe doświadczenie konferencji równie mocno, jak każdy oficjalny głos czy oficjalna reguła głosowań. Jego muzyczna służba przypomina, że w Kościele, tak jak w życiu, każdy dźwięk – nawet ten najcichszy – ma swoją wagę.

AAI

Źródło: https://adwent.pl/waga-kazdej-nuty/

5 lipca 2025 roku w Turalei Payam w Południowym Sudanie siedemnaścioro członków Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego zostało zaatakowanych przez miejscowy tłum, który następnie podłożył ogień pod budynek zboru. Siedem osób wciąż przebywa w szpitalu z powodu odniesionych ran.

16 LIPCA 2025 (NR 1120) [AdventistReview.org | Daniel Kluska]

Eskalacja ataków i kontekst historyczny

To zdarzenie wpisuje się w szerszy wzorzec przemocy wobec adwentystów w tzw. “oknie 10/40” *  — obszarze o niskim wskaźniku dotarcia przez chrześcijan z ewangelią. Tydzień wcześniej ewangelista Mangong Akol padł ofiarą zasadzki i został śmiertelnie postrzelony w tej samej okolicy. W 2022 roku pod kierownictwem wysokiego oficera wojskowego inny zbór adwentystyczny został podpalony i doszczętnie spłonął. Pomimo zapowiedzi władz o pociągnięciu winnych do odpowiedzialności, lokalne kierownictwo Kościoła postanowiło wyrazić przebaczenie, co – jak się okazało – spotkało się z dalszą agresją ze strony przeciwników.

Niezwykłe tempo rozwoju misji

Mimo tych prześladowań rejon Greater Bahr el Ghazal stał się najszybciej rozwijającym się polem misyjnym w Południowym Sudanie. Unia Południowosudańska (South Sudan Union Mission – SSUM) jest obecnie najszybciej rosnącą unią w Wydziale Afryki Wschodnio‑Centralnej. Tylko 28 czerwca 2025 roku w trakcie jednej ceremonii chrztu, chrzest przyjęło ponad 700 nowych wiernych.

Przyczyny konfliktu

Według sekretarza SSUM, Daniela Ogwoka, przyczyną prześladowań jest gwałtowna przemiana duchowa miejscowej społeczności. W ciągu kilku ostatnich lat, liczba adwentystów w tym rejonie wzrosła z kilku tysięcy osób do około 30 000 wyznawców. Naczelna doktryna o śnie, który jest tylko snem, kontrastuje z miejscowym kultem tradycjonalistów, który odgrywa kluczową rolę w strukturze władzy i obrzędowości; coraz więcej kobiet i dzieci rezygnuje z tradycyjnych praktyk na rzecz adwentystycznego nauczania.

Odpowiedź przywódców kościelnych

Prezydent Wydziału Afryki Wschodnio‑Centralnej, Blasious Ruguri, podkreśla, że spotykające wiernych przeciwności są częścią “wielkiego boju” zapowiedzianej w Piśmie Świętym i nie powinny hamować działalności misyjnej. – Tam, gdzie służba Bogu jest najintensywniejsza, tam spotyka nas największa radość – stwierdził Ruguri. Daniel Ogwok dodaje, że pomimo ataków młodzi adwentyści są zmotywowani i gotowi przyjąć kolejnych nowych członków, widząc w prześladowaniach potwierdzenie siły swojego powołania.

Pomimo rosnącego ryzyka i fali przemocy, Kościół Adwentystów Dnia Siódmego w Południowym Sudanie notuje dynamiczny rozwój, a determinacja wiernych oraz przywódców misyjnych świadczy o sile przekonania, że przesłanie o nadziei i zbawieniu odnajduje tam wciąż nowe serca.

AAI

* Okno 10/40 to obszar geograficzny pomiędzy 10 a 40 równoleżnikiem, obejmujący północ Afryki, południe Europy oraz azjatyckie kraje muzułmańskie, Chiny i Japonię, czyli obszar świata stanowiący największe wyzwanie w przyjmowaniu ewangelii. Prawie 2/3 światowej populacji żyje w tym Oknie. Jednakże ponad 80% wszystkich misjonarzy udaje się w rejony spoza Okna. Na świecie jest 55 państw, które można traktować jako te, do których nie dotarła mocno ewangelia. 97% z nich leży w tym Oknie. W Oknie leżą kraje muzułmańskie, buddyjskie i hinduskie, w których niewiele wiadomo o chrześcijaństwie. W Oknie znajduje się 90% państw, w których chrześcijanie znoszą najgorsze prześladowania. Ponad 80% najuboższych ludzi żyje w krajach okna 10/40.

Źródło: https://adwent.pl/wzrost-kosciola-i-narastajaca-przemoc-w-poludniowym-sudanie/

W dniach 3–12 lipca odbędzie się 62. Sesja Generalnej Konferencji Kościoła Adwentystów.  W tym roku zatwierdzono udział 2 804 delegatów, którzy będą głosować nad sprawami administracyjnymi oraz wybierać przywódców Generalnej Konferencji i jej 13 światowych wydziałów na kolejne pięć lat.

26 CZERWCA 2025 (NR 1103) [Daniel Kluska]

Oprócz delegatów, w ciągu 10 dni trwania wydarzenia oczekuje się przyjazdu około 100 tys. uczestników z całego świata, którzy będą obserwować obrady, zwiedzać wystawy oraz uczestniczyć w nabożeństwach wraz z innymi wiernymi.

www.gcsession.org

Oficjalna strona tegorocznej sesji

Oglądaj sesję Generalnej Konferencji na żywo!

Program wydarzenia

Poniżej prezentujemy program wydarzenia. Mottem przewodnim sesji jest hasło „Jezus nadchodzi, pójdę!” („Jesus is Coming, I Will Go!”), które podkreśla misję Kościoła w głoszeniu Ewangelii na całym świecie. W ramach sesji omawiane będą także zmiany konstytucyjne oraz strategie rozwoju Kościoła w nadchodzących latach.

Transmisja z wszystkich sesji spotkania będzie realizowana przez oficjalny kanał Departamentu Komunikacji Kościoła Adwentystów w serwisie YouTube: ANN News

Materiały do pobrania

• Dokument roboczy (5 MB PDF)
• Informacja dla delegatów (3.5 MB PDF)
• Program (11 MB PDF)
• Broszura informacyjna (28 MB PDF)

AAI

Źródło: https://adwent.pl/sesja-generalnej-konferencji-coraz-blizej-ogladaj-transmisje/

Od 15 do 18 maja 2025 roku miasto Bucha w regionie Kijowskim było gospodarzem kongresu młodzieżowego, który zgromadził ponad 500 uczestników na weekend pełen nauki, ewangelizacji, sportu i wielu działań charytatywnych.

25 CZERWCA 2025 (NR 1102) [adventist.news | Op.: Daniel Kluska]

Pod hasłem „Twój głos będzie usłyszany ” kongres miał na celu podkreślenie znaczenia i umocnienia wiary młodych ludzi oraz zachęcenie do aktywnego zaangażowania w swoich społecznościach i szerzenia Ewangelii.

Oficjalnie zarejestrowało się 410 uczestników, do których dołączyli studenci Ukraińskiego Instytutu Sztuki i Nauk oraz Ukraińskiego Instytutu Teologicznego Adwentystów Dnia Siódmego (UATI), na terenie którego odbywało się wydarzenie. W sobotę, z gośćmi odwiedzającymi, liczba uczestników przekroczyła 600 osób.

Poranne i wieczorne nabożeństwa obejmowały przemówienia pastorów Volodymyra Velechuka, Nazara Yarovye, Volodymyra Borovyego, Leonida Rutkovskiego i Ivana Romaniuka. W ciągu dnia uczestnicy brali udział w sesjach i aktywnościach mających na celu wyposażenie ich w praktyczne narzędzia do misji.

Każdy dzień rozpoczynał się o godzinie 6:00 poranną modlitwą i spacerem, a każdy wieczór kończył się dyskusjami w małych grupach skupionych wokół tematu dnia.

Ivan Romaniuk, lider Młodzieżowych Działań Adwentystów w Ukrainie, podkreślił szczególną misję tego wydarzenia.

– Nasz poprzedni kongres młodzieżowy, „Światło w mroku”, odbył się mniej niż rok temu, w czerwcu 2024 roku. Obecne spotkanie ma jednak bardziej skoncentrowaną treść i przekaz. Tytuł nawiązuje do Jana Chrzciciela, który powiedział, że jest tylko głosem — nie bohaterem, ale posłańcem. Wierzymy, że młodzi ludzie dzisiaj są powołani, aby być tym głosem, głoszącym przesłanie Boże przed powrotem Chrystusa – powiedział Romaniuk.

Romaniuk dalej wyjaśnił strukturę tematyczną kongresu. – Poprosiliśmy mówców, aby zgłębili ideę misji, używając metafory żniw — przygotowania, siewu, pielęgnowania, zbiorów i przechowywania. Warsztaty były realizowane według takiej przenośni.

W sobotę po południu odbyła się miejska ewangelizacja w Buchy, Irpieniu i Hostomelu, gdzie 125 młodych ludzi w 25 zespołach przygotowało miejsca publicznych spotkań. Pomimo zimnej pogody i deszczu, wielu uczestników zwracało uwagę na głębokie rozmowy rozmowy których doświadczyli i na działanie Ducha Świętego.

– Niekiedy działania na ulicy przerywała pogoda, ale prawdziwy wynik to doświadczenie łączności z Jezusem – podzielił się Vlad Mikula, koordynator inicjatywy. – Jeden młody człowiek, z którym rozmawialiśmy podczas dnia, przyszedł nawet na kongres tego wieczora! – dodaje.

Sobota zakończyła się ceremonią chrztu, podczas której pięcioro młodych ludzi oddało swoje życie Chrystusowi.  – Nieście imię Pana z godnością. Droga nie będzie łatwa, ale prowadzi do wieczności. Wzrastajcie w Nim! – zwrócił się do nowo ochrzczonych Velechuk.

W niedzielę, 18 maja, zorganizowany został charytatywny bieg w partnerstwie z lokalnym klubem fitness. W biegu wzięło udział 29 młodych ludzi. Celem było zebranie funduszy na ochotniczy batalion medyczny, którego baza w Pavlohradzie została zniszczona w ataku rakietowym 25 kwietnia 2025 roku.

W tym dniu kongresowa stołówka przekazał swoje dochody na ten cel. W sumie udało się zebrać 30,000 UAH (około 700 USD).

– Wszystko to, co robimy, nie jest ważne w swojej formie czy skali wydarzenia. Najważniejsi są młodzi ludzie, którzy potrzebują zbawienia. – zaznaczył na zakończenie Romaniuk.

AAI

Źródło: https://adwent.pl/kongres-mlodziezowy-inspiruje-do-misji-na-ukrainie/

W spokojnym zakątku Parmy, pomiędzy ulicami Via Pertini i Via Don Dossetti, znajduje się park, który opowiada niezwykłą historię. Ta zielona przestrzeń nie jest poświęcona generałowi ani polu bitwy, ale człowiekowi, który w czasach wojny postanowił zrezygnować z broni: Desmondowi Thomasowi Dossowi.

19 CZERWCA 2025 (NR 1101) [news.eud.adventist.org | Op.: Daniel Kluska]

Nowy park, położony obok zboru Kościoła Adwentystów w Parmie, upamiętnia dziedzictwo młodego amerykańskiego żołnierza, który podczas II wojny światowej na wyspie Okinawa uratował życie niezliczonej liczbie osób pod ostrzałem wroga, uzbrojony jedynie w swoją wiarę i niezwykłą odwagę. Nawet w ogniu walki pozostał wierny przykazaniu „Nie zabijaj”. Za swoje niezachwiane zasady otrzymał najwyższe odznaczenie wojskowe Stanów Zjednoczonych: Medal Honoru Kongresu.

Inicjatywa nadania parkowi imienia Dossa została zainspirowana przez lokalną społeczność adwentystów. Franco Evangelisti, były pastor Kościoła w Parmie, jako pierwszy zaproponował tą uroczystość; jego następca, pastor Giovanni Caccamo, poświęcił się tej sprawie, zapewniając jej oficjalne uznanie przez władze miasta Parma.

W uroczystości otwarcia, która była momentem jedności i refleksji, wzięli udział przedstawiciele różnych instytucji, kościołów chrześcijańskich w mieście i liczni mieszkańcy. Park został otwarty przesłaniem nadziei, muzyką i mocnym przesłaniem: pokój nie jest oznaką słabości, ale świadectwem świadomej odwagi. – Doss uczy nas, że można być bohaterem bez uciekania się do przemocy – zauważył pastor Caccamo, podkreślając, że nawet w najciemniejszych czasach można wybrać służbę, pomoc i miłość.

Radna Daria Jacopozzi, która również zabrała głos podczas uroczystości, opisała park jako symboliczny, ale głęboki gest, podkreślając życie Desmonda Dossa jako znaczące świadectwo autentycznej wiary i aktywnego działania na rzecz pokoju dla przyszłych pokoleń.

Niezwykła historia Doss’a zyskała szersze uznanie dzięki filmowi „Hacksaw Ridge” [tłum.: „Przełęcz ocalonych”] (2016) w reżyserii Mela Gibsona, który przedstawił jego niesamowitą historię globalnej publiczności. Dziś ta opowieść znalazła nowy dom w Parmie – nie na ekranie, ale w tętniącej życiem rzeczywistości miejskiego parku: przestrzeni refleksji, więzi i budowania społeczności.

AAI

Źródło: https://adwent.pl/park-imienia-desmonda-dossa/

W dniach 10-12 czerwca odbył się kolejny Festiwal Młodzieży Adwentystycznej, „Connected”, który zgromadził ponad 500 młodych ludzi z różnych części Europy. Wydarzenie odbyło się w duchu wspólnoty, integracji i duchowej inspiracji, przyciągając uczestników różnych narodowości i tła kulturowego.

18 CZERWCA 2025 (NR 1100) [news.eud.adventist.org | Op.: Daniel Kluska]

Głównym celem festiwalu było umożliwienie młodym ludziom spotkanie się, dzielenia się swoimi doświadczeniami oraz do duchowego wzrostu. Program festiwalu obejmował inspirujące wykłady, warsztaty biblijne, koncerty muzyczne oraz czas na integrację i modlitwę.

Weekend wypełniła podnosząca na duchu muzyka, inspirujące spotkania, szczere modlitwy, pyszne jedzenie i żywe poczucie wspólnoty. Uczestnicy wyraźnie pragnęli wzrastać duchowo i pogłębiać swoją osobistą relację z Bogiem, co znalazło wyraz w chrzcie sześciu osób i wyrażeniu przez kilka innych chęci przygotowania się do chrztu.

Głównym mówcą był Dejan Stojkovic, obecny dyrektor ds. młodzieży w Kościele Adwentystów w Greater Sydney w Australii, a wcześniej dyrektor ds. młodzieży Wydziału Transeuropejskiego. Jego przesłania zainspirowały i zachęciły uczestników do głębokiej refleksji nad tematami duchowymi.

Oprócz nabożeństw, które każdego dnia przyciągały dodatkowo od 100 do 150 gości, najważniejsze atrakcje festiwalu obejmowały koncert znanego zespołu Alive Worship, 60 warsztatów poświęconych różnorodnym tematom oraz otwartą scenę, na której można było zaprezentować swoje talenty. Uczestnicy wrócili do domów zainspirowani, odmłodzeni i zmotywowani.

AAI

Źródło: https://adwent.pl/festiwal-mlodziezy-adwentystycznej-w-niemczech/