Europejscy wykładowcy teologii spotkali się w Adwentystycznej Uczelni Sagunto w Walencji, by zastanowić się nad wyzwaniami i możliwościami, jakie niesie ze sobą coraz bardziej zmieniająca się cyfrowa rzeczywistość.
11 MAJA 2025 (NR 1087) [Adventist.news | Opr. Daniel Kluska]
Temat tegorocznej Europejskiej Konwencji Nauczycieli Teologii (ETTC) brzmiał: „Kościół w erze cyfrowej: aspekty teologiczne, misyjne i pedagogiczne”. W ciągu pięciu dni – od 18 do 22 marca – blisko osiemdziesięciu uczestników z Wydziału Transeuropejskiego (TED) i Intereuropejskiego (EUD) wymieniało doświadczenia, prezentowało wyniki badań i szukało odpowiedzi na pytanie, jak pozostawać wiernym tradycyjnym wartościom, a jednocześnie wykorzystać nowe technologie dla niesienia Dobrej Nowiny.
Główni mówcy, wśród których znaleźli się między innymi Elias Brasil de Souza z Instytutu Biblijnego przy Generalnej Konferencji, Tihomir Lazić z Newbold College, Ken Shaw z Southern Adventist University, Martin Klingbeil z Friedensau Adventist University (FAU) i László Szabó z Arthur Daniells Institute of Mission Studies, położyli nacisk na konieczność refleksji nad tożsamością Kościoła w świecie, w którym media społecznościowe i narzędzia cyfrowe redefiniują relacje międzyludzkie oraz sposoby prowadzenia nabożeństw i studiów biblijnych.
Od lewej do prawej: Kayle de Waal, Elias Brasil de Souza, Tihomir Lazic, Gabriel Monet (dziekan Uniwersytetu Adwentystów we Francji) i Ken Shaw odpowiadają na pytanie z sali [Zdjęcie: David Neal]
Wykłady dotyczyły nie tylko wyzwań – takich jak utrzymanie autentyczności wspólnoty przy zdalnej komunikacji – lecz także sposobów integrowania platform online z tradycyjną edukacją teologiczną.
Integralną częścią konwencji było zebranie wyborcze European Adventist Society of Theology and Religious Studies (EASTRS),które po każdym spotkaniu ETTC wybiera nowy zarząd. Podczas inauguracji László Szabó przejął funkcję prezesa na najbliższe dwa lata, zastępując Tihomira Lazića, zaś sekretarzem pozostał Stefan Höschele, pełniący tę rolę od 2017 roku. Takie rotacje gwarantują ciągłość inicjatyw naukowych i wzmacniają więzi między ośrodkami teologicznymi w różnych krajach Europy.
Rektor Friedensau Adventist University Roland Fischer zwrócił uwagę na imponującą frekwencję. W wydarzeniu wzięła udział także delegacja z Ukrainy, co podkreśliło międzynarodowy charakter obrad oraz solidarność środowiska akademickiego. Dziekan Alexander Schulze oraz uczestnicy tacy jak Sebastian Kuhle podkreślali natomiast, że dyskusje o „cyfrowym Kościele” były niezwykle żywe i inspirujące, ponieważ – jak zauważył Kuhle – prowokowały do przewartościowania dotychczasowych metod nauczania i głoszenia Ewangelii.
Nową perspektywę wniosła prezentacja Kerstin Maiwald z FAU, która zwróciła uwagę na rosnącą rolę sztucznej inteligencji w edukacji teologicznej. Maiwald dostrzegła potrzebę „całościowego spojrzenia na korzyści i ograniczenia AI” w badaniach i dydaktyce, co pokazuje, że europejscy uczeni zaczynają traktować nowe technologie nie tylko jako zagrożenie, lecz także jako narzędzie wspierające rozwój Kościoła.
Matija Kovačević z Adriatic Union College (Visoko Teološko Učilište) przedstawia prezentację na temat silnego znaczenia Ellen White dla wartości studiów akademickich we wspieraniu misji Kościoła [Zdjęcie: David Neal]
W kuluarach konwencji nie zabrakło rozmów na temat współpracy między instytucjami: wykładowcy z Collegium Visoko Teološko Učilište, Belgradzkiego Seminarium Teologicznego, Węgierskiego Kolegia Teologicznego czy Wyższej Szkoły Teologiczno–Humanistycznej w Żółwinie podkreślali, że wspólne projekty badawcze oraz platformy e-learningowe mogą wzmocnić koherencję nauczania teologii i misji adwentystycznej w regionie.
Z kolei Kayle de Waal, dyrektor ds. edukacji TED, uznał konwencję za „stymulujące i bezcenne doświadczenie, które wesprze misję Kościoła, zwłaszcza w obliczu wpływu technologii cyfrowych na naszą pracę dydaktyczną”.
Organizatorzy już ogłosili, że kolejna edycja ETTC odbędzie się w 2027 roku w Maruševec w Chorwacji, co daje środowisku teologicznemu czas na wdrożenie proponowanych innowacji i przygotowanie nowych projektów badawczych. Dzięki temu dialog o cyfrowej przyszłości Kościoła będzie mógł rozwijać się systematycznie, uwzględniając dynamiczne zmiany technologiczne i społeczne.
Dziesięciu adwentystycznych studentów, w tym przywódca kościoła, zostało uwolnionych 18 kwietnia 2025 r. po porwaniu dwa dni wcześniej przez uzbrojonych pasterzy w pobliżu drogi Benin-Okada w stanie Edo w południowej Nigerii.
7 MAJA 2025 (NR 1086) [Adventist.news | Opr. Daniel Kluska]
Studenci byli w drodze z Port Harcourt do Uniwersytetu Babcock, aby wziąć udział w programie General Youth Congress (GYC) Africa, kiedy około godziny 17:00 16 kwietnia ich autobus został zaatakowany przez uzbrojonych mężczyzn na autostradzie Benin-Lagos w pobliżu Ore.
Augustin Jika Oka, sekretarz wykonawczy GYC West Africa, pamiętał każdy szczegół: – Śpiewaliśmy w autobusie pieśni. Mieliśmy chwile inspiracji. Potem zrobiliśmy chwilę przerwy. Nie minęło dziewięć minut od kiedy się zatrzymaliśmy, gdy nagle usłyszeliśmy strzały z lewej i prawej strony. Położyliśmy się w autobusie. Porywacze weszli do środka i kazali nam zabrać bagaż podręczny – powiedział.
– Było nas 18 osób, a kiedy zauważyli, że niektórzy z nas są słabi i ranni, poprosili kierowcę, aby zawiózł ich do szpitala. Zostało nas dziesięciu – kontynuuje Augustin.
Jeden ze studentów, Chisaokwu Amadi, został ranny i trafił do szpitala. Goodluck Blessing, która siedziała obok niego, uniknęła porwania. Powiedziała, że to ona mogła zostać zraniona.
Goodluck Blessing dzieli się swoim doświadczeniem [Zdjęcie: Wydział Afryki Środkowo-Zachodniej Kościoła Adwentystów]
– Dziesięć minut przed tym incydentem zamieniliśmy się miejscami. To był dla mnie szok. Siedziałam obok osoby, która została postrzelona. Byłam cała we krwi. Po prostu tam siedziałam, czując się bezradna. Wszystko wyglądało jak w filmie – sprawozdaje Goodluck.
Ranny student został przewieziony do szpitala Ondo Teaching Hospital, gdzie niektórzy z jego towarzyszy oddali krew, aby pomóc koledze. Obecnie student jest leczony w szpitalu Babcock University Teaching Hospital i jego stan jest stabilny. Policjant, który odniósł obrażenia podczas akcji ratunkowej, również wraca do zdrowia.
Spośród 18 studentów porwano dziesięciu. Uwięzieni, w tym David Jonathan Jr., dyrektor Public Campus Ministry (PCM) dla misji adwentystycznej Port Harcourt West, zostali zabrani do lasu, zmuszeni do marszu boso przez ponad 40 godzin, przekroczenia wielu rzek. Przeżyli dzięki jedzeniu mango, kakao i piciu znalezionej – brudnej – wody.
– W pewnym momencie byliśmy już bardzo słabi. Ale Bóg zesłał deszcz, aby dodać nam sił. Dał nam trochę wody i znaleźliśmy mango – zaznaczył Jonathan Jr.
David Jonathan Jr., dyrektor ds. misji publicznej w Port Harcourt West Mission, dzieli się swoim doświadczeniem [Zdjęcie: Wydział Afryki Środkowo-Zachodniej Kościoła Adwentystów]
Augustin Jika ze łzami w oczach opowiedział o swojej bezradności.
– Jednym z najbardziej wstrząsających momentów podczas naszego porwania było pobicie mojego przyjaciela Solomona, który prawie stracił życie. Spojrzał na mnie, a ja spojrzałem mu w oczy. Nie powinien tam być. Nie zapraszałem go bezpośrednio do udziału w GYC, ale zobaczył posty, które udostępniłem w Internecie, i powiedział: „Podoba mi się wasz kościół. Chcę zbliżyć się do Jezusa – może zacznę od GYC„. W ten sposób dołączył do nas podczas wycieczki – powiedział Augustin.
Według relacji, kiedy Solomon Chimbiko, przyjaciel niebędący adwentystą, prawie utonął podczas przeprawy przez rzekę, spojrzał na Jikę i wielokrotnie pytał: „Czy uda nam się wyjść z tego żywymi?”. Jego przyjaciel za każdym razem odpowiadał: „Tak, ponieważ wierzę w Boga”.
Chimbiko dostrzegł cud Boży w tej przemieniającej podróży.
– W poszukiwaniu prawdy postanowiłem wyruszyć w tę podróż. Kiedy śpiewaliśmy, pomyślałem, że to będzie miła wycieczka. Potem przyszedł koszmar. Musieliśmy wyrzucić wszystkie swoje rzeczy. Gniewnie wyglądający mężczyzna trzykrotnie wycelował we mnie broń. To było traumatyczne przeżycie. Dotarliśmy do obozu, gdzie zasłonięto nam oczy. W tym momencie nic nie mogło nam już pomóc. Tylko Bóg mógł nas uratować. I to zrobił. To był dla mnie moment przebudzenia – dodaje.
Niektórzy z nich potwierdzili, że to doświadczenie pogłębiło ich wiarę i zaufanie do Boga. Inni, wciąż w szoku, nie byli w stanie wypowiedzieć ani słowa. Chociaż uwolnienie porwanych członków wspólnoty przyniosło ogromną ulgę, sprawcy nadal pozostają na wolności.
Augustin Jika Oka [Zdjęcie: Wydział Afryki Środkowo-Zachodniej Kościoła Adwentystów]
Według dyrektora ds. komunikacji misji adwentystycznej Port Harcourt West, Okey Onwugbonu, modlitwy wielu ludzi zostały wysłuchane w niezwykły sposób. Żadna z ofiar nie odniosła obrażeń poza traumą, którą przeżyła. Bóg wykorzystał wysiłki nigeryjskiej policji, 3. batalionu armii nigeryjskiej, a także lokalnych myśliwych z Warri i strażników, którzy odegrali kluczową rolę w uwolnieniu zakładników.
W odpowiedzi na ten incydent przewodniczący Unii Zachodniej Nigerii Kościoła Adwentystów Ezekiel Adeleye oraz przewodniczący Unii Wschodniej Nigerii Bassey Udo wyrazili wdzięczność Bogu i członkom kościoła na całym świecie za modlitwy, które w znacznym stopniu przyczyniły się do uwolnienia studentów.
Kongres GYC Africa, który odbył się w dniach 17-21 kwietnia 2025 r. na Uniwersytecie Babcock w Ilishan-Remo w stanie Ogun w Nigerii, zakończył się sukcesem. Wieść o uwolnieniu studentów wywołała ogromną ulgę i radość wśród uczestników.
Przywódcy kościoła koncentrują się obecnie na wsparciu uwolnionych studentów w powrocie do zdrowia emocjonalnego i psychicznego. Jednak ogólny kryzys bezpieczeństwa w Nigerii trwa nadal.
W niedawnym świadectwie pastor z północnej Nigerii ujawnił, że w jego kościele, liczącym nieco ponad 100 członków, 44 osoby są obecnie przetrzymywane przez porywaczy.
Według Narodowego Urzędu Statystycznego (NBS) w okresie od maja 2023 r. do kwietnia 2024 r. w całym kraju zabito ponad 614 000 Nigeryjczyków, a ponad 2,2 miliona zostało porwanych. Dane HumAngle Tracker pokazują, że tylko w pierwszym kwartale 2025 r. zabito 1420 osób, a 537 porwano.
Pomimo tej rzeczywistości przywódcy Kościoła Adwentystów w Nigerii oświadczają, że pozostają niezachwiani w modlitwie, misji i działaniach społecznych, ufając w nieustanną ochronę i przewodnictwo Boga.
W dniach 29 kwietnia – 1 maja 2025 roku w Dubaju odbyła się Network Leadership Conference (NLC) 2025, organizowana przez Hope Channel International. Celem spotkania było nie tylko omówienie bieżącej działalności Hope Channel w poszczególnych rejonach świata, przyjęcie nowej strategii medialnej, ale również opracowanie planu dotarcia z ewangelią do 1 miliarda osób do 2030 roku.
5 MAJA 2025 (NR 1085) [Daniel Kluska]
Spotkanie rozpoczęło się piątkową kolacją. Podczas posiłku panowała żywa atmosfera wspólnoty: uczestnicy konferencji wymieniali doświadczenia, nawiązywali nowe kontakty chętnie dołączali do rozmów przy stolikach, dzieląc się refleksjami na temat nadchodzącego spotkania i programu całego wydarzenia.
Sobotnie nabożeństwo w zborze adwentystycznym Dubai Central Church, mieszczącym się w sercu Holy Trinity Compound, rozpoczęło się wspólnym śpiewem i modlitwą. Sam kompleks to unikatowe miejsce sakralno‑kulturalne, zaprojektowane z myślą o wspieraniu dialogu międzychrześcijańskiego i tworzeniu przestrzeni spotkań dla różnych wspólnot. Znajdują się tam nowoczesne sale modlitewne, centrum konferencyjne oraz wielofunkcyjne foyer, w którym organizowane są warsztaty, wystawy i spotkania młodzieżowe. Dzięki swojej architekturze – łączącej szkło, stal i tradycyjne motywy islamskie – Compound stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów religijnych Dubaju, symbolizując jedność w różnorodności kulturowej i duchowej tego miasta.
Alex Bryant, przewodniczący Wydziału Północnoamerykańskiego Kościoła Adwentystów (NAD), wygłosił inspirujące kazanie o czasach końca, potrzebie jedności i zaangażowania w głoszenie Dobrej Nowiny. Po wspólnym nabożeństwie nastał czas na dalsze nawiązywanie relacji i wymianę doświadczeń z działalności medialnej.
Dubaj w 2071 roku
W niedzielę uczestnicy konferencji odwiedzili Centrum Przyszłości (Museum of the Future) w Dubaju, oficjalnie otwarte 22 lutego 2022 roku. Obiekt przenosi odwiedzających do roku 2071, czyli dokładnie 100 lat od czasu założenia Zjednoczonych Emiratów Arabskich w 1971 roku. Budynek zachwyca wyjątkową, futurystyczną architekturą – obłą w kształcie torusa ze stalowymi perforowanymi panelami – i jest w całości poświęcony innowacjom oraz rozwiązaniom przyszłości. W środku znaleźć można interaktywne wystawy prezentujące najnowsze osiągnięcia w dziedzinie sztucznej inteligencji, robotyki, medycyny regeneracyjnej czy zrównoważonego rozwoju, a także laboratoria badawcze i strefy warsztatowe, gdzie zwiedzający mogą samodzielnie eksperymentować z technologiami jutra. To miejsce stanowiło dla wszystkich inspirującą lekcję tego, jak innowacje mogą kształtować lepszy świat.
Centrum Przyszłości (Museum of the Future) w Dubaju, oficjalnie otwarte 22 lutego 2022 roku. Obiekt przenosi odwiedzających do roku 2071, czyli dokładnie 100 lat od czasu założenia miasta w 1971 roku [Fot. Daniel Kluska]
Po wizycie w muzeum wielu uczestników konferencji zdecydowało się na dalsze odkrywanie miasta i jego imponujących atrakcji.
Kreatywna Destrukcja jako Klucz do Innowacji
Robocza część konferencji rozpoczęła się w poniedziałkowy ranek wspólnym rozważaniem biblijnym, które poprowadził główny mówca spotkania, pastor Alex Bryant. Jego słowa przypomniały uczestnikom o duchowej misji Hope Channel, wskazując na znaczenie przygotowania duchowego w realizacji wyzwań stojących przed organizacją. Podkreślił, że sukces mediów i misji nie zależy tylko od technologii, ale przede wszystkim od głębokiej, osobistej więzi z Chrystusem.
Vyacheslav Demyan, prezes Hope Channel International, w swojej prezentacji zatytułowanej „Hope Starts Here” skupił się na znaczeniu kreatywnej destrukcji w mediach. Jako przykład podał Dubaj, który przeszedł spektakularną transformację, stając się jednym z najbardziej innowacyjnych miast na świecie. Demyan porównał ten proces do wyzwań, przed którymi stoi Hope Channel, podkreślając potrzebę przełamywania przestarzałych modeli działania i twórczego podejścia do produkcji mediów.
Vyacheslav Demyan, prezes Hope Channel International, Inc. (HC), wygłasza przemówienie programowe na temat celu, jakim jest dotarcie do miliarda ludzi do 2030 roku [Fot. Adventist Media Exchange]
W swoim wystąpieniu Demyan przedstawił szerzej główny projekt misyjny organizacji, aby dotrzeć do 1 miliarda ludzi do 2030 roku. Aby osiągnąć ten cel organizacja musi być gotowa na wyjście poza tradycyjne ramy, wykorzystując nowoczesne technologie i media społecznościowe. – Nie możemy trzymać się tego, co było; musimy zaryzykować, aby stworzyć coś nowego, co trafi do ludzi na całym świecie – zaznaczył Demyan.
Josias Silva podjął temat współpracy między mediami a Kościołem w kontekście dotarcia do osób, które nie miały jeszcze kontaktu z przesłaniem Ewangelii. Podkreślił, że sukces misji Hope Channel zależy od zaangażowania lokalnych wspólnot. Silva zwrócił uwagę na znaczenie integracji działań mediów z misją i innymi działaniami ewangelizacyjnymi Kościoła, tak aby wspólne wysiłki mogły doprowadzić do skutecznego dotarcia do tych, którzy dotychczas nie słyszeli Dobrej Nowiny.
Media i zdrowie
Podczas Network Leadership Conference 2025 prezentację poprowadził John Shin, prezes organizacji AMEN (Adventist Medical Evangelism Network) który oficjalnie ogłosił strategiczne partnerstwo z Hope Channel International. Partnerstwo to łączy bogate doświadczenie medycznych misjonarzy AMEN z globalnymi, wieloplatformowymi kanałami komunikacyjnymi Hope Channel, tworząc innowacyjną sieć ekspertów ds. zdrowia o szerokim zasięgu.
John Shin, lekarz medycyny i prezes Adventist Medical Evangelism Network (AMEN), przedstawia możliwości współpracy z Hope Channel [Fot. Adventist Media Exchange]
Głównym celem współpracy jest wzmocnienie naukowej wiarygodności materiałów edukacyjnych i poradnikowych oraz dotarcie do różnych grup odbiorców na całym świecie. Dzięki synergii wiedzy medycznej AMEN i nowoczesnych formatów Hope Channel – takich jak programy wideo, podcasty czy transmisje na żywo – partnerzy zamierzają otwierać drzwi tam, gdzie tradycyjne metody ewangelizacji mogą napotkać bariery kulturowe lub językowe.
W ramach realizacji strategii przewidziano produkcję serii programów edukacyjnych, webinaria oraz warsztaty, a także misje w terenie, podczas których lokalne społeczności będą miały możliwość bezpłatnych badań profilaktycznych i konsultacji. Programy te nie tylko dostarczą rzetelnej wiedzy medycznej, ale również będą niosły przesłanie nadziei i inspirowały profesjonalistów ochrony zdrowia do pełnienia swojej misji w duchu chrześcijańskich wartości.
Długofalową ambicją partnerstwa AMEN i Hope Channel jest stworzenie modelu współpracy, który zachęci kolejne organizacje medyczne i misyjne do wspólnego działania. W perspektywie najbliższych pięciu lat celem jest zbudowanie globalnego ekosystemu zdrowia i wiary, który pokaże, że nowoczesne media i zaawansowana wiedza medyczna mogą wspólnie przyczyniać się do przywracania pełni życia każdemu człowiekowi.
Wytrwałość w dążeniu do celu
Kugonza Isaac zainspirował uczestników do wytrwałości w realizacji misji, zachęcając ich do działania zgodnie z ideą „Push” (Persist Until Something Happens) – wytrwałego nacisku na cel, niezależnie od trudności, które mogą pojawić się po drodze. Jego wystąpienie było przypomnieniem, że prawdziwa misja wymaga nie tylko gotowości do innowacji, ale również nieustannego dążenia do celu, nawet gdy napotykamy przeszkody.
W kolejnych sesjach, takich jak prezentacja Ole’a Pedersona, Brada Kempa i Felipe Silvy, omówiono rolę współpracy z organizacjami spoza Kościoła Adwentystów. Ko-produkcja z zewnętrznymi podmiotami została zaprezentowana jako sposób na poszerzenie zasięgu misyjnego Hope Channel. Podkreślono, że współpraca z różnymi organizacjami pozwala na tworzenie treści, które są bardziej dostępne i zrozumiałe dla szerokiej publiczności, co w konsekwencji pozwala dotrzeć do większej liczby osób.
Richard T. Stephenson, zastępca skarbnika Generalnej Konferencji (GC), odnosi się do reakcji na proponowaną Aktywację/Wdrażanie ram strategicznych [Fot. Adventist Media Exchange]
Richard Stephenson, omawiając rolę technologii w misyjnej pracy Hope Channel, podkreślił, że nowoczesne narzędzia, takie jak sztuczna inteligencja, mogą znacząco wspomóc działalność ewangelizacyjną. Jednak, jak zaznaczył, „media są tylko narzędziem, ale to Duch Święty prowadzi nasze działania”. Technologia ma wspierać misję, ale nie może jej zastąpić. Podkreślił, że wszystkie innowacje muszą być zgodne z duchowym celem organizacji.
Nowa strategia
Rada Hope Channel International podzielona jest na kilka komitetów. Każdy z nich – oddzielony został do pracy nad innymi agendami organizacji. Taki podział pozwolił zachować mocny impet z jakim wprowadzane są zmiany, ale także pozwolił na rozwijanie poszczególnych działalności skupionych pod parasolem Hope Channel.
Media and Engagement Netscom Subcommittee zaprezentowało podejście oparte na zaangażowaniu odbiorców. W tej części sesji omówiono, jak ważne jest budowanie trwałych relacji z widzami, nie tylko poprzez produkcję programów, ale także dzięki interaktywności. Pytania i odpowiedzi, transmisje na żywo i wykorzystanie cyfrowych platform są kluczowe dla aktywnego angażowania społeczności. Organizacja Hope Channel stawia na bezpośrednią interakcję z odbiorcami, co pozwala na budowanie autentycznych więzi i skuteczniejszą realizację misji.
Wayne Boehm, dyrektor Hope Channel Australia, Wydział Południowo-pacyficzny Kościoła Adwentystów (SPD), odpowiada na pytania z sali, na propozycję uruchomienia/wdrożenia ram strategicznych Hope Channel [Fot. Adventist Media Exchange]
NET 2.0, strategiczna inicjatywa Hope Channel, stała się centralnym punktem dyskusji w ostatnich dniu konferencji. Wayne Boehm, Paulin Giurgi i Chris Ungani przedstawili szczegóły tej inicjatywy, która ma na celu przyspieszenie globalnej misji za pomocą cyfrowych platform. NET 2.0 to więcej niż wydarzenie – to ruch, który ma zjednoczyć globalną społeczność w celu dotarcia do jak najszerszego kręgu odbiorców. Dostęp do specjalnych narzędzi AI, własne serwery a także wdrażane kolejne rozwiązania technologiczne mają zabezpieczyć działalność misji Hope Channel i Kościoła w niepewnym czasie współczesnych wyzwań.
Działania na rzecz globalnej misji
Konferencja zakończyła się sesją podsumowującą, którą poprowadził Vyacheslav Demyan. Zwrócił uwagę na to, że przyszłość Hope Channel zależy od dalszej innowacji i współpracy międzynarodowej. Zgodnie z przyjętą strategią, organizacja musi utrzymać dynamiczny rozwój, aby skutecznie dotrzeć do 1 miliarda osób do 2030 roku.
Network Leadership Conference 2025 była kluczowym w tym roku wydarzeniem w historii Hope Channel, które zainspirowało uczestników do wdrażania innowacji w produkcji mediów oraz dystrybucji treści. Zostały wypracowane konkretne strategie i plany, które umożliwią realizację ambitnej wizji dotarcia do 1 miliarda ludzi. Wspólna misja i zaangażowanie liderów z różnych części świata stanowią fundament sukcesu Hope Channel na nadchodzące lata.
Przywódcy Kościoła, członkowie i zaproszeni ewangeliści zjednoczyli siły, aby uczcić zakończenie miesięcy działań ewangelizacyjnych prowadzonych w 25 regionach Kościoła.
28 KWIETNIA 2025 (NR 1081) [Adventist.news |Opr. Daniel Kluska]
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego w Wydziale Inter-Amerykańskim (IAD) zorganizował specjalne, transmitowane na żywo wydarzenie z Tuxtla Gutiérrez w stanie Chiapas w Meksyku w sobotę, 26 kwietnia 2025 r. Był to finał intensywnych wysiłków misyjnych podejmowanych w tym roku we wszystkich krajach IAD.
Program odbył się pod hasłem „El Cielo Te Espera” („Niebo czeka na Ciebie”). Na miejscu wydarzenia przeprowadzono setki chrztów, a kolejne tysiące pojawią się w innych regionach Meksyku.
– To była wspaniała szansa na uwielbienie Boga za to, jak działał w naszym Wydziale przez ostatnie 5 lat – powiedział Balvin Braham, Dyrektor Misji w IAD i główny organizator wydarzenia.
Od stycznia pastorzy, starsi zborów, liderzy małych grup i zwykli członkowie Kościoła aktywnie docierali do sąsiadów, przyjaciół i współpracowników poprzez wspólne studiowanie Biblii, kampanie ewangelizacyjne i inicjatywy społeczne.
Działania ewangelizacyjne w Chiapas
Tylko w Chiapas organizatorzy spodziewają się przekroczenia 20 tys. chrztów, co stanowi historyczne osiągnięcie i przewyższa ubiegłoroczny wynik Kościoła Adwentystów w Meksyku.
Ponad 130 zaproszonych mówców z terenów IAD oraz prelegentów z Adventist World Radio i uczelni teologicznych włączyło się w głoszenie Dobrej Nowiny na ulicach, w parkach, audytoriach i kościołach, zapraszając ludzi do pójścia za Chrystusem.
– To dla nas wielkie błogosławieństwo i nadzieja na dalszy rozwój Kościoła. Tak wiele osób wzięło udział w tym projekcie! – podkreślił Ignacio Navarro, przewodniczący Kościoła Adwentystów w Meksyku. – Nasz Kościół w Chiapas zawsze wyróżniał się silnym nastawieniem misyjnym, a teraz widzimy owoce tej postawy – zaznacza.
Według liderów do końca miesiąca do Kościoła może dołączyć około 25 tys. nowych członków.
– Członkowie Kościoła zaangażowali się w 100% i wykonali niezwykłą pracę przygotowując grunt – naprawdę doskonałą! – dodał Navarro.
Ewangelizacja w praktyce
Kent Price, lider Unii Atlantycko-Karaibskiej, prowadził spotkania w Kościele Adwentystów w Agua Azul w Tuxtla Gutiérrez i był zachwycony zaangażowaniem wspólnoty.
– To mój pierwszy pobyt w Chiapas i widzę, jak otwarte są serca ludzi na Ewangelię. Podczas wezwania do wyjścia do przodu w sobotę, trzy osoby wyraziły chęć chrztu, a ponad dwadzieścia zgłosiło się po szczególną modlitwę – dodał Price.
W Kościele Adwentystów Patria Nueva Central 60 z 125 osób ukończyło studium biblijne i otrzymało certyfikaty podczas specjalnej ceremonii 19 kwietnia.
– Wszyscy są gotowi do chrztu – stwierdził Melchor Ferreyra, lider z IAD.
Następnego dnia ponad 1 200 osób zgromadziło się w Centrum Sportowym Patria Nueva, aby wysłuchać jego kazania o nadziei w Jezusie. Trzy osoby zostały ochrzczone, a lokalni liderzy spodziewali się kolejnych chętnych podczas następnych wieczorów.
W duchu przyjaźni i wzajemnego szacunku członkowie Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, znajdującego się w pobliżu siedziby Wydziału Południowej Azji i Pacyfiku (SSD) zorganizowali wspólny posiłek razem z lokalnymi muzułmanami, dzień po zakończeniu Ramadanu, świętego miesiąca postu w islamie.
21 KWIETNIA 2025 (NR 1080) [AAI |Daniel Kluska]
Wydarzenie odbyło się w centrum konferencyjnym Life Hope Center i zostało zorganizowane przez Biuro Relacji Adwentystów i Muzułmanów (AMR) SSD. Spotkanie miało na celu promowanie autentycznych relacji, wspieranie dialogu międzyreligijnego oraz zwiększenie świadomości innych grup religijnych na temat Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego – jego tożsamości, wartości oraz zaangażowania w relacje duchowe i wzrost.
– To spotkanie nie polega tylko na dzieleniu się posiłkiem, ale na dzieleniu się naszym życiem, naszymi drogami wiary i naszym pragnieniem wspólnego i wartościowego życia obok siebie – powiedział Abner Dizon, dyrektor Biura Relacji Adwentystów i Muzułmanów SSD. – Jesteśmy wdzięczni za możliwość nawiązania kontaktu z naszymi muzułmańskimi braćmi i siostrami. Modlimy się, aby prowadziło to do kolejnych okazji do współpracy i wzajemnego zrozumienia – podkreślił.
Zaangażowanie lokalnych grup adwentystycznych odegrało kluczową rolę w zorganizowaniu wydarzenia. Wśród tych, którzy mieli znaczący wpływ na to wydarzenie był Peter Esquero, koordynator AMR (Adventist – Muslim Relations).
Spotkanie pozwoliło stworzyć platformę do otwartego dialogu na temat nauk, doktryn i wierzeń obu wspólnot. Muzułmańscy prelegenci przedstawili podstawowe zasady islamu, pomagając uczestnikom adwentystycznym w głębszym zrozumieniu wierzeń i praktyk islamskich.
Jednym z mówców był szejk Omar Peñalber, ceniony filipiński uczony i kaznodzieja islamski, znany ze swojego zaangażowania w promowanie nauk islamskich na Filipinach. Wielokrotnie był mówcą na uczelniach wyższych, społecznych i religijnych spotkaniach.
Podczas wydarzenia przedstawił krótką prezentację na temat kluczowych wierzeń i praktyk islamskich, wzbogacając tym samym dialog między wyznaniami.
Dizon podkreślił również kilka wspólnych wartości i przekonań, które łączą adwentystów i muzułmanów, promując duch wzajemnego szacunku i zrozumienia. Wskazał, że obie wspólnoty wierzą w sąd ostateczny i powtórne przyjście Jezusa—nauki te stanowią istotny obszar wspólnego porozumienia. Podkreślił również wspólne zasady życia, takie jak unikanie alkoholu i nieczystych pokarmów – szczególnie wieprzowiny. Ponadto zarówno adwentyści, jak i muzułmanie kładą duży nacisk na troskę o biednych i życie w służbie i współczuciu. Liderzy adwentystów wyjaśnili natomiast, że te podobieństwa otwierają drogę do bardziej pogłębionych dyskusji i współpracy w oparciu o sprawy wiary, zdrowia i humanitaryzmu.
Liderzy adwentystyczni przedstawili również przegląd różnych agend Kościoła, w tym departamentu kobiet, rodzin, zdrowia, wydawnictw czy mediów. Prezentacje te dały uczestnikom szersze zrozumienie sposobu działania Kościoła i jego zaangażowania w życie społeczeństwa.
– W imieniu muzułmańskich uczestników cieszę się, że możemy uczestniczyć w takim dialogu z członkami Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego – powiedział Imam Mustafah Tablete, jeden z uczestników spotkania. – Jestem zbudowany, słysząc, jak adwentystyczni liderzy są wdzięczni za tę okazję do wzajemnej wymiany informacji i punktów widzenia dotyczących kwestii wiary oraz za to, że takie spotkania wzmacniają relacje międzywyznaniowe, promują pokój i inspirują do okazywania życzliwości innym – dodał.
Inny uczestnik – także wyznawca islamu – wyraził swoje uznanie dla wartości, jakie adwentyzm przywiązuje do zdrowia i stylu życia. Sam przeżył w swoim życiu chorobę nowotworową. W swoich słowach podzielił się pozytywnymi zmianami, jakie doświadczył po przejściu na dietę wegańską. – Ta zmiana nie tylko pomogła mi szybko wrócić do zdrowia, ale także pogłębiła mój szacunek do holistycznego podejścia do życia – powiedział.
Organizatorzy mają nadzieję, że tego rodzaju spotkania będą inspiracją do kontynuowania dialogu opartego na wzajemnym szacunku i zrozumieniu. – W miarę jak Kościół Adwentystów Dnia Siódmego kontynuuje swoją misję w oknie 10/40 – miejscu, gdzie dominują niechrześcijańskie wyznania – inicjatywy takie jak ta, odzwierciedlają Chrystusowe podejście do drugiego człowieka poprzez współczucie, szacunek, rozmowę i wspólnotę.
Liczba członków Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Niemczech wzrosła nieznacznie w 2024 roku, po wzroście, który odnotowano w 2023 roku. Jak podano w numerze magazynu „Adventisten Heute” z kwietnia 2025 roku, liczba adwentystów w Niemczech wzrosła do 34 494, co stanowi wzrost o 364 osoby w porównaniu z rokiem 2023 (1,07% wzrostu).
8 KWIETNIA 2025 (NR 1079) [AAI |Daniel Kluska]
– Ten pozytywny rozwój jest związany z najwyższą liczbą chrztów (584) w ciągu ostatnich dziesięciu lat oraz wzrostem liczby nowych członków kościoła z Ukrainy – zauważa Alexander Kampmann, wiceprzewodniczący i dyrektor ds. komunikacji Unii Południowych i Północnnych Niemiec Kościoła Adwentystów.
– Chociaż w zeszłym roku musieliśmy statystycznie zamknąć cztery zbory, ustanowiliśmy 19 nowych grup, które w nadchodzących latach mogą rozwinąć się w nowe, dynamiczne zbory – dodał Kampmann.
– Ten pozytywny trend zakładania grup i nowych zborów wpływa zarówno na liczbę chrztów, jak i rzeczywisty wzrost. Jednak w ciągu ostatnich dziesięciu lat tylko cztery lata zakończyły się pozytywnym wynikiem w porównaniu do roku poprzedniego. W tym okresie liczba członków zmniejszyła się o 317, z 34 811 do 34 494. Liczba zborów w Niemczech spadła z 559 do 537 w ciągu ostatnich dziesięciu lat – zaznacza.
Strategiczny cel Kościoła
– Szczególnie w kontekście zmian demograficznych musimy właściwie ocenić pozytywny wynik z 2024 roku. Ze względu na rozkład wiekowy naszych wyznawców Kościoła Adwentystów, każdego roku będziemy tracić wyjątkowo wysoką liczbę wiernych i zaangażowanych członków. Aby zmienić ogólny trend w rozwoju członkostwa, musimy utrzymać duchowy i konsekwentny nacisk na misję i zakładanie zborów – a przede wszystkim na obfite błogosławieństwo i przewodnictwo Boże – podkreślił Kampmann.
Adwentyści w Niemczech
Kościół Adwentystów w Niemczech jest podzielony na dwie główne unie zborów, Unie Południową i Północną. Kościół liczy dziaij około 34 494 członków. Działalność Kościoła w Niemczech obejmuje szeroką działalność ewangelizacyjną, edukacyjną oraz pomocową. Adwentyści prowadzą liczne szkoły, placówki medyczne i organizacje charytatywne, oferując wsparcie zarówno członkom Kościoła, jak i osobom spoza niego.
Adwentystyczna Agencja Rozwoju i Pomocy (ADRA) została powołana w 1983 roku jako oficjalna agencja humanitarna Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Powołano ją, biorąc przykład z Jezusa, który pokazał, że pomoc powinna być udzielana każdemu, bez żadnej dyskryminacji. Rozmawiamy z prezeską fundacji ADRA Polska Karoliną Wójcik-Kozłowską.
„ZNAKI CZASU”: ADRA jest znana w świecie, ale mniej w Polsce. Co jest Waszą misją?
KAROLINA WÓJCIK-KOZŁOWSKA: Nasze motto brzmi: służyć ludzkości, aby każdy mógł żyć tak, jak Bóg zamierzył. Bierzemy przykład z Jezusa – Jego troski o biednych, chorych, wykluczonych. Jezus nie pytał o pochodzenie, wyznanie czy przeszłość. Po prostu pomagał. I my też tak chcemy działać – bez warunków, bez dyskryminacji.W czasach gdy świat mierzy się z kolejnymi kryzysami, a zaufanie do instytucji często słabnie, ludzie potrzebują czegoś autentycznego. Pomocy, która nie ma warunków. Miłości, która nie pyta o przeszłość. I wiary, która działa.
Jesteście organizacją humanitarną, ale powołaną przez Kościół. Czy oprócz działań pomocowych prowadzicie działalność misyjną?
ADRA nie łączy pomocy z ewangelizacją. Pomoc nie może być zależna od tego, w co ktoś wierzy lub czy zechce słuchać o naszych przekonaniach. W sytuacjach kryzysowych ludzie są szczególnie wrażliwi. Wyobraźmy sobie, że jesteśmy ofiarami wojny lub katastrofy, daleko od domu, od rodziny. W takim momencie liczy się troska, jedzenie, dach nad głową – nie debata teologiczna. Ale nie ukrywamy naszej wiary. Gdy ktoś zapyta, dlaczego to robimy, odpowiadamy: bo wierzymy w Jezusa. Nikogo jednak do niczego nie zmuszamy. Jest czas, gdy ewangelia potrzebuje cichych rąk, nie głośnych słów. Nasze czyny są ewangelią w działaniu. Tak rozumiemy ten rodzaj służby.
Sierociniec dla dzieci z albinizmem w Tanzanii. Wizyta przedstawicielek ADRA Polska – Prezes Karoliny Wójcik-Kozłowskiej i członkini zarządu Beaty Mieszkowskiej [Zdj.: Facebook | Fundacja ADRA Polska]
Jak wygląda finansowanie działań ADRA Polska? Czy środki zewnętrzne są ważne?
To mało powiedziane – obecnie to jedyne środki! Składamy wnioski o finansowanie projektów do Unii Europejskiej i rządu. Środki te są przyznawane w sposób przejrzysty, konkursowy. Nie korzystaliśmy natomiast ze środków z Amerykańskiej Agencji ds. Rozwoju Międzynarodowego (USAID) Co ważne – ADRA Polska ma niezależną strukturę prawną i własną radę. Jednocześnie ogromne znaczenie ma dla nas każda forma wsparcia ze strony naszych rodaków – szczególnie 1,5% podatku, który każdy z nas może właśnie teraz przeznaczyć na wybrany cel. Wielu osobom to może wydawać się drobnostką, ale dla nas to konkretne paczki z najbardziej potrzebnymi produktami, wsparcie psychologiczne, wyremontowany dziecięcy pokój po powodzi… Te pieniądze naprawdę zmieniają życie. Gdy ktoś decyduje się przekazać w zeznaniu podatkowym swoje 1,5% na ADRA, staje się częścią dobra, które wspólnie czynimy. Wystarczy wpisać w formularzu PIT nasz nr KRS: 0000342704.
A czy współpraca z rządem, instytucjami międzynarodowymi nie wzbudza wątpliwości?
Owszem, może to budzić wątpliwości – szczególnie w środowiskach, które chcą być wierne zasadom duchowym. Ale warto spojrzeć na Biblię. Czy Bóg korzystał z pomocy ludzi spoza ludu izraelskiego? Oczywiście! Król Cyrus z Persji pozwolił odbudować świątynię i dał na to fundusze. Król Dariusz kontynuował to wsparcie. Nehemiasz otrzymał listy i materiały od króla Artakserksesa. I wcześniejsza historia Józefa – działał z ramienia faraona i ratował świat przed głodem. Izraelici, wychodząc z Egiptu, otrzymali srebro i złoto od Egipcjan. A król Hiram z Tyru pomógł Salomonowi zbudować świątynię. Także w Nowym Testamencie widzimy, że mędrcy – prawdopodobnie poganie – przynieśli dary Jezusowi. Apostoł Paweł był wspierany przez Lidię i korzystał z pomocy władz rzymskich podczas swojej podróży do Rzymu. To nie są wyjątki – to Boża strategia. Pieniądze są Boże – bez względu na to, w czyich rękach się znajdują.
ADRA Polska była także zaangażowana w pomoc powodzianom we wrześniu 2024 roku [Zdj.: Facebook | Fundacja ADRA Polska]
Jak wygląda współpraca z innymi organizacjami? Czy nie ma ryzyka kompromisu?
Zawsze jesteśmy wierni naszym zasadom. Ale wierzymy też, że razem możemy więcej. Współpracujemy z Kościołem adwentystów, innymi grupami wyznaniowymi i organizacjami pozarządowymi. Łączymy siły – jedni mają wiedzę techniczną, inni mają dostęp do lokalnych społeczności, a my mamy serce do służby i doświadczenie. Co więcej, dzięki sieci Kościoła mamy dostęp do miejsc, do których inne organizacje nie docierają. Nasze szkoły, wolontariusze, zbory to prawdziwe błogosławieństwo. To daje nam przewagę w działaniu. Ale też zobowiązuje.
Jednak część wyznawców jest zaniepokojonych i obawia się utraty tożsamości przez ADRA. Gdyby powiedzieć im jedno zdanie – co by to było?
Powiedziałabym: ADRA to my. Jeśli kochasz Jezusa – kochaj jak On. Służ tak, jak On służył. Pomagaj tym, którzy nie mogą ci odpłacić. A jeśli nie wiesz, od czego zacząć – przekaż dla ADRA swoje 1,5%. On to pomnoży.
W dzisiejszym świecie, który zmaga się z licznymi konfliktami, wojnami i napięciami, temat pokoju staje się jednym z najważniejszych wyzwań, przed którymi stoi ludzkość. Ale pokój, który mam na myśli, nie jest jedynie brakiem walki czy brakiem przemocy.
27 MARCA 2025 (NR 1077) [Felieton |Daniel Kluska]
Prawdziwy pokój, który jest darem Bożym, jest głębokim stanem harmonii, zrozumienia i jedności, który może przenikać nasze serca i relacje, zarówno z Bogiem, jak i z innymi.
W Biblii pokój nie jest postrzegany tylko jako brak konfliktu, lecz jako coś znacznie bardziej zaawansowanego, co wiąże się z pełnią Bożego planu i zgody na Jego działanie w naszym życiu. Jezus zaprasza nas do tego, byśmy byli Jego narzędziami w niesieniu słów nadziei i pokoju na ziemi.
Pokój jako Boży dar
Pierwszym krokiem w zrozumieniu, czym jest prawdziwy pokój jest uznanie, że pochodzi on tylko od Boga. Jezus powiedział: „Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak, jak daje świat, ja wam daję” (J 14,27). To jest pokój, który nie zależy od okoliczności zewnętrznych, ale od relacji z naszym Stwórcą.
Pokój, który Jezus ofiaruje, jest głęboko zakorzeniony w zaufaniu do Bożego planu zbawienia, w Jego miłości i obecności. Jest to pokój, który może przeniknąć nawet najciemniejsze chwile naszego życia. Kiedy oddajemy nasze troski i lęki Bogu, otrzymujemy Jego pokój, który „przewyższa wszelkie zrozumienie” (Flp 4,7).
Pokój w relacjach międzyludzkich
Pokój w sercu człowieka to nie tylko stan osobistej harmonii, ale także zaproszenie do budowania pokoju w naszych relacjach z innymi. Biblia wzywa nas do bycia „twórcami pokoju”:
„Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni synami Bożymi będą nazwani.”
Ewangelia Mateusza 5,9
Wprowadzanie pokoju wymaga często pokonywania trudnych barier, umiejętności wybaczania, dawania drugiej szansy i pracy nad sobą.
Negocjacje pokojowe z ludźmi, w tym kontekście, nie oznaczają jednak tylko ustępstw czy kompromisów. Często wymagają one odwagi, by stać na straży sprawiedliwości i prawdy, które są fundamentem prawdziwego pokoju. Prawdziwy pokój nie może istnieć tam, gdzie panuje niesprawiedliwość lub gdzie prawda jest ignorowana. Pokój, który oferuje Bóg, jest bowiem owocem sprawiedliwości i miłości.
Pokój z Bogiem
Ważnym aspektem prawdziwego pokoju jest również pokój z Bogiem.
„I pokój stanie się dziełem sprawiedliwości, a niezakłócone bezpieczeństwo owocem sprawiedliwości po wszystkie czasy.”
Księga Izajasza 32,17.
Prawdziwy pokój dla chrześcijanina pochodzi tylko z harmonii z Bogiem, z pełnego poddania się Jego woli. To w Nim znajdujemy prawdziwą ulgę i ukojenie. Jezus zaprasza nas do przyjścia do Niego, gdy jesteśmy zmęczeni nie tylko fizycznie, ale także wtedy, gdy odczuwamy niepokój i niepewność z powodu codziennych trosk. Nie poprzestaje jednak tylko na tym; zachęca nas do naśladowania:
„Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych.”
Ewangelia Mateusza 11,28-29
Pokój z Bogiem jest również fundamentem, na którym budujemy pokój z innymi. Bez tej głębokiej więzi z naszym Stwórcą nie jesteśmy w stanie prawdziwie budować pokoju w naszych rodzinach, wspólnotach czy społeczeństwie. Pokój, który oferuje Jezus, ma moc transformacji, której potrzebujemy, by żyć w harmonii z innymi. Duch Święty może wykonać w naszych sercach przemianę, na którą nas samych nigdy nie byłoby stać.
Negocjacje z Bogiem
Prawdziwy pokój nie polegają zatem na wypracowywaniu chwilowych rozwiązań, które jedynie łagodzą napięcia. Prawdziwy pokój a wcześniej negocjacje do jego wypracowania, to proces, w którym Bóg działa w naszych sercach i poprzez nas. Dzięki temu prawdziwy pokój ma swoje korzenie w Jego miłości, sprawiedliwości i prawdzie.
Niech nasze życie będzie świadectwem tego pokoju, który przewyższa wszelkie zrozumienie, a my, jako Jego dzieci, bądźmy narzędziami pokoju w tym świecie, który tak bardzo go dzisiaj potrzebuje.
„A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie.
W dniach 27 lutego – 2 marca 2025 roku w Pradze odbyła się konferencja light4cities. Celem spotkania było nie tylko zbudowanie głębszych relacji pomiędzy uczestnikami, ale także inspirowanie i szkolenie do działań misyjnych w kontekście współczesnych wyzwań. Ponad 140 osób wzięło udział w wydarzeniu, które wpłynęło na wzrost duchowy oraz umocnienie zaangażowania w misję.
26 MARCA 2025 (NR 1077) [AdventistReview.org |Opr. Daniel Kluska]
Konferencja oferowała bogaty program, który obejmował szeroki zakres tematów. Uczestnicy mieli możliwość zdobycia wiedzy na temat przetrwania w naturze, rozwiązywania problemów małżeńskich, zarządzania finansami, a także poznania aktualnych spełnionych proroctw biblijnych. Wybór tematów został zaplanowany tak, by pomóc uczestnikom stać się bardziej odpornymi na stres oraz zrozumieć, jak żyć pełnią pokoju i radości, prowadząc innych do Jezusa. Kluczowym celem było pokazanie, jak światło i nadzieja Chrystusa mogą być odpowiedzią na codzienne problemy.
Daniel Dvořák, były ateista i mistrz świata w trójboju siłowym, który stał się adwentystą dnia siódmego, jest obecnie jednym z głównych liderów light4cities. [Zdj.: Marcos Paseggi, Adventist Review]
Jednym z głównych organizatorów konferencji był Daniel Dvořák, który po nawróceniu z ateizmu i zostaniu adwentystą stał się jednym z inicjatorów tego wydarzenia. Dvořák, były mistrz świata w podnoszeniu ciężarów, podkreślał, że konferencja miała na celu nie tylko edukację duchową, ale również wsparcie w obszarze mentalnym i fizycznym, aby przygotować uczestników na wyzwania współczesnego świata. Dvořák zauważył, że początkowo przewidywana liczba uczestników wynosiła 50 osób, ale ostatecznie wydarzenie przyciągnęło 144 osoby z Czech i Słowacji.
Młodzi ludzie podczas programu konferencji light4cities. 1 marca. [Zdj.: Marcos Paseggi, Adventist Review]
W ramach przygotowań do konferencji zorganizowano także sześć sesji ewangelizacyjnych na ulicach, które miały na celu dotarcie do szerszej grupy ludzi. Podczas tych spotkań rozdano około 1000 książek oraz zaproszeń na konferencję. Po zakończeniu wydarzenia pięciu nowych uczestników zadeklarowało chęć zapisania się na studia biblijne, co pokazuje skuteczność tego pomysłu.
Uczestnicy rozmawiają z członkiem zarządu light4cities, Terezą Machoňovą, przy stole rejestracyjnym podczas wydarzenia w Pradze, Czechy, 27 lutego. Ponad 140 osób zarejestrowało się na wydarzenie. [Zdj.: Marcos Paseggi, Adventist Review]
Zakończenie konferencji było pełne pozytywnych refleksji ze strony uczestników, którzy podzielili się swoimi doświadczeniami i nadziejami na przyszłość. Wiele osób podkreślało, że wydarzenie było inspirujące i zmotywowało ich do większego zaangażowania w życie Kościoła oraz w służbę innym. Organizatorzy planują kontynuację inicjatywy i zapowiadają kolejne wydarzenie już latem tego roku, które skupi się na regeneracji duchowej w kontakcie z naturą.
W ostatnich tygodniach w mediach rozgrzała gorąca dyskusja wokół wizyty Wołodymyra Zełeńskiego w Białym Domu. Jeden z dziennikarzy zapytał publicznie, dlaczego prezydent Ukrainy nie założył garnituru na spotkanie z prezydentem USA. Niektórzy uznali to za brak szacunku do instytucji i państwa, inni natomiast zauważyli, że w realiach wojny mundur i bojowa stylizacja Zełeńskiego są symbolem jego determinacji i zaangażowania.
25 MARCA 2025 (NR 1076) [Felieton |Daniel Kluska]
To wydarzenie stało się dla mnie punktem wyjścia do refleksji nad tym, jak często oceniamy ludzi przez pryzmat ich wyglądu i czy rzeczywiście „szata zdobi człowieka”. Czy wartość człowieka można sprowadzić do eleganckiego ubioru? Historia wielokrotnie udowodniła, że nie.
Nie to, co na zewnątrz, ale to, co w sercu
Pismo Święte wielokrotnie przypomina, że Bóg patrzy na człowieka inaczej niż my. Ludzie oceniają powierzchowność, ale Bóg patrzy na serce. W 1 Księdze Samuela 16:7 czytamy:
„Nie tak patrzy Pan, jak patrzy człowiek; bo człowiek patrzy na to, co jest przed oczyma, ale Pan patrzy na serce.”
W dzisiejszym świecie to, co mamy na sobie, często decyduje o tym, jak jesteśmy postrzegani. Jednak prawdziwa wartość człowieka nie tkwi w drogich tkaninach, lecz w jego postawie, czynach i wartościach. Historia pełna jest przykładów ludzi, którzy mimo skromnego wyglądu lub braku konwenansów stali się wielkimi liderami i mężami stanu.
Winston Churchill – wojna wymaga innych standardów
Podczas II wojny światowej Wielka Brytania znalazła się w dramatycznej sytuacji. Niemcy bombardowali Londyn, a Hitler planował inwazję na wyspy brytyjskie[1]. W obliczu tego zagrożenia premier Winston Churchill musiał zjednoczyć naród i przekonać sojuszników do wsparcia jego kraju.
Winston Churchill, powracając do zdrowia po zapalenia płuc, z Generałem Dwightem Eisenhowerem (po lewej), Generałem Sir Henrym Maitland-Wilsonem (po prawej) oraz innymi głównymi dowódcami wojskowymi w Tunisie (Tunezja), w dniu Bożego Narodzenia, 25 grudnia 1943 roku [Wikipedia]
Kiedy spotkał się z prezydentem Franklinem D. Rooseveltem w 1941 roku na pokładzie pancernika HMS Prince of Wales, nie miał na sobie eleganckiego garnituru. Zamiast tego pojawił się w wojskowym mundurze. Był to świadomy wybór – Churchill chciał podkreślić, że jest nie tylko politykiem, ale i dowódcą, który stoi ramię w ramię ze swoimi żołnierzami.
Gdy później odwiedził Biały Dom, również nie założył klasycznego stroju dyplomatycznego. Co więcej, pewnego razu zaskoczył Roosevelta, pojawiając się… owinięty jedynie w ręcznik kąpielowy[2]! Mimo to nikt nie kwestionował jego autorytetu – jego słowa, strategia i charakter były znacznie ważniejsze niż to, co miał na sobie.
Podobnie jak Zełenski, Churchill wiedział, że w czasach kryzysu mundur czy nawet jego brak nie jest wyznacznikiem kompetencji. Liczą się działania, determinacja i zdolność do przywództwa.
Mahatma Gandhi – siła tkwiąca w prostocie
Innym przykładem człowieka, którego wygląd nie zdradzał jego wielkości, był Mahatma Gandhi. Podczas gdy przywódcy mocarstw ubierali się w eleganckie garnitury, on – absolwent prawa ukończonego w Londynie – chodził boso i nosił prostą, ręcznie tkaną szatę. Dla wielu był symbolem ubóstwa – ale jego słowa i czyny miały ogromną moc.
Mahatma Ghandii studiował prawo w Anglii od 1888 do 1891 roku, a w 1893 podjął pracę w indyjskiej firmie w Południowej Afryce. Tam stał się skutecznym orędownikiem praw Indusów. W 1906 roku po raz pierwszy wprowadził w życie „satyagrahę”, swoją technikę pokojowego oporu.
Gandhi poprowadził Indie do niepodległości, pokazując, że pokora, duchowa siła i niezłomność są ważniejsze niż bogactwo i prestiż. Kiedy w 1931 roku przybył na konferencję do Londynu[3], by negocjować przyszłość Indii, wzbudził wiele kontrowersji pojawiając się w tradycyjnym indyjskim dhoti – prostym, białym kawałku materiału.
Chrześcijańska skromność
Jako naśladowcy Chrystusa nie powinniśmy zwracać uwagi naszym wyglądem. Głośniej od naszych słów i ubioru powinny przemawiać czyny. Nie chodzi o to, by lekceważyć odpowiedni ubiór, lecz by nie czynić z niego jedynego wyznacznika wartości człowieka.
Ellen G. White pisała:
„Prawdziwy charakter jest cechą duszy, objawiającą się w postępowaniu. Dobry charakter jest kapitałem cenniejszym niż złoto czy srebro.”[4]
„Child guidance”, str. 161
W Ewangelii Mateusza Jezus przypomina:
„A o odzienie czemu się troszczycie? Przypatrzcie się liliom polnym, jak rosną: nie pracują ani przędą. A powiadam wam: nawet Salomon w całej chwale swojej nie był tak przyodziany jak jedna z nich.” (Mt 6:28-29)
Chrześcijańska postawa nie polega na przywiązywaniu nadmiernej wagi do tego, co zewnętrzne, lecz na pielęgnowaniu ducha.
Co dalej?
Wojna na Ukrainie jest tragedią, która dotyka miliony ludzi. Jako chrześcijanie nie mamy wpływu na decyzje polityczne, ale możemy działać na rzecz pokoju na wiele innych sposobów:
Modlitwa – Jezus powiedział: „Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni synami Bożymi będą nazwani” (Mt 5:9). Codzienna modlitwa o zakończenie konfliktu i o mądrość dla przywódców może przynieść więcej, niż się wydaje.
Pomoc humanitarna – możemy wspierać uchodźców, angażować się w zbiórki żywności, ubrań i leków. Do tej pory Kościół Adwentystów prowadzi liczne inicjatywy pomocowe, w które warto się włączyć.
Szerzenie pokoju wokół siebie – choć wojna toczy się daleko od niektórych z nas, konflikty międzyludzkie są wszędzie. Możemy zacząć od budowania pokoju w naszych rodzinach, miejscach pracy i społecznościach.
Nie szata zdobi człowieka, ale jego serce i czyny. W czasach wojny nie wygląd, lecz charakter, odwaga i miłość do bliźniego są tym, co naprawdę się liczy. Niech nasze działania świadczą o tym, że jesteśmy uczniami Chrystusa.
