Christopher Bennett, 66-letni adwentysta z Nowej Zelandii, ustanowił nowy rekord Guinnessa w kategorii najszybszego, znanego czasu dla weterana, stając się najstarszą osobą, która okrążyła kulę ziemską na rowerze. Co więcej, Bennett jest również pierwszą osobą z niepełnosprawnością, która ukończyła to wyzwanie.

30 PAŹDZIERNIKA 2025 (NR 1155) [Adventist.news |Opr. Daniel Kluska]

Wyczyn ten został dokonany podczas wyścigu Tour Divide. Bennett przejechał 29 000 kilometrów (około 18 000 mil) dookoła świata bez wsparcia innych kolarzy ani pojazdów. Rekord Guinnessa dla rowerowej wyprawy dookoła świata wymaga pokonania 29 000 kilometrów w jednym kierunku i przejazdu przez dwa przeciwległe krańce globu. Jazda bez wsparcia oznaczała, że Bennett musiał samodzielnie przewozić cały swój sprzęt i zapasy – bez pomocy ekipy czy samochodu towarzyszącego.

Bennett cierpi na zespół pourazowy po urazie mózgu, którego doznał w 2018 roku. Podczas wyścigu kolarskiego Tour Aotearoa, przebiegającego przez Nową Zelandię, rozbił się na rowerze. Nie pamięta, jak doszło do wypadku; wspomina jedynie, że obudził się „w lesie, leżąc w rowie, z rozbitą twarzą i uszkodzonym kaskiem”. Od tamtej pory jasne światła i głośne dźwięki potrafią go przytłoczyć, co wywołuje silne bóle głowy, migreny, ataki paniki, a czasem chwilową utratę mowy.

Swoją podróż Bennett rozpoczął 1 maja w Nukus w Uzbekistanie, pokonując 8500 kilometrów (około 5280 mil) przez Azję i docierając do Szanghaju w Chinach. Stamtąd poleciał do Darwin w Australii, skąd przejechał do Port Macquarie, a następnie do Wellington w Nowej Zelandii, kontynuując trasę aż do Auckland. Ten etap liczył łącznie 3500 kilometrów (około 2175 mil). Następnie udał się do Anchorage na Alasce (USA) i przejechał 10 300 kilometrów (6400 mil) przez Stany Zjednoczone aż do Nowej Szkocji w Kanadzie. Ostatni etap poprowadził przez Europę – z Lizbony w Portugalii do Vantaa w Finlandii, gdzie zakończył podróż 7 września. Łącznie pokonał 29 051 kilometrów (18 052 mile), 156 888 metrów przewyższeń (około 514 724 stóp), przemierzając 16 krajów w 129 dni.

W jednym dniu potrafił przejechać maksymalnie 605 kilometrów (około 376 mil).

Podczas wyścigu Bennett pokonywał średnio około 220 kilometrów (137 mil) dziennie. Musiał samodzielnie radzić sobie z kontuzjami, naprawami roweru, problemami zdrowotnymi, atakami paniki i zanikami pamięci. Wspomina, że w pewnym momencie „musiał położyć się na poboczu i zasłonić oczy na dwie godziny, by zresetować mózg i się uspokoić”.

Poza problemami zdrowotnymi napotkał też wiele innych trudności. W Kazachstanie jechał przez gwałtowne burze, nie mając gdzie się schronić przez około 40 kilometrów (25 mil). W Chinach policja uniemożliwiła mu przejazd przez obszar objęty restrykcjami i kazała wsiąść do pociągu, aby opuścił region.

Mimo że wypadek całkowicie odmienił jego życie, Bennett nie stracił miłości do kolarstwa. Jazdę na rowerze nazywa swoim „szczęściem” – ceni w niej poczucie wolności i wyzwania, jakie ze sobą niesie. Po wypadku nie był w stanie wrócić do pracy, jednak zachował pogodę ducha, mówiąc: „Powrót do zdrowia nie polega na powrocie do tego, co było. Chodzi o odnalezienie tego, co można dalej ze swoim życiem zrobić”.

Bennett podjął się tego rekordu z myślą o tych, z którymi się utożsamia – „osobach z niepełnosprawnościami, osobach po 60. roku życia, tych, którzy myślą, że przygoda kończy się wraz z wiekiem”. Podkreśla, że ludzie z niepełnosprawnościami, zwłaszcza po urazach mózgu, mogą redefiniować granice możliwości i uczyć się radzenia sobie z przeciwnościami. „Albo ujarzmisz swoją niepełnosprawność, albo ona ujarzmi ciebie” – zaznacza Bennett.

Dla Bennetta kolarstwo stało się również częścią jego duchowej drogi. To sposób na dawanie świadectwa, na spotykanie ludzi, których inaczej nigdy by nie poznał. „Chociaż to wyścigi rowerowe, jako chrześcijanie mamy inną filozofię rywalizacji… Jako chrześcijanin masz okazję po prostu okazywać ludziom Bożą miłość – i właśnie to powinniśmy robić”.

AAI

Nowa gra o nazwie Advent City łączy rozrywkę z duchową i edukacyjną misją, oferując użytkownikom interaktywne doświadczenie oparte na chrześcijańskich wartościach.

29 PAŹDZIERNIKA 2025 (NR 1154) [Adventist.news |Opr. Daniel Kluska]

Roblox jest jedną z najpopularniejszych platform gamingowych na świecie, z której każdego dnia korzysta ponad 85 milionów użytkowników w ponad 180 krajach – głównie dzieci i młodzież w wieku od 9 do 15 lat. Właśnie tam Wydział Ameryki Południowej (SAD) stworzyła grę Advent City, której celem jest nie tylko zabawa, ale też promowanie zdrowego stylu życia, nadziei oraz przesłania Ewangelii.

– Naszym celem było stworzenie narzędzia misyjnego, które przemówi do nastolatków ich własnym językiem i będzie angażować całe rodziny – powiedziała Nina Amado, analityczka ds. marketingu cyfrowego w SAD. Jak dodała, Advent City to „cyfrowa, edukacyjna i zabawna przestrzeń”, która pozwala młodym ludziom w naturalny sposób doświadczać wiary oraz poznawać wartości chrześcijańskie i misję Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego.

Carlos Magalhães, dyrektor ds. strategii cyfrowych w SAD, podkreślił, że zespół stale poszukuje nowych sposobów dotarcia do młodego pokolenia. – Analizujemy, gdzie są nasi odbiorcy i jakim językiem się posługują. Dzięki temu możemy rozwijać inicjatywy, które wykraczają poza zwykłą rozrywkę, stawiając użytkownikom wyzwania i przekazując przesłanie nadziei – wyjaśnia Magalhães.

Advent City

Od premiery gra odnotowała już ponad 123 000 odwiedzin, co pokazuje, że odpowiada na potrzeby współczesnych nastolatków, poszukujących wartościowych i bezpiecznych form rozrywki.

Wirtualne miasto oferuje graczom możliwość odwiedzania miejsc związanych z działalnością Kościoła Adwentystów, takich jak szkoły czy szpitale. Twórcy podkreślają, że gra została zaprojektowana z myślą o bezpiecznej interakcji – wszystkie wiadomości są filtrowane, a nieodpowiednie słowa automatycznie blokowane. – Chcemy, by Advent City w naturalny i angażujący sposób promowało wartości chrześcijańskie, pomagając graczom rozwijać się nie tylko w świecie cyfrowym, ale również w prawdziwym życiu – zaznaczyli.

Każdego miesiąca pojawiają się nowe obszary i misje, które poruszają takie tematy, jak przyjaźń, zaufanie, solidarność i inne wartości chrześcijańskie. – To niesamowite, że dzieci i nastolatki zapraszają do gry swoich przyjaciół, którzy jeszcze nigdy nie należeli do Pathfindersów – powiedziała Amado. – Dzięki temu Advent City stało się narzędziem misyjnym, bo łatwiej zaprosić kogoś do gry na Robloxie niż na spotkanie w kościele – a w grze te dzieci naturalnie poznają ideały i wartości realizowane w harcerstwie adwentystycznym.

Gra, która łączy pokolenia

Coraz częściej rodzice dołączają do swoich dzieci, wspólnie spędzając czas w Advent City. – To piękne, że gra stała się rodzinną atrakcją. To w pełni odpowiada naszemu celowi – oferowaniu zdrowych i wartościowych doświadczeń – powiedziała Amado.

Zespół twórców zapewnia, że gra spełnia wszystkie wymogi bezpieczeństwa Roblox i została opracowana z najwyższą starannością, by zapewnić pozytywne środowisko dla jego użytkowników. – Choć to przestrzeń online, zachęcamy, aby była przeżywana wspólnie, w rodzinie, pod opieką rodziców lub opiekunów – dodała Amado.

Podkreśliła również, że Advent City jest wolne od nieodpowiednich treści i zakupów w aplikacji. – To miejsce stworzone z myślą o promowaniu wartości chrześcijańskich, nauce i dobrej zabawie w zdrowy, interaktywny sposób – zaznaczyła.

Otwarcie z duchowym przesłaniem

Uroczyste otwarcie Advent City miało niepowtarzalny klimat. Pathfindersi przygotowali wydarzenie pełne energii i wiary — z muzyką na żywo, wspólnymi modlitwami, inspirującymi momentami duchowymi i śpiewem hymnów.

– Publiczność była zachwycona – powiedziała Amado, dodając, że podczas premiery w grze uczestniczyło jednocześnie ponad 1200 graczy, którzy mogli ze sobą rozmawiać, śpiewać i brać udział w wydarzeniu w czasie rzeczywistym.

Kościół w Robloxie

– Naszym największym pragnieniem jako Kościoła jest przekazywanie Dobrej Nowiny w sposób, który jest zrozumiały i bliski młodym ludziom – podkreślił Magalhães.

Zespół SAD wprowadził na platformie filtry językowe, zakaz czatu głosowego oraz inne środki bezpieczeństwa, w tym poradnik dla rodziców, by stworzyć przestrzeń wolną od zagrożeń, a jednocześnie pełną pozytywnej aktywności.

„Advent City pomaga młodym ludziom zbliżać się do Chrystusa i odkrywać przesłanie nadziei” – podsumowali twórcy.

AAI

Brytyjska społeczność muzyki gospel zebrała się 4 października w kościele baptystów Bloomsbury Central w Londynie, by uczcić historyczne wydarzenie — inauguracyjną ceremonię włączenia do Galerii Sław Muzyki Gospel w Wielkiej Brytanii.

27 PAŹDZIERNIKA 2025 (NR 1153) [Ted.Adventist.Org |Opr. Daniel Kluska]

W trakcie uroczystości zorganizowanej w ramach „International Music Summit 2025”, oddano hołd ponad 30 artystom i zespołom, którzy ukształtowali brzmienie i duchową głębię brytyjskiej muzyki gospel. Wśród uhonorowanych znalazło się kilku członków Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, których działalność artystyczna wywarła znaczący wpływ zarówno na życie religijne, jak i kulturalne w całym kraju.

Ken Burton, światowej sławy dyrygent i kierownik chóru Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Croydon, został uhonorowany za swój wieloletni wkład w rozwój muzyki gospel. Burton, znany jako dyrygent London Adventist Chorale oraz Croydon SDA Gospel Choir, zdobył uznanie dzięki pracy nad programem BBC „Songs of Praise” oraz występom na najważniejszych scenach krajowych i międzynarodowych.

Do grona wyróżnionych dołączyła również dr Charmaine Elliott, założycielka chóru Giant Gospel Choir, którego energetyczne występy od ponad dwóch dekad inspirują publiczność w całej Wielkiej Brytanii. Elliott oraz członkowie chóru — Tony Best, Paulette Francis, Cheyenne Malcolm, Ruth Whyte, Joanne J, Ray Stewart i Sinclair Malcolm — zostali wspólnie docenieni za promocję muzyki gospel i jej duchowego przesłania. Nagroda podkreśliła nie tylko ich kunszt artystyczny, lecz także zaangażowanie w służbę Bogu właśnie poprzez muzykę.

W poczet członków Galerii Sław włączono także Paula Lee. Jego głos towarzyszył niezliczonym uroczystościom kościelnym i państwowym przez sześć dekad. Choć nie mógł osobiście uczestniczyć w ceremonii, jego wkład jako solisty oraz byłego członka kwartetu Tessera został z wdzięcznością wspomniany przez organizatorów i środowisko muzyczne.

Wyróżniono również zespół The Golden Chords, pionierską grupę założoną na początku lat 70. przez Hugo Kennedy’ego, w której występowała także Stephanie Ferguson. Formacja zasłynęła harmonijnym brzmieniem i niezachwianym świadectwem wiary. The Golden Chords występowali w całej Wielkiej Brytanii i Europie, m.in. w Royal Festival Hall, a ich udział w telewizyjnych programach gospel przyczynił się do ukształtowania kolejnego pokolenia muzyki chrześcijańskiej.

Ceremonia odbyła się w tym samym miejscu, w którym dr Martin Luther King Jr. wygłosił kazanie podczas swojej wizyty w Londynie w 1961 roku. Wydarzenie to miało zatem nie tylko wymiar artystyczny, lecz także głęboki wydźwięk duchowy i historyczny. Było hołdem dla pokoleń muzyków, których twórczość łączyła wiarę, sztukę i przesłanie nadziei.

Dla Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego ceremonia ta stanowiła przypomnienie o jego długoletnim zaangażowaniu w sztukę jako narzędzie uwielbienia i świadectwa. Poprzez chóry, kompozytorów i solistów adwentyści konsekwentnie wzbogacają krajobraz muzyki gospel, która wciąż podnosi na duchu i jednoczy społeczności różnych pokoleń.

AAI

Drużyna Faith Adventist Academy (FAA) z Taytay w Palawan (Filipiny), znana jako MIMAROPA Prayer Warriors, zdobyła złoty medal w kategorii Best Regu podczas Palarong Pambansa 2025 w Batac City (Ilocos Norte). Zespół został wyróżniony zarówno za osiągnięcia sportowe, jak i za konsekwentne świadectwo wiary.

21 PAŹDZIERNIKA 2025 (NR 1151) [Adventist.news |Opr. Daniel Kluska]

Sepak takraw – dynamiczna gra z Azji Południowo-Wschodniej, przypominająca siatkówkę, lecz rozgrywaną rattanową piłką przy użyciu nóg, głowy, klatki piersiowej i kolan – został wprowadzony na adwentystycznej uczelni FAA w 2011 roku. Celem nie była tylko rywalizacja sportowa, ale pomoc uczniom z problemami wychowawczymi, którzy potrzebowali nowego kierunku w życiu.

Dyrektor szkoły Julius Rosas zaprosił do współpracy swojego brata, Webstera Rosasa, byłego zawodnika reprezentacji Filipin w sepak takraw. Webster został trenerem, a Julius duchowym mentorem. Tak narodziła się drużyna łącząca sport z wiarą.

Wierność w próbach

Zespół zaczął rywalizować w 2012 roku, a w 2015 odniósł pierwszy duży sukces — mistrzostwo prowincji, triumf w zawodach MIMAROPA i brązowy medal w Palarong Pambansa. W 2017 roku zespół ponownie zakwalifikował się do finałów, ale mecze zaplanowano na sobotę. FAA odmówiła gry w szabat, tłumacząc organizatorom znaczenie tego dnia. Po dwóch godzinach modlitwy i oczekiwania mecze przełożono na niedzielę. Zespół wygrał wszystkie spotkania i zyskał szacunek Departamentu Edukacji za konsekwentne trzymanie się przekonań.

Wiara ponad wszystko

Po przerwie spowodowanej pandemią drużyna wróciła do gry w 2023 roku, a rok później ponownie zdobyła mistrzostwo regionu i zakwalifikowała się do Palarong Pambansa. Gdy kolejny mecz zaplanowano na sobotę, trener Webster modlił się o rozwiązanie. Turniej przeniesiono na wieczór po zachodzie słońca. FAA przegrała sportowo, ale odniosła duchowe zwycięstwo — „obroniliśmy wiarę i reprezentowaliśmy Jezusa z honorem”, wspominali zawodnicy. W 2025 roku drużyna powróciła jeszcze silniejsza, zdobywając złoty medal w krajowym finale w Batac City.

Zmiana, która trwa

Dla wielu zawodników udział w drużynie stał się początkiem przemiany. Niektórzy ukończyli studia z kryminologii i pracują w policji. Japhet Tejares, dawny uczeń sprawiający problemy, dziś jest inżynierem morskim, lokalnym liderem i mentorem młodzieży. Został ochrzczony, a po nim cała jego rodzina i krewni – dziś jego siostrzeńcy również grają w sepak takraw. Zawodnicy FAA nigdy nie byli zmuszani do określonej wiary – odkryli ją wspólnie, jako duchowa rodzina. Przed każdym meczem klękają do modlitwy, stawiając Boga ponad rywalizację.

Kontynuacja misji

W dniach 25–28 października 2025 r. MIMAROPA Prayer Warriors będą reprezentować FAA podczas Filipińskich Igrzysk Młodzieży organizowanych przez Filipińską Komisję Sportu.

Faith Adventist Academy pozostaje niewielką szkołą prowadzoną przez świeckich członków Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, której misją jest kształcenie umysłów i serc dla Chrystusa poprzez edukację, służbę dla bliźnich i wiarę.

AAI

Źródło: https://adwent.pl/adwentystyczna-druzyna-zdobywa-zloto/

„Ten Kościół należy do Boga”

20 października 2025Czas czytania 3 minuty

Po tygodniu intensywnych obrad, prelekcji i rozmów, doroczna sesja jesienna Rady Generalnej Konferencji zakończyła się 15 października, pozostawiając uczestnikom jasny apel: pozostać „ugruntowanymi w Biblii i skoncentrowanymi na misji”.

20 PAŹDZIERNIKA 2025 (NR 1150) [Adventist.news |Opr. Daniel Kluska]

Dla podkreślenia tego przesłania, na scenie zaprezentowano wyjątkową kolekcję Biblii, które przewodniczący Generalnej Konferencji, Erton Köhler, otrzymał podczas wizyt w różnych częściach świata. Łącznie przekazano mu 117 egzemplarzy Pisma Świętego – w rozmaitych językach i przekładach.

Szczególną uwagę zwrócił na dwie spośród nich: Biblię z Ukrainy, wręczaną żołnierzom służącym na froncie w trwającej wojnie, oraz najnowszy egzemplarz z Etiopii, oprawiony w charakterystyczne, drewniane okładki.

– Czy wiecie, dlaczego te Biblie tu są? – zapytał Köhler. – Chcę wam pokazać, że najlepszym obrazem naszego międzynarodowego Kościoła jest Słowo Boże. To właśnie to Słowo nas jednoczy – zaznaczył. Köhler przypomniał także główne filary strategiczne, które były przedmiotem tegorocznych obrad.

– Jesteśmy Kościołem. Gdy spotykamy się jako globalna wspólnota, powinniśmy wyjeżdżać stąd z przekonaniem, że rozumiemy swoją rolę i zadania w kościelnej rodzinie – że wiemy, dokąd iść i jak Pan może prowadzić nas dalej. Musimy inspirować siebie nawzajem do życia jako zintegrowana wspólnota, skoncentrowana na misji – zaznaczył Köhler. Dalej zachęcał delegatów, by tę zasadę stosowali również w swoich lokalnych kościołach. Przyznał, że tego typu obrady bywają wymagające, ale podziękował wszystkim za zaangażowanie i obecność.

– To coś dobrego, kiedy ktoś podchodzi do mikrofonu i mówi: ‘Mam inne zdanie’. Ale cieszę się, że potrafiliśmy to robić w sposób pełen szacunku i zrozumienia – powiedział.

Köhler wyraził wdzięczność Bogu za Jego prowadzenie podczas całego tygodnia, podziękował zespołowi technicznemu, tłumaczom, ekipie modlitewnej, osobom rozdającym materiały, a także swojej żonie za jej nieustające wsparcie.

Słowa podziękowania skierowali również Sekretarz i Skarbnik, a następnie Köhler uhonorował mówcę tygodnia, pastora Shane’a Andersona z Pioneer Memorial Church przy Uniwersytecie Andrews’a, oraz byłych przewodniczących Generalnej Konferencji — Teda Wilsona i Jana Paulsena — którzy aktywnie uczestniczyli w obradach.

W duchu wdzięczności poproszono trzech delegatów o krótkie świadectwa. Kern Tobias z Wydziału Interamerykańskiego wspomniał, że po 15 latach służby będzie to jego ostatnia, jesienna Rada przed przejściem na emeryturę. Lyne Liva Dilag z Wydziału Azji i Południowego Pacyfiku podkreśliła, jak bardzo ceni płynne przekazywanie odpowiedzialności i to, „jak Pan naprawdę używa tego Kościoła, aby głosić Dobrą Nowinę tym, którzy jeszcze jej nie słyszeli”.

Thomas Ocran z Wydziału Afryki Środkowo-Zachodniej zaproponował, by szczególnie podziękować tym, którzy kończą swoją służbę. Köhler poprosił wszystkich delegatów uczestniczących w Radzie po raz ostatni o powstanie.

– Masz całkowitą rację… Musimy oddać hołd tym, którzy przez lata wiernie służyli Panu i nadal będą to robić – choć już jako wolontariusze – powiedział. Modlitwę w ich intencji poprowadził Mario Brito, były przewodniczący Wydziału Intereuropejskiego.

– To moja pierwsza sesja i… ostatni szabat był jednym z najpiękniejszych w moim życiu. Jestem głęboko wdzięczna Bogu za nasze przywództwo i za to, że Pan jest w centrum naszego Kościoła” — podzieliła się Lidija Djordjevic Runic z Wydziału Transeuropejskiego.

Na zakończenie Köhler zwrócił się do wszystkich zgromadzonych:
– Wróćmy do domów z sercem nastawionym na jedność i misję. Wróćmy pełni zaufania do Pana i prowadzeni przez Ducha Świętego. Ten Kościół należy do Boga.

AAI

Źródło: https://adwent.pl/ten-kosciol-nalezy-do-boga/

Podczas sesji Rady Generalnej Konferencji, uczestnicy symbolicznie zapalili światła, wyrażając osobiste zobowiązanie, by być światłem i dzielić się nadzieją w przestrzeni internetowej.

16 PAŹDZIERNIKA 2025 (NR 1149) [Adventist.news |Opr. Daniel Kluska]

11 października 2025 r. przywódcy Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego przedstawili delegatom Rady inicjatywę OneVoice27: Misja dla Wszystkich, która następnego dnia została przyjęta w oficjalnym głosowaniu.

Prelegenci zaprezentowali zarys zintegrowanego działania zaplanowanego na wrzesień 2027 roku, kiedy to Kościół Adwentystów ma głosić ewangelię „każdemu narodowi, plemieniu, językowi i ludowi” poprzez ujednolicony przekaz i zintegrowane media.

Celem OneVoice27 jest połączenie szeroko zakrojonej ewangelizacji medialnej z zaangażowaniem lokalnych zborów, tak aby osoby zainteresowane przekazem online mogły zostać zaproszone do realnych kontaktów, studium biblijnego i drogi prowadzącej do oddania swojego życia Chrystusowi.

– Wyobraźmy sobie, że pierwszą wiadomością po przebudzeniu jest przesłanie nadziei – powiedziała Alyssa Truman, dyrektor Departamentu Komunikacji przy Generalnej Konferencji.

Według liderów treść inicjatywy skupia się na Chrystusie jako Mesjaszu i nadchodzącym Królu, objawionym w proroctwach Księgi Daniela i Apokalipsy. Plan wpisuje się także w filary Strategii „I Will Go” na lata 2025–2030: Połączenie z Bogiem, tożsamość w Chrystusie, jedność przez Ducha Świętego i misja dla wszystkich.

Vyacheslav Demyan, prezes Hope Channel International, Jim Howard, prezes Adventist World Radio, oraz Ramon Canals, sekretarz ds. Służby Pastoralnej przy Generalnej Konferencji, podkreślili, że inicjatywa ma połączyć globalną obecność medialną Kościoła z siecią ponad 180 tys. lokalnych zborów i placówek, inspirując każdego członka do udziału w projekcie.

– Jak odpowiedzieć na wyzwania tych czasów? – zapytał Demyan. – Wierzymy, że najlepszą odpowiedzią jest zatrzymać się i mówić jednym głosem. Chcemy być zjednoczeni w czasie, temacie i komunikacji globalnej. Jednocześnie musimy pozostać różnorodni – stosując zdecentralizowane, kontekstualne formy przekazu – dodaje.

Canals przedstawił trzyetapowy plan przygotowania członków do tego wyjątkowego świadectwa:

1. Modlitwa,
2. Studium proroctw biblijnej księgi Daniela i Apokalipsy,
3. Codzienne czytanie książki „Życie Jezusa” Ellen G. White, aby skupić się na osobie Chrystusa.

Justin Kim, redaktor Adventist Review, zaprezentował segment poświęcony młodzieży, przedstawiając młodych influencerów, którzy pokazali praktyczne formy cyfrowego uczniostwa. Świadectwa napłynęły m.in. od młodego mężczyzny pracującego wśród huterian w USA oraz 12-letniej dziewczynki z Brazylii, mającej dziesiątki tysięcy obserwujących.

Delegaci otrzymali broszurę opisującą cele i etapy przygotowań, a następnie zostali zaproszeni do osobistej odpowiedzi.- Aby mówić jednym głosem, musimy iść razem – być zjednoczonymi w misji – zaapelował przewodniczący Generalnej Konferencji, Erton Köhler.

Dlaczego rok 2027 – i dlaczego teraz?

Jak wyjaśnił Vyacheslav Demyan, wybór roku 2027 nie jest przypadkowy. Będzie to 2000. rocznica chrztu i namaszczenia Jezusa, opisana w Łukasza 3,21–22. To wydarzenie uznano za symboliczny moment, by ponownie skupić głoszenie na życiu, śmierci, zmartwychwstaniu, wstawiennictwie i obietnicy powrotu Chrystusa.

Demyan zwrócił też uwagę na współczesny krajobraz komunikacyjny. Ponad połowa populacji świata korzysta z platform cyfrowych, liczba użytkowników smartfonów wciąż rośnie, a miliardy ludzi połączone są poprzez telewizję, radio i media społecznościowe. Kierownictwo Kościoła uznało te warunki za wyjątkową okazję do globalnej koordynacji przekazu przy jednoczesnym lokalnym zaangażowaniu w realnych społecznościach.

Głosowanie i reakcje delegatów

Wielu delegatów poparło inicjatywę cyfrowej ewangelizacji. Merlin Burt, dyrektor Ellen G. White Estate, wyraził szczególne uznanie dla nacisku na książkę Życie Jezusa (org. „Desire of Ages”), zachęcając: – Przeczytajmy ją na nowo, razem z ewangeliami. To pozwoli nam mówić inaczej, prowadzić ludzi poprzez doświadczenie i działać w sposób, którego nie podejmowalibyśmy bez świeżego spojrzenia na tę książkę.

Gary Krause, zastępca sekretarza Generalnej Konferencji ds. Misji, przypomniał, że choć nacisk kładziony jest na media cyfrowe, to nic nie zastąpi osobistego kontaktu: – Nawet jeśli ktoś nie korzysta z mediów społecznościowych, żyje w środowisku społecznym. Może zanieść sąsiadowi kubek zupy, odwiedzić kogoś samotnego. Takiej relacji nie da się zastąpić.

Wezwanie do zaangażowania

Na zakończenie Erton Köhler zaprosił wszystkich do modlitwy – nie po to, by zmieniać zdanie delegatów, lecz by prosić Boże prowadzenie do tej inicjatywy. – Wzywamy światowy Kościół, aby się przygotował, zainwestował, szkolił, tworzył i był kreatywny we wrześniu 2027 roku – podkreślił. – Czy jesteś z nami? – dodał.

AAI

Źródło: https://adwent.pl/onevoice27-inicjatywa-cyfrowej-misji/

Kolegium Uniwersyteckie Fulton Adventist University College otrzymało warunkową zgodę na działalność jako Fulton Adventist University, co otwiera nowy rozdział w 120-letniej historii tej instytucji.

15 PAŹDZIERNIKA 2025 (NR 1148) [Adventist.news |Opr. Daniel Kluska]

Zezwolenie, udzielone 3 października 2025 r. przez Komisję Szkolnictwa Wyższego Fidżi (Higher Education Commission Fiji – HEC), pozwala uczelni funkcjonować pod nowym statusem przez sześć miesięcy, podczas gdy projekt ustawy Fulton Adventist University Bill przechodzi przez parlament – najwyższy organ ustawodawczy kraju. Po tym okresie Komisja ponownie oceni gotowość uczelni do pełnego uznania jej statusu uniwersyteckiego.

8 października na kampusie Sabeto w Nadi na Fidżi odbyła się uroczystość upamiętniająca to wydarzenie. Wzięli w niej udział przywódcy Kościoła z całego Trans Pacific Union Mission (TPUM), pracownicy i studenci Fulton, a także przedstawiciele HEC. Podczas ceremonii symbolicznie zaktualizowano charakterystyczne kamienne litery przed kampusem – dotychczasowe FAUC zastąpiono skrótem FAU, odzwierciedlając nową tożsamość uczelni. Najdłużej pracujący członek kadry Fulton, Ratu Moape, został wyróżniony zaszczytem dokonania tej symbolicznej zmiany.

W swoim przemówieniu rektor uczelni, dr Ronald Stone, określił transformację jako kontynuację misji Fulton w zakresie edukacji i służby. – Dzisiejsze spotkanie to nie tylko świętowanie nowej nazwy. To przede wszystkim oddanie chwały Bogu oraz uhonorowanie dziedzictwa pełnego oddania, wytrwałości i niezachwianej troski o edukację i służbę misyjną Kościoła – powiedział. – Nasze zaangażowanie w zapewnianie holistycznej edukacji – takiej, która rozwija umysł, duszę i ducha – pozostaje niezmienne – dodaje.

Dyrektor HEC, dr Eci Naisele, pogratulował uczelni, podkreślając długoletni wkład Fulton w rozwój szkolnictwa wyższego na Fidżi. – Fulton był jedną z pierwszych instytucji w kraju, które uzyskały pełną rejestrację i akredytację swoich programów edukacyjnych według standardów Komisji Szkolnictwa Wyższego – zaznaczył.

Jak podkreślił Naisele, uzyskanie statusu uniwersytetu nie jest łatwe, jednak Fulton nie tylko spełnił wymagane kryteria, ale także odpowiedział na konkretną potrzebę w systemie szkolnictwa wyższego Fidżi. – Pojawiały się pytania, czy potrzebny jest kolejny uniwersytet – wyjaśnił – ale wasza wizja i misja odpowiadają na realną potrzeby społeczeństwa a także nie wchodzą w konflikt z innymi uczelniami – zaznacza Naisele.

Maveni Kaufononga, wiceprzewodniczący Wydziału Południowego Pacyfiku (SPD) i były przewodniczący Rady Fulton, podkreślił, że zmiana ta jest efektem wieloletniego zaangażowania wielu liderów i nauczycieli.

– Jako przewodniczący Rady byłem świadkiem oddania i wizji całego zespołu. Przyszłość FAU rysuje się jasno i jestem przekonany, że uczelnia będzie nadal wywierać głęboki wpływ na studentów, społeczność i cały region Pacyfiku – podzielił się.

Dyrektor ds. Edukacji TPUM, Talonga Pita, zwrócił uwagę na znaczenie tego wydarzenia dla adwentystycznej edukacji w regionie. – Fulton od wielu lat jest edukacyjnym centrum wysp Pacyfiku – powiedział. – Szkoła wykształciła tysiące pracowników, którzy dziś służą w kościołach, społecznościach, strukturach rządowych i organizacjach pozarządowych w całym regionie. Uzyskanie statusu uniwersytetu wzmocni jego rolę w przygotowywaniu liderów zakorzenionych w Słowie Bożym i oddanych służbie innym – dodaje Pita.

Fulton oferuje programy teologiczne, pedagogiczne i biznesowe, kształcąc studentów z 11 krajów Pacyfiku. Dołącza tym samym do Avondale University w Australii i Pacific Adventist University w Papui-Nowej Gwinei jako trzecia adwentystyczna uczelnia uniwersytecka w ramach SPD.

Fulton będzie obchodzić 120-lecie działalności później w tym roku – w dniach od 26 do 29 listopada – podczas zjazdu absolwentów, byłych pracowników i przyjaciół uczelni, którzy spotkają się, aby wspólnie wspominać dziedzictwo instytucji i wytyczyć jej przyszły kierunek.

AAI

Źródło: https://adwent.pl/fulton-adventist-university-college-uzyskuje-status-uniwersytetu/

Radio Voice of Hope, adwentystyczna stacja radiowa działająca w Mołdawii, znacząco rozszerzyła swoją sieć nadawczą, uruchamiając cztery nowe stacje FM w Komracie, Cimislii, Rezinie i Sângerei.

8 PAŹDZIERNIKA 2025 (NR 1146) [adventist.news | Opr. Daniel Kluska]

Pozwolenie na korzystanie z nowych częstotliwości zostało udzielone przez Mołdawską Radę Radiofonii i Telewizji 12 marca 2025 roku. Po miesiącach przygotowań technicznych i instalacji sprzętu, z wsparciem Adwentystycznego Radia Światowego (AWR), wszystkie cztery stacje rozpoczęły nadawanie między 18 a 23 września.

Nowe częstotliwości umożliwią dotarcie do regionu Gagauzji, autonomicznego obszaru zamieszkanego głównie przez ludność prawosławną, rosyjskojęzyczną i etnicznie turecką. Stacja planuje produkcję programów zarówno w języku rosyjskim, jak i gagauskim, aby lepiej służyć lokalnym słuchaczom.

Dzięki tej ekspansji, Voice of Hope obsługuje obecnie 13 stacji radiowych w Mołdawii, obejmując swoim zasięgiem około 95% populacji kraju. Mołdawia, razem z Rumunią, należy do regionów Europy i Azji, gdzie działa jedna z największych adwentystycznych sieci radiowych.

W uroczystości inaugurującej udział wzięli przedstawiciele AWR: Vasily Makarchuk, wiceprezes, Samuel Gregory, główny inżynier sieci, oraz Pavel Liberanskii, dyrektor departamentu mediów w Wydziału Euroazjatyckiego Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Przez sześć dni współpracowali z lokalnym zespołem RGN Moldova przy instalacji i konfiguracji sprzętu nadawczego, znajdującego się w obiektach państwowej spółki radio-komunikacyjnej oraz Orange Moldova.

W Komracie i Cimislii odbyły się nabożeństwa, podczas których zespoły AWR i RGN Moldova dzieliły się doświadczeniem w radiofonii, wyjaśniając słuchaczom, jak odbierać audycje Głosu Nadziei oraz jak promować je wśród rodziny i przyjaciół. Podczas wydarzeń przedstawiono także szersze inicjatywy AWR, w tym transmisje online, kursy biblijne i inne programy tematyczne.

Pastorzy adwentystyczni oraz przedstawiciele AWR w swoich przemówieniach zachęcali wierzących do regularnego słuchania audycji radiowych, korzystania z transmisji internetowych oraz aktywnego promowania adwentystycznych programów medialnych.

W trakcie wizyty liderzy AWR spotkali się także z kierownictwem Związku Kościołów Mołdawii, aby omówić dalsze strategie rozszerzenia wpływu Głosu Nadziei w regionie.

Dzięki nowym stacjom radiowym Voice of Hope umacnia swoją obecność w Mołdawii, kontynuując misję edukacji duchowej i wsparcia społeczności lokalnych poprzez media.

AAI

Źródło: https://adwent.pl/cztery-nowe-stacje-radiowe-w-moldawii/