30-letni pastor adwentystyczny został uwolniony po dwóch dniach przetrzymywania przez uzbrojonych porywaczy w pobliżu Port-au-Prince na Haiti. Duchowny, który opiekował się dwoma zborami, lokalnymi grupami i dwoma szkołami, został porwany 2 września 2025 roku
13 WRZEŚNIA 2025 (NR 1135) [Adventist.news |Opr. Daniel Kluska]
Według pastora, którego tożsamość pozostaje anonimowa ze względów bezpieczeństwa, po awarii samochodu swoją podróż do biura diecezji kontynuował komunikacją miejską. W trakcie jazdy został jednak zatrzymany i porwany przez uzbrojonych mężczyzn, którzy zastrzelili kierowcę i przewieźli go w odosobnione miejsce, gdzie przetrzymywano go wraz z około dziesięcioma innymi osobami.
Pomimo trudnych warunków, pastor zachował wiarę. Recytował Psalmy 23 i 118, śpiewał hymny i modlił się na głos, niosąc duchowe wsparcie swoim współwięźniom.
– Próbowali zmusić mnie do zaprzestania śpiewania i modlitwy, ale nie mogłem pozostać w milczeniu” – zaznaczał. Około północy jeden z porywaczy podjął próbę jego zabicia.
– Klęczałem, a pistolet był wycelowany w moją głowę – wspomina duchowny. – Zamknąłem oczy i już tylko dziękowałem Bogu za moją służbę i moją rodzinę, godząc się z tym, co się stanie. Pistolet jednak trzy razy nie wypalił, a wśród porywaczy zapanowało zamieszanie – dodaje.
Pastor wyjaśnił, że nieporozumienia między porywaczami doprowadziły do jego wcześniejszego uwolnienia. – Niektórzy chcieli mojej śmierci, inni żądali okupu, a jeszcze inni sugerowali, żebym został wypuszczony. W końcu wypuścili mnie w pobliżu Pétion-Ville i kazali zadzwonić do rodziny – powiedział.
Incydent ten uwypukla rosnące zagrożenie porwaniami na Haiti, zwłaszcza wobec przywódców religijnych i instytucji kościelnych. Według Biura ONZ, na Haiti, między kwietniem a czerwcem 2025 roku odnotowano co najmniej 185 porwań, z których wiele miało charakter przestępstwa dla okupu.
Organizacja Narodów Zjednoczonych wyraziła zaniepokojenie nasilającą się przemocą na wyspie. Gangi rozszerzają kontrolę i dopuszczają się licznych nadużyć, w tym porwań, zabójstw i przemocy seksualnej.
– Nawet w najciemniejszych godzinach Bóg dawał mi odwagę, spokój i siłę, by modlić się, śpiewać i dzielić się Jego miłością – zaznaczył pastor. – Moja wiara nigdy nie osłabła. Tylko Jemu niech będzie chwała!
W nocy z 9 na 10 września polskie służby ogłosiły, że wielokrotnie naruszono polską przestrzeń powietrzną przez rosyjskie drony. Zgodnie z komunikatami rządu i wojsk, obiekty stwarzające zagrożenie zostały zestrzelone, a w kraju podniesiono gotowość systemów obrony powietrznej; czasowo wstrzymano też ruch na części lotnisk, w tym w Warszawie. Premier Donald Tusk nazwał incydent „aktem agresji”, a decyzje koordynowano we współpracy z sojusznikami z NATO.
11 WRZEŚNIA 2025 (NR 1135) [Felieton |Daniel Kluska]
To, co wydarzyło się nad naszymi głowami, jest obrazem czegoś, co już od dawna dzieje się… w naszym życiu. Jeśli granice państwa potrafią naruszyć obce drony, to czy granice sumienia i serca nie bywają równie często penetrowane przez „obce myśli”: podszepty lęku, cynizmu, podejrzliwości, rezygnacji?
Brakujące strony
W pewnej starej bibliotece, brakowało ostatnich stron interesującej powieści. Czytelnik zostawał z urwaną historią i pytaniem: „Co dalej?”. Jednak czujny bibliotekarz – w odpowiednim momencie – wręczał czytelnikom brakujący rozdział, który – w przypadku tego akurat wydania – często wypadał z książki.
To trafna metafora naszej epoki. Z perspektywy biblijnej jesteśmy blisko finału ”ostatniego rozdziału” – nie w sensie kalendarzowej wyliczanki, ale jakości czasu, w którym „miłość wielu oziębnie”, a serca będą kuszone do kapitulacji. (Mt 24,12) Nasze dni bywają niekiedy jak opowieść bez ostatnich stron. Dobra wiadomość? Bóg trzyma ten rozdział i „we właściwym momencie włoży go na miejsce”. (J 14,1–3)
W tym właśnie czasie rozbrzmiewa Jezusowe: „Niech się nie trwoży serce wasze”. Zwraca uwagę prosta logika obietnicy: „Idę – przygotuję – przyjdę – wezmę”. Podmiotem działania jest On. Naszym zadaniem jest zaufanie i wytrwałość, nie panika i gorączkowe „domykanie fabuły” własnymi siłami. (J 14,1–3; Hbr 10,36–37).
Właściwe procedury
Co robi państwo napadnięte przez roje obcych dronów? Uruchamia wczesne ostrzeganie, wprowadza gotowość obronną, identyfikuje cele, neutralizuje zagrożenie, a potem zabezpiecza szczątki i uczy się na przyszłość. Taką samą procedurę można zastosować duchowo:
Wczesne ostrzeganie – modlitwa zamiast paniki. Zanim myśl rozrośnie się w lęk, przynieś ją Bogu: „Panie, to wlatuje w moje niebo. Oddaję Ci to”. (Flp 4,6–7)
Gotowość obronna – Słowo zamiast szumu. Codzienny kontakt z Pismem Świętym tworzy nawyk, który rozpoznaje „obce” sygnały. Bez Pisma zbyt łatwo wierzymy nagłówkom bardziej niż obietnicom.
Identyfikacja i neutralizacja – nazywaj rzeczy po imieniu. „To jest pokusa”, „ta myśl nie pochodzi od Boga”, „to strach i lęk udające przezorność”. Gdy coś nazwiesz, łatwiej będzie Ci to oddać Bogu.
Zabezpieczanie szczątków – higiena informacyjna. Odetnij źródła, które notorycznie wywołują w Tobie lęk, gniew lub pogardę. Nie każdy „alert” jest wart Twojej uwagi.
Uczenie się we wspólnocie – zamiast izolacji. Kościół jest miejscem „wyprostowanej nadziei”: „Gdy się to zacznie dziać, wyprostujcie się i podnieście głowy”. (Łk 21,28)
To nie jest eskapizm. Tak, jak realne siły realnego państwa muszą działać w realnej przestrzeni, tak prawdziwa duchowa czujność powinna działać w naszym życiu: pracy, w domu czy w trakcie korzystania z mediów społecznościowych. Chrześcijaństwo nie ucieka z rzeczywistości; ono prostuje plecy w samym jej środku.
Głośniej niż nagłówki gazet
Dzisiejsze „przepięcia” informacyjne sprawiają, że czas wydaje się pędzić. To nie fizyka przyspieszyła dobę, ale natłok bodźców, ich rytm i nasz brak odpoczynku. Dlatego tym bardziej potrzebujemy, by Boże zdania stały się głośniejsze niż tytuły wiadomości. I nie chodzi o negowanie faktów – przeciwnie, fakty należy sprawdzać (jak w ostatnich godzinach robią to służby państwa). Chodzi o hierarchię dźwięków: Boże obietnice mają być w Twoim wnętrzu na pierwszym planie, wiadomości – na drugim.
Kiedy to się skończy?
Pytamy: „Panie, czemu tak długo?”. Pismo odpowiada: to nie jest opieszałość, ale czas łaski. (2 P 3,9) „Jeszcze tylko mała chwila” – to jedna z najkrótszych, a zarazem najbardziej realistycznych definicji chrześcijańskiej nadziei (Hbr 10,36–37). Między cierpliwością a małą chwilą mieszka … Kościół: modlący się, służący, z zapalonymi lampami oliwnymi a nie z zegarkami w dłoni.
Ważny „manual”
Codzienna modlitwa i krótkie westchnienia w ciągu dnia. To „radar”, który wykrywa obce obiekty zanim opadną na serce.
Jedna porcja Słowa dziennie (nawet kilka wersetów) i jeden dzień bez powiadomień w tygodniu. To jak „strefa zakazu lotów” dla chaosu.
Wspólnota i służba. Telefon z pytaniem „Jak ci pomóc?”, modlitwa za kogoś przez cały tydzień lub wizyta u przyjaciela, drobna pomoc.
Uważaj na ton. Ironia i pogarda karmią cynizm, który wciska się do sumienia jak dron w lukę obrony.
Regularnie powtarzaj refren Apokalipsy:„Tak, przyjdę wkrótce… Amen. Przyjdź, Panie Jezu!” (Ap 22,20)
Ostatni fragment partytury
Gdy „Kompozytor” wejdzie na scenę, zabrzmi ostatni akord i „zawsze będziemy z Panem”. (1 Tes 4,16–17) Niebo nie jest ucieczką, lecz powrotem do domu – do Ojca, który wybiega naprzeciw, zanim zdążymy dokończyć nasze tłumaczenia. (Łk 15) A do tego czasu? Wyprostowana nadzieja. Wyprostowane plecy i głowa do góry a ręce gotowe do pracy i służby wobec drugiego człowieka.
Obce drony naruszyły nasze niebo – państwo odpowiedziało stanowczo. Niech twoje sumienie odpowie podobnie. Uruchom właściwe procedury. Nie pozwól, by obce myśli bezkarnie latały nad Twoim sercem. Ostatni rozdział jest w dobrych rękach. I w odpowiednim momencie zostanie włożony na miejsce.
16 sierpnia w Kościele Adwentystów Dnia Siódmego Las Acacias w Caracas odbyła się czwarta edycja Festiwalu Filmów Chrześcijańskich UVOFilms 2025. Wydarzenie, zorganizowane przez Departament Komunikacji Misji Unii Wschodniej Wenezueli (UVO) Kościoła Adwentystów, przyciągnęło ponad 1300 uczestników.
9 WRZEŚNIA 2025 (NR 1134) [AdventistReview.org |Opr. Daniel Kluska]
Pod hasłem „Zdrowie psychiczne” zaprezentowano 28 produkcji z całego kraju – dramaty, filmy krótkometrażowe, dokumenty, teledyski, animacje i podcasty. Festiwal miał na celu niesienie przesłania pocieszenia i nadziei oraz pokazanie, że wiara może wspierać osoby zmagające się z trudnościami.
W wydarzeniu uczestniczyli wybitni przedstawiciele świata filmu i mediów, m.in. Abel Márquez, dyrektor Hope Channel Inter-America, który podkreślił rozwój festiwalu zarówno pod względem jakości, jak i znaczenia. Filmowiec Jorge Andrés Díaz zwrócił uwagę na moc narracji w przemienianiu życia, nawiązując do przypowieści Jezusa. Dzień przed festiwalem uczestnicy wzięli udział w szkoleniu prowadzonym przez wenezuelskiego dziennikarza Juana Eleazara Figallo.
Jury w składzie Luis Rodríguez i Rubén Serrano doceniło wzrost poziomu technicznego i formalnego języka filmowego. Wśród zwycięzców festiwalu znaleźli się:
Najlepszy dramat: „Patadas de ahogado” Jonathana i Sary Viajan – historia Santiago, młodego mężczyzny zmagającego się z presją życia codziennego i lękiem.
Najlepszy teledysk: „Permanecer” – produkcja Kościoła Adwentystów w Chacao, ukazująca siłę trwania w Jezusie.
Najlepszy podcast: „Antídoto” – rozmowa z psychologiem o problemach ze zdrowiem psychicznym młodych ludzi.
Najlepszy dokument: „Las sombras de una sonrisa” – pokazujący niewidzialną walkę osób, które na zewnątrz wydają się szczęśliwe.
Najlepsza animacja: „Ansiedad y paz” – krótki film o 12-letnim chłopcu ze spektrum autyzmu, promujący empatię i współczucie.
Luis Paredes, prezes UVO, podziękował uczestnikom i podkreślił rolę festiwalu w wspieraniu potrzebujących. Lenny Hernández, dyrektor ds. komunikacji UVO i główny organizator, zaznaczył, że w UVOFilms nacisk kładziony jest przede wszystkim na przesłanie, a technika służy jego wzmocnieniu. Dodał, że festiwal stanowi poligon doświadczalny dla przyszłych produkcji Hope Channel Inter-America.
Pod koniec wydarzenia ogłoszono piątą edycję festiwalu w 2026 roku pod hasłem „Drugie przyjście Chrystusa”, podczas której zaprezentowany zostanie pierwszy film fabularny wyprodukowany przez Hope Media Venezuela. Festiwal transmitowano na żywo na kanale UVO w serwisie YouTube, a relacje krajowych mediów pomogły dotrzeć z przesłaniem do szerszej publiczności.
W sobotę 26 lipca 2025 roku ponad 30 tys. członków Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego wzięło udział w masowym marszu ulicami São Paulo, największego miasta w Brazylii, w ramach kampanii „Breaking the Silence” („Przerwij milczenie”) przeciwko przemocy w Internecie.
3 WRZEŚNIA 2025 (NR 1133) [AdventistReview.org |Opr. Daniel Kluska]
Marsz rozpoczął się przed Muzeum Sztuki w São Paulo (MASP) i zakończył przy budynku TV Gazeta. Uczestniczyły w nim rodziny, harcerze, młodzież z inicjatywy Caleb Mission, przedstawicielki Women in Mission oraz liderzy ośmiu administracyjnych jednostek kościoła w stanie São Paulo. Grupa Turma do Nosso Amiguinho, powiązana z popularnym magazynem dla dzieci, przygotowała dodatkowe prezentacje wzdłuż trasy marszu.
Podczas wydarzenia rozdawano materiały edukacyjne, a zastępy Pathfindersów wprowadzały rytm i dynamikę swoim programem. Marsz był transmitowany na żywo przez Jovem Pan News, co zwiększyło jego zasięg i nadało sprawie ogólnokrajowy charakter.
– „Przełamanie milczenia” służy edukacji i zapobieganiu przemocy. To satysfakcjonujące, gdy widzę ludzi z tym samym celem. W przyszłym roku chcemy wrócić i zrobić to jeszcze lepiej – powiedziała Telma Brenha, dyrektor Women’s Ministries w São Paulo.
Podczas marszu swoje świadectwa przedstawili uczestnicy, którzy doświadczyli przemocy w sieci. 12-letnia Isabella Carvalho podkreśliła: – Byłam bardzo smutna z powodu tego, co mi się przydarzyło, więc jestem tu, aby ostrzec innych, że ważne jest zgłaszanie takich przypadków.
Na zakończenie marszu białe balony wypełnione helem wzbiły się w niebo jako symbol pokoju i większej świadomości. Organizatorzy chcieli w ten sposób zachęcić do zgłaszania przypadków przemocy i ochrony przed nią.
Według magazynu Quebrando o Silêncio, ponad 80 procent brazylijskich nastolatków doświadczyło jakiejś formy przemocy w Internecie, a Brazylia należy do krajów z największą liczbą udokumentowanych przestępstw wirtualnych. Od 2002 roku projekt „Przełamując milczenie” działa w ośmiu krajach Ameryki Południowej, a co roku w czwartą sobotę sierpnia koncentruje się na przeciwdziałaniu przemocy wobec dzieci, kobiet i osób starszych.
W Bogocie przedstawiciele Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego wzięli udział w ważnym spotkaniu z członkami Senatu Kolumbii, poświęconym zagadnieniom wolności religijnej w kraju.
1 WRZEŚNIA 2025 (NR 1131) [Adventist.news |Opr. Daniel Kluska]
Wydarzenie to stanowiło część szerszych działań Kościoła na rzecz ochrony praw człowieka oraz zapewnienia swobody wyznania dla wszystkich obywateli.
Podczas rozmów adwentystyczni liderzy podkreślali, że wolność religijna jest fundamentalnym prawem człowieka i kluczowym elementem budowania pokojowego i sprawiedliwego społeczeństwa. Zwracali uwagę na konieczność ochrony praw mniejszości religijnych oraz tworzenia warunków, w których każda osoba może swobodnie praktykować swoją wiarę, bez obaw o dyskryminację.
W spotkaniu uczestniczyli zarówno senatorowie, jak i przedstawiciele różnych organizacji religijnych, co umożliwiło wymianę doświadczeń i refleksji na temat ustawodawstwa dotyczącego wolności religijnej. Delegaci Kościoła Adwentystów dzielili się przykładami ze swojej działalności, wskazując na rolę edukacji i dialogu międzywyznaniowego w promowaniu tolerancji i harmonii społecznej.
Przedstawiciele Kościoła podkreślali, że wolność religijna nie jest tylko kwestią prawną, lecz także moralną i społeczną odpowiedzialnością. Zaznaczyli, że współpraca między władzami państwowymi a społecznościami wyznaniowymi jest niezbędna, aby wszystkie grupy mogły w pełni korzystać ze swoich praw, przyczyniając się jednocześnie do dobra wspólnego.
Spotkanie z Senatem Kolumbii jest kolejnym krokiem w globalnym wysiłku Kościoła Adwentystów na rzecz ochrony wolności religijnej i promowania pokoju między społecznościami wyznaniowymi. Działania te odzwierciedlają zaangażowanie Kościoła w obronę wartości, które są fundamentem demokratycznego społeczeństwa, oraz w budowanie mostów zrozumienia i współpracy zarówno na poziomie lokalnym, jak i międzynarodowym.
Drugi w tym roku Piknik rodzinny „Na zdrowie” w Brennej już za nami. W niedzielę (24.08) od 13:00-17:00 w Brennej Amfiteatrze wystąpili tacy wykonawcy jak: Martyna Pietruszka, Swietłana i Ira Holius, Jacek Bidziński, Wladymir i Nadia Muzyka, Walentyna Latoszyna.
Pomiędzy utworami Halina i Ryszard Jankowscy podzielili się krótkimi przemyśleniami i radami nt. udanego małżeństwa i dobrego wychowywania dzieci.
Pod namiotami można było wykonać bezpłatne profilaktyczne badania, skosztować zdrowe wegetariańskie potrawy, nabyć bezpłatną literaturę o zdrowiu, oraz zapoznać się z pokaźnych rozmiarów posągiem nawiązującym do fascynującego proroctwa z Księgi Daniela.
Pogoda dopisała a zainteresowanie było spore. W 2 godziny po rozpoczęciu zostały rozdane wszystkie kanapki przygotowane na 4 godzinny piknik.
Chwała niech będzie Bogu za jego odczuwalne prowadzenie podczas całego Pikniku.
Adwentystyczna uczelnia w Brazylii, w ramach kampanii „Breaking the Silence” przeciwko przemocy cyfrowej, postanowiła skonfrontować nastolatków z brutalną rzeczywistością Internetu.
28 SIERPNIA 2025 (NR 1130) [Adventist.news |Opr. Daniel Kluska]
Eksperyment przeprowadzony w Petrópolis Adventist College w Rio de Janeiro ukazał głęboki wpływ, jaki obraźliwe komentarze w sieci mogą wywierać na młodzież. Inicjatywa była częścią corocznej kampanii „Breaking the Silence”, mającej na celu zwiększenie świadomości na temat nadużyć i przemocy w Internecie, prowadzonej pod nadzorem Wydziału Ameryki Południowej Kościoła Adwentystów.
W ramach akcji uczniowie w wieku 15–17 lat otrzymali balony wypełnione prawdziwymi komentarzami publikowanymi w mediach społecznościowych. Po przebiciu balonów ukazywały się wiadomości takie jak: „Jeśli umrzesz, nikt za tobą nie będzie tęsknił”.
Moment ten wywołał szok, oburzenie, a niekiedy łzy. Jedna z uczennic, wyraźnie poruszona, przyznała, że sama doświadczyła kiedyś podobnego, bolesnego komentarza. – Musimy uważać na słowa. Nigdy nie wiemy, przez co przechodzi druga osoba i jaki ciężar niesie ze sobą nasza ocena – powiedziała.
Inni uczniowie również zaczęli refleksyjnie analizować powagę takich przesłań. – Nie wiemy, przez co ludzie przechodzą w życiu prywatnym, dlatego wypowiadanie czegoś bez zastanowienia nad konsekwencjami jest nieludzkie – powiedział Emanuelle Kristian Bueno Carvalho. Miguel Nolasco Gimenes dodał, że choć w przeszłości mógł wygłaszać podobne uwagi, teraz świadomie wybiera inną drogę. – Nauczyłem się, że nie można tak mówić; to jest po prostu złe – zaznacza.
Rosnące zagrożenia cyberprzemocy
Przemoc cyfrowa staje się coraz poważniejszym zagrożeniem dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Obraźliwe komentarze, groźby czy nieodpowiednie treści mogą powodować głębokie, często ukryte szkody psychiczne.
Według psycholog klinicznej Andrei de Limy Almeidy Rojas, specjalistki w psychoanalizie, „okres dojrzewania to czas intensywnego kształtowania się tożsamości i poczucia własnej wartości. Obraźliwe komunikaty w mediach społecznościowych mogą wywoływać poczucie niepewności, głęboki smutek, a nawet depresję lub lęki”.
Dane potwierdzają skalę problemu. Według badania TIC Kids Online Brazil z 2023 roku, troje na dziesięcioro dzieci i nastolatków padło ofiarą cyberprzemocy. Z kolei Krajowe Centrum Zgłaszania Cyberprzestępczości odnotowało, że w 2022 roku liczba przestępstw z nienawiści w sieci przekroczyła 74 tysiące. Fiocruz-SP podaje, że od 21,6% do 34,1% młodych ludzi w wieku 13–18 lat zgłosiło myśli samobójcze związane z cyberprzemocą.
Kampania „Breaking the Silence” prowadzona jest jednocześnie w ośmiu krajach nadzorowanych przez Wydział Ameryki Południowej: Argentynie, Boliwii, Brazylii, Chile, Ekwadorze, Paragwaju, Peru i Urugwaju. W tym roku główny nacisk położono na zagrożenia płynące ze świata wirtualnego oraz sposoby ochrony przed przemocą cyfrową.
Nowa książka J.C. Waltona, adwentystycznego naukowca, która niedawno ukazała się nakładem wydawnictwa Andrews University Press, zatytułowana „Sprawiedliwość dla Księgi Rodzaju: Eksploracja naukowa”, podejmuje szeroki zakres zagadnień w debacie na temat kreacjonizmu i ewolucji. Publikacja analizuje kluczowe pytania naukowców dotyczące pochodzenia treści zawartych w pierwszej księdze Biblii.
24 SIERPNIA 2025 (NR 1129) [Adventist.news |Opr. Daniel Kluska]
Książka została podzielona na pięć części, z których każda obejmuje rozdziały poświęcone takim tematom, jak: zderzenie światopoglądów w środowisku naukowym w kwestii pochodzenia świata; kompozycja literacka Księgi Rodzaju; chronologia i historia Ziemi; zagadnienia archeologiczne; oraz ostateczny obraz Boga przedstawiony w Księdze Rodzaju.
J.C. Walton jest emerytowanym profesorem chemii na Uniwersytecie St. Andrews w Szkocji. Uznany naukowiec, autor licznych publikacji, był wielokrotnie nagradzany przez Królewskie Towarzystwo Chemiczne oraz Szkocką Akademię Narodową. Jest również autorem i współautorem setek artykułów naukowych oraz dwóch książek wydanych przez Cambridge University Press.
Przedmowę do „Sprawiedliwości dla Księgi Rodzaju” napisała Andrea Luxton, była rektor Uniwersytetu Andrews. – Walton dąży do zachowania umiaru – pisze Luxton – … jednak wyrównuje szanse, pokazując, że argumenty tych, którzy podważają Księgę Rodzaju, często są same w sobie nielogiczne. Dla osób, które doceniają kluczową rolę Pisma Świętego, a zwłaszcza Księgi Rodzaju, w kształtowaniu swojego światopoglądu, książka ta będzie świeżą i inspirującą lekturą – dodaje.
Zdaniem Ronalda Knotta, dyrektora Andrews University Press, publikacja wpisuje się w serię prac podejmujących zagadnienia związane z wiarą i nauką.
– Jesteśmy dumni, że możemy wydać tak istotną książkę dr. Waltona i cieszymy się, że znajdzie swoje miejsce obok klasycznej publikacji Leonarda Branda „Wiara, rozum i historia Ziemi”, dwutomowych „Opowieści o stworzeniu świata według Księgi Rodzaju” oraz książki „Projekt i katastrofa: 51 naukowców bada dowody w naturze” – podkreśla Knott.
Publikacje Andrews University Press można nabyć w księgarniach Adventist Book Centers, u sprzedawców internetowych oraz bezpośrednio w wydawnictwie podTYM ADRESEM.
Andrews University Press jest głównym wydawnictwem akademickim obsługującym Kościół Adwentystów Dnia Siódmego na całym świecie. Publikacje wydawnictwa są autoryzowane przez radę dyrektorów, której przewodniczy John Wesley Taylor V, rektor Andrews University.
W dniach 17–19 lipca na Wydziale Teologii Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Berrien Springs (Michigan, USA) odbyła się coroczna Adwentystyczna Konferencja nt. Rodziny i Relacji (ACFRP). Spotkanie przebiegało pod hasłem: „Celebrating Creation: Marriage, Family, and the Sabbath” (Świętując Stworzenie: Małżeństwo, Rodzina i Szabat).
* Na zdjęciu głównym Ronnie Nalin, dyrektor Geoscience Research Institute, wygłasza jedno z przemówień podczas konferencji [Zdjęcie: Peter Tumangday]
12 SIERPNIA 2025 (NR 1128) [AdventistReview.org |Opr. Daniel Kluska]
Wydarzenie zostało zorganizowane wspólnie przez Departament ds. Rodziny przy Generalnej Konferencji (GC) Kościoła Adwentystów, Wydział Północnoamerykański (NAD) oraz Uniwersytet Andrewsa.
Konferencja była skierowana do liderów, pastorów, studentów oraz specjalistów pracujących w lokalnych kościołach, diecezjach i innych instytucjach adwentystycznych. Jak podkreśliła Jasmine Fraser, adiunkt w zakresie uczniostwa i edukacji oraz dyrektor programu doktoranckiego w tej dziedzinie, ACFRP to przestrzeń dla „szerokiej gamy badań i dialogu”, mających na celu uzdrawianie i odbudowę rodzin.
Uczestnicy mieli możliwość udziału zarówno stacjonarnie, jak i online, korzystając z wykładów i warsztatów poświęconych strategiom pracy z rodziną – od terapii i doradztwa, po praktyczne rozwiązania dla takiej służby w Kościele. Podczas trzydniowego spotkania odbyło się sześć wykładów plenarnych oraz liczne sesje tematyczne.
Wykłady plenarne i sesje warsztatowe
Jednym z kluczowych prelegentów był Ronny Nalin, dyrektor Instytutu Badań Geonaukowych. W czwartkowy wieczór mówił na temat: „Uniformitaryzm, katastrofizm i Boże działanie w naturze”, pokazując, jak dane geologiczne potwierdzają intencjonalne dzieło stworzenia opisane w Księdze Rodzaju. Kolejnego dnia poprowadził on także sesję plenarną pt. „Wielkie odwrócenie: Jak Bóg tygodnia stworzenia przemienia życie”.
W piątek po południu rozpoczęły się pierwsze sesje warsztatowe, w których psychologowie, profesorowie i pastorzy z całych Stanów Zjednoczonych omawiali zagadnienia takie jak:
religię, sens życia i szczęście jako czynniki odporności studentów (Elaine Oliver, zastępca dyrektora ds. Rodziny GC),
stres post pandemiczny wśród chińskich imigrantów,
lęki rodzinne i przemoc domową,
odpoczynek sobotni i uwielbienie,
przygotowanie do małżeństwa.
Wieczorne nabożeństwo piątkowe otwierające szabat poprowadził Richard Davidson, profesor egzegezy Starego Testamentu na Uniwersytecie Andrews. Jego wystąpienie pt. „Boży zamysł stworzenia dla małżeństwa: heteroseksualny, monogamiczny i trwały” ukazywało biblijne ideały dotyczące relacji międzyludzkich.
Szabat – dzień refleksji i odnowy
W sobotni poranek wykład plenarny wygłosiła Hyveth Williams, dyrektor programu doktoranckiego w służbie kościelnej. W prelekcji pt. „Przywracając to, co złamane” podkreślała piękno stworzenia i dar szabatu, akcentując, że „Szabat nie jest przepisem, ale relacją”. Zwróciła uwagę na potrzebę budowania duchowych więzi w świecie zdominowanym przez rozwody, przemoc i pogoń za sensem życia napędzanym „algorytmami” mediów społecznościowych.
Po południu odbyły się kolejne warsztaty prowadzone m.in. przez wykładowców Andrews:
Ainswortha Josepha, który mówił o pomocy dzieciom zagrożonym z perspektywy biblijnej,
Kristinę Freed, prezentującą „plan dla relacji, które kwitną”.
Willie Oliver, dyrektor Wydziału ds. Rodziny przy GC, poprowadził sesję pt. „Na obraz Boga: zwracając uwagę na to, kim jesteśmy”. Odwołując się do 1Listu do Koryntian 6:9-11 oraz Księgi Kapłańskiej 18:22, mówił o Bożych standardach dotyczących seksualności i małżeństwa. Podkreślał, że Kościół Adwentystów Dnia Siódmego „nie jest przeciwko komukolwiek, lecz opowiada się za tym, co jest w Słowie Bożym”.
Zakończenie konferencji
Ostatni wykład konferencji wygłosiła Jo Ann Davidson, profesor teologii systematycznej. Jej wystąpienie pt. „Bóg jest romantykiem” ukazywało piękno małżeństwa i seksualności jako daru Bożego, wskazując zarówno na biblijne przykłady miłości małżeńskiej, jak i na metaforę Bożej miłości do swojego ludu.
– ACFRP to coś więcej niż konferencja — to wspólnota i rosnąca sieć specjalistów, naukowców i studentów, którzy pasjonują się życiem rodzinnym i wiarą – podkreśliła Jasmine Fraser. – To przestrzeń rozwoju zawodowego, mentoringu, badań oraz praktycznych zastosowań w służbie wśród ludzi. Przestrzeń ta jest otwarta dla wszystkich, którzy pragną realnie zmieniać rodziny i lokalną społeczność.
Pod koniec nabożeństwa podczas konwencji Generation. Youth. Christ. (GYC) Europe, która odbyła się 2 sierpnia 2025 r. w Katowicach, dziesiątki młodych adwentystów z całej Europy podjęło decyzję o wyjeździe na misje. Była to odpowiedź na apel wygłoszony przez Jasona Sligera – misjonarza, który wraz z rodziną pracuje w odległym regionie zachodniej Papui-Nowej Gwinei.
7 SIERPNIA 2025 (NR 1126) [Eud.Adventist.org |Opr. Daniel Kluska]
– Bóg ma pole misyjne, na którym jest zapisane twoje imię – powiedział Sliger do ponad 600 uczestników spotkania, które przebiegało pod hasłem „Do każdego narodu”. – Powiedz Bogu: „Panie, jestem gotów iść. Nie wiem, gdzie to będzie, nie wiem, jak to wszystko się wydarzy, ale jestem gotów zrobić pierwszy krok w tym kierunku”.
Wyjście do ludzi
Po południu setki uczestników GYC podzieliły się na grupy i wyruszyły do centrum Katowic, aby nawiązać kontakt z mieszkańcami. Młodzież rozdawała czasopisma I Like Life oraz Znaki Czasu w czterech lokalizacjach, przeprowadzała ankiety dotyczące wolności religijnej, a także rozdawała bezpłatne książki i fragmenty Pisma Świętego.
Głównym mówcą spotkania był Jason Sliger
Inni śpiewali na deptakach, prowadzili modlitewne spacery i oferowali przechodniom darmowe masaże. Byli też tacy, którzy korzystali z ilustracji oraz dmuchanej makiety przedstawiającej sen z Księgi Daniela 2, aby przyciągnąć i zaangażować słuchaczy. – Wyobraź sobie, że pewnego dnia dowiesz się, iż ktoś swoje pierwsze spotkanie z prawdą biblijną zawdzięcza młodemu człowiekowi, który podszedł i podzielił się z nim przesłaniem wiary i nadziei – mówili organizatorzy. – Nie ma większej radości niż ta!
Żywa ofiara
Podczas porannego przesłania Sliger przypomniał młodym ludziom, że chrześcijanie są posłani na świat jak „owce między wilki”. – To nie jest łatwe zadanie. To wymagające powołanie, ale może być tym, czego Bóg od nas oczekuje – zaznaczył.
Podkreślił też, że przesadne przywiązanie do wygody i bezpieczeństwa osłabiło misyjny zapał, jaki cechował wielu pionierów adwentystycznych. – Dopóki obsesyjnie troszczymy się o własny komfort i bezpieczeństwo, niezdobyci pozostaną niezdobyci – stwierdził.
– Misję adwentystyczną kształtowali młodzi ludzie, którzy wyruszali, nie wiedząc, czy kiedykolwiek wrócą – przypomniał Sliger. – Gdzie jest dziś ta odwaga? Gdzie są ci, którzy mówią: „Wejdę w paszczę lwa, a jeśli Bóg zechce, bym przeżył – dobrze, a jeśli zechce, bym zginął – moje życie jest w Jego rękach. Jestem gotów być żywą ofiarą” – pytał. – Czy jesteś gotów, jeśli zajdzie taka potrzeba, oddać życie, by inni poznali Jezusa? Nie wszyscy zginiecie. Wielu z was będzie żyło długo. Ale niektórzy – być może – tak.
Pilna potrzeba
Misjonarz wyjaśnił, dlaczego konieczne jest ponowne skoncentrowanie się na misji, tak jak czynili to pionierzy Kościoła. – 42% ludności świata – około 3,4 miliarda ludzi – wciąż nie zostało dotkniętych Ewangelią – podkreślił. – Nie możemy tak dalej funkcjonować. Musi się coś zmienić w naszym myśleniu.
Mówca zaapelował, by porzucić pokusę biernego oczekiwania na powrót Jezusa, podczas gdy każdego dnia wielu ludzi umiera, nie słysząc Dobrej Nowiny. – Czas działania jest teraz – zaznaczył.
– Mam 45 lat – wyznał Sliger. – Chciałbym być na waszym miejscu – młodym człowiekiem pod koniec nastoletnich lat lub na początku dwudziestki – i usłyszeć to przesłanie. Dowiedziałem się o istnieniu nieosiągniętych grup dopiero w połowie moich lat 30. Gdy ta informacja do mnie dotarła, byłem naprawdę smutny. A dopiero po czterdziestce mogłem wyjechać na pole misyjne… Chciałbym być na początku mojego życia i oddać jego najlepsze lata na służbę mojemu Mistrzowi.
Wezwanie do aktywnej misji
Na tym tle Sliger wezwał młodzież do poważnego rozważenia wyjazdu misyjnego tam, gdzie Bóg ich powoła. – To nie jest zwykłe zaproszenie. Nie odpowiadajcie tylko dlatego, że inni odpowiadają. To poważne wezwanie – mówił podczas apelu.
Podkreślił, że spotykał się już z sytuacją, gdy ludzie wychodzili do apelu, a potem wracali do dawnego życia. – Nie igra się z Bogiem w ten sposób – przestrzegał. – Ale jeśli naprawdę jesteście poważni i gotowi zrobić następny krok – nie wiedząc, dokąd was zaprowadzi i co będzie oznaczał – powiedzcie: „Panie, chcę być misjonarzem gdziekolwiek na świecie”.
– Ilu z was jest gotowych powiedzieć: „Panie, pójdę i będę Ci służyć jako misjonarz. Wykorzystam swój zawód tutaj i będę go wykonywać w innym kraju, gdzie Jezus nie jest znany, a ja będę światłem w świeckim środowisku pracy. Panie, powołałeś mnie do misji – pokaż mi, kiedy, gdzie i jak najlepiej Ci służyć”?
Generation. Youth. Christ.(GYC) to niezależna inicjatywa wspierająca, niepowiązana organizacyjnie z Kościołem Adwentystów Dnia Siódmego.
