Już 11 kwietnia 2026 roku w Międzynarodowym Centrum Kongresowym w Katowicach odbędzie się finał inicjatywy Adventurer Bible Experience (ABE) oraz Pathfinder Bible Experience (PBE) Wydziału Transeuropejskiego Kościoła Adwentystów.
9 KWIETNIA 2026 (NR 1209) [Daniel Kluska]
To właśnie tam spotkają się drużyny, które przez wiele miesięcy studiowały wyznaczone fragmenty Pisma Świętego, przygotowując się do najważniejszego etapu tegorocznych zmagań. W 2026 roku uczestnicy PBE opracowują Księgę Izajasza, rozdziały 1–33, natomiast w ABE materiał obejmuje Księgę Izajasza, rozdziały 6–19. Organizatorzy informują, że finał odbędzie się w obiekcie położonym przy placu Sławika i Antalla 1 w Katowicach.
Za katowickim finałem stoi idea, która od lat inspiruje dzieci i młodzież do głębokiego poznawania Biblii. Pathfinder Bible Experience to oficjalny program studium Biblii wywodzący się z Wydziału Północnoamerykańskiego Kościoła Adwentystów, przyjęty przez Wydział Transeuropejski w 2019 roku. Jest skierowany do uczestników w wieku 10–15 lat i realizowany w drużynach Pathfinder w formie drużynowego, quizowego studium Słowa Bożego. Z kolei Adventurer Bible Experience zostało uruchomione podczas Camporee – spotkania wszystkich drużyn – w Wielkiej Brytanii w 2018 roku i opiera się na podobnej formule, ale zostało dostosowane do młodszych uczestników.
Oglądaj transmisję na żywo!
8.55 | Adventurer Bible Experience (ABE)
13.00 | Pathfinder Bible Experience (PBE)
Polskim przystankiem na drodze do finału był krajowy etap ABE i PBE, który odbył się 8 marca 2026 roku w Gdańsku. Do rywalizacji stanęło 18 zespołów z różnych stron Polski. Więcej pisaliśmy o tym TUTAJ
W kategorii ABE najlepszą punktację zdobyły Mądre Sowy z Podkowy ze zboru w Podkowie Leśnej, a pierwsze miejsce zajęły także Szybowce ze zborów w Skoczowie i Katowicach. W kategorii PBE najwyższy wynik osiągnęła drużyna Brain Words ze zborów międzynarodowych w Poznaniu i Gdyni, a pierwsze miejsce zdobyły również Pray Station z Łodzi oraz Gryfstangi ze Szczecina i Wrocławia.
Drugie miejsce zajęły w ABE drużyny Mustangi z Wrocławia oraz W lesie z Mszczonowa, a w PBE zespoły Święci Nieogarnięci z Podkowy Leśnej i Mszczonowa oraz Gryfy ze Szczecina. Łącznie aż dziewięć drużyn uplasowało się na trzecim miejscu, co dobrze pokazuje, jak wysoki i wyrównany był poziom tegorocznych zmagań.
ABE i PBE to jednak coś więcej niż konkurs wiedzy. To wspólna droga dzieci i młodzieży przez tekst biblijny, nauka systematyczności, współpracy i duchowego zaangażowania. Finał w Katowicach będzie więc nie tylko podsumowaniem miesięcy przygotowań, ale także świętem młodych ludzi, którzy chcą budować swoją wiarę na Słowie Bożym.
Lek. Ewa Masłowska-Tarasiuk, adwentystyczna lekarka rodzinna ze Szczytna, znalazła się w gronie pierwszych laureatek nagrody „Złote Róże Szczytna” — nowego wyróżnienia przyznawanego kobietom szczególnie zasłużonym dla miasta i jego mieszkańców.
1 KWIETNIA 2026 (NR 1206) [Daniel Kluska]
Nagroda została wręczona podczas tegorocznego Festiwalu Kobiet w Szczytnie. Jak podkreślili organizatorzy, wyróżnienie trafia do kobiet, które swoją pasją, zaangażowaniem i codzienną pracą mają realny, pozytywny wpływ na lokalną społeczność.
Ewa Masłowska-Tarasiuk od wielu lat służy mieszkańcom Szczytna jako lekarz rodzinny. Została doceniona nie tylko za profesjonalizm i wieloletnią pracę medyczną, ale także za życzliwość, troskę o pacjentów oraz promowanie zdrowego stylu życia i profilaktyki. W uzasadnieniu podkreślono, że dla wielu osób jest kimś więcej niż lekarzem — jest osobą, która potrafi wysłuchać, wesprzeć i dodać otuchy.
To wyróżnienie jest pięknym świadectwem tego, że chrześcijańska postawa służby drugiemu człowiekowi znajduje wyraz w codziennej, wiernej pracy. Jako społeczność Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego cieszymy się, że osoby związane z naszym Kościołem są rozpoznawane i doceniane za swoje zaangażowanie, kompetencje i serce okazywane innym.
Nagroda „Złote Róże Szczytna” została przyznana po raz pierwszy. Obok Ewy Masłowskiej-Tarasiuk wyróżniono także dr Danutę Bukowiecką oraz Natalię Pławską — kobiety reprezentujące różne dziedziny życia społecznego, sportu i kultury.
Serdecznie gratulujemy Ewie Masłowskiej-Tarasiuk tego cennego wyróżnienia i dziękujemy za jej służbę, która łączy profesjonalizm z empatią oraz troską o drugiego człowieka.
„Wyobraź sobie lekcję biblijną, podczas której pielęgnuje się przyjaźń każdego ucznia z Jezusem — poprzez niezliczone okazje do zbliżenia się do Niego oraz poprzez pogłębiającą się, ugruntowaną znajomość Pisma Świętego — tak aby uczniowie mogli podjąć wyzwanie wywierania wiecznego wpływu na nasz świat. To jest nasze marzenie dotyczące nauczania Biblii w szkołach adwentystycznych” — Adventist Education Australia.
31 MARCA 2026 (NR 1205) [Jonatan Ostrowski]
To marzenie realizuje się w Polsce, w chrześcijańskim przedszkolu i szkole podstawowej KOMPAS. Choć jesteśmy niewielką instytucją o ograniczonych zasobach, od dawna dostrzegaliśmy potrzebę wprowadzenia takiego programu nauczania. Z roku na rok marzenie to i związana z nim potrzeba powracały, jednak przy tak ograniczonych możliwościach nie dało się zrobić więcej — aż do sierpnia 2025 roku.
Jesteśmy wdzięczni, że możemy być częścią globalnego Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Odkryliśmy, że podobny program został już opracowany i był stosowany na całym świecie przez instytucje bardziej rozwinięte od naszej. Adventist Education Australia, wspierająca rozwój ponad 50 szkół w Australii, stworzyła program o nazwie Encounter (czyli „Spotkanie”). Jest on przeznaczony dla dzieci od czwartego roku życia aż do ukończenia szkoły średniej. Aby uzyskać dostęp do materiałów, musieliśmy przejść szkolenie. Główna trenerka, Lanelle Cobbin, jasno zaznaczyła, że szkolenie musi odbyć się osobiście i nie może zostać przeprowadzone online.
Po raz kolejny Bóg pobłogosławił nas także pod względem finansowym. Adventist Education Australia pokryła część kosztów związanych z przyjazdem trenerów, Unia Polska dołożyła się do kosztów szkolenia, a my podzieliliśmy koszty przelotu z chińską szkołą, która miała zostać przeszkolona podczas tej samej podróży. Dzięki temu zapłaciliśmy naprawdę niewiele.
Po ukończeniu szkolenia zrozumieliśmy, dlaczego musiało ono odbywać się osobiście. Nie chodzi tylko o dokumenty, materiały i zasoby — chodzi o coś znacznie więcej. Jak napisała Ellen White: „Nauczanie Biblii powinno obejmować nasze najświeższe myśli, najlepsze metody i najbardziej gorliwe wysiłki” — Education, 1913, s. 186.
Lanelle dała nam przedsmak tego, jak może to wyglądać w praktyce. Śmialiśmy się. Płakaliśmy. Słuchaliśmy znanych historii tak, jakbyśmy słyszeli je po raz pierwszy, z niecierpliwością czekając na dalszy ciąg. Była dla nas ogromnym błogosławieństwem.
W tym roku szkolnym zaczęliśmy wdrażać ten program w ograniczonym zakresie, ale już widzimy jego owoce. Nauczyciele, którzy mogą z niego korzystać, dostrzegają, jak cennym jest narzędziem, a dzieci i młodzież czerpią radość z tego doświadczenia. Dowody skuteczności programu widać w całej naszej szkole — od drzwi i tablic, przez dekoracje w salach lekcyjnych, aż po szkolne przedstawienia.
Dr George Knight, emerytowany profesor historii Kościoła na Uniwersytecie Andrews, tak komentuje program Encounter:
„Trzydzieści lat temu, w książce Myths in Adventism (Mity w adwentyzmie), podkreśliłem różnicę między programem biblijnym nauczanym jako zbiór wiedzy (teologia) a programem biblijnym nauczanym jako osobista relacja z Jezusem (religia). Moim podstawowym przekonaniem było to, że teologia nie jest celem samym w sobie, lecz środkiem prowadzącym do doświadczenia religijnego. Tak więc, chociaż teologia jest ważna, nie stanowi celu edukacji religijnej. Bardzo łatwo jest jednak stworzyć program oparty na teologii i wiedzy poznawczej, pomijając to, co naprawdę istotne, choć znacznie trudniejsze — holistyczne relacje, nieodłącznie związane z religią. Ten pionierski program biblijny jest tym, czego Kościół potrzebował od dziesięcioleci. Jest relacyjny, holistyczny i kompleksowy, a jednocześnie teologicznie poprawny i biblijnie wnikliwy. Geniusz tego podejścia polega na tym, że podkreślacie osobiste relacje i wyzwanie związane z rozwojem duchowym, a jednocześnie wprowadzacie uczniów w znaczące studium Biblii i odkrywanie wiedzy, obok fundamentalnego zrozumienia doktryny chrześcijańskiej i adwentystycznej. Modlę się, aby wasz przełomowy program nauczania, gdy zostanie w pełni opracowany, znalazł swoje miejsce nie tylko w Wydziale Południowego Pacyfiku Kościoła Adwentystów, lecz w całym Kościele na świecie. Wasza praca nad programem nauczania jest znacznie lepsza od wszystkiego, co dotychczas widziałem”.
W ten sposób Kompas dołączył jako kolejna szkoła i kolejny kraj do rosnącej listy miejsc, w których program ten został wdrożony. Należą do nich m.in. Australia, Stany Zjednoczone, Indonezja, Tajlandia, Chiny, Niemcy, Austria, Szwajcaria, Rumunia, Węgry, Wielka Brytania i Liban. Program jest wykorzystywany w krajach muzułmańskich, ateistycznych, protestanckich, prawosławnych, katolickich, buddyjskich i animistycznych.
Niech Pan błogosławi nauczaniu i życiu Jego Słowem w każdym narodzie, plemieniu, języku i ludzie — także w naszej małej szkole w Polsce.
„Twoje słowo jest pochodnią dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce”.Psalm 119,105
Myśl tygodnia. Potrzeby dzieci, w Bożych rękach .
Jak chmura Bożej obecności nad Izraelem, ta dekoracja wskazuje na Boże cechy miłości i troski
Opis szatana przy podłodze, aby pamietać kto jest pokonany.
Opis cech Boga wisi przy samym suficie, aby wznosić swój wzrok ku górze.
Cechy idealnych zajęć biblijnych
Ćwiczenie z pomocami.
Dyrektor Agata Rubak i trenerka Lanelle Cobbin
Zespół, który brał udział w szkoleniu.
Scena z programu przygotowanego na koniec roku, zainspirowana programem Encounter.
8 marca był dniem pełnym emocji, radości i biblijnych wyzwań. W Gdańsku, w kościele Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, spotkały się drużyny z różnych stron Polski, aby wziąć udział w krajowym etapie Pathfinder Bible Experience (PBE) oraz Adventurer Bible Experience (ABE).
16 MARCA 2026 (NR 1201) [Natalia Skrzypczak]
Już od samego rana dało się poczuć atmosferę wielkiej przygody. Uczestnicy przyjechali z różnych miast, z głowami pełnymi wersetów i sercami gotowymi na biblijne wyzwanie. W tym roku zadanie było szczególnie wymagające — wszystkie zespoły przygotowywały się z Księgi Izajasza, która nie należy do najłatwiejszych ksiąg. Tym większy podziw budzi wytrwałość młodych uczestników.
Do rywalizacji stanęło 18 zespołów. Każdy z nich pokazał ogromne zaangażowanie, wiedzę i ducha współpracy. Po serii pytań, chwilach napięcia i radosnych okrzykach, poznaliśmy wyniki.
Pierwsze miejsce – 5 zespołów
ABE:
Mądre Sowy z Podkowy (zbór Podkowa Leśna) – najlepsza punktacja
Szybowce (zbory w Skoczowie i Katowicach)
PBE:
Brain Words (zbory międzynarodowe w Poznaniu i Gdyni) – najlepsza punktacja
Pray Station (Łódź – zbór międzynarodowy)
Gryfstangi (Szczecin i Wrocław)
Drugie miejsce – 4 zespoły
ABE:
Mustangi (zbór Wrocław)
W lesie (zbór w Mszczonowie)
PBE:
Święci Nieogarnięci (zbory Podkowa Leśna i Mszczonów)
Gryfy (Szczecin)
Trzecie miejsce – 9 zespołów
ABE:
Strażnicy Światła (Warszawa – zbór międzynarodowy)
Prędka Grabierz (Leksandrowa, Skoczów, Rzeszów)
Szybki Łup (Leksandrowa, Skoczów, Rzeszów)
PBE:
#jeszczeniewiemcowiem (chorągiew Południowa)
Biblijni podróżnicy (Leksandrowa)
Mądre Izajaszki (zbór Mszczonów)
Wild Coments (Łódź – zbór międzynarodowy)
Flash (Poznań – zbór międzynarodowy)
GPS (Gdynia – zbór międzynarodowy)
Choć konkurs dobiegł końca, przygoda wcale się nie kończy. Już 11 kwietnia wszystkie zespoły spotkają się ponownie — tym razem w Katowice na Etapie Wydziałowym, gdzie zmierzą się z drużynami z ponad 10 krajów. Zapowiada się kolejne niezwykłe spotkanie pełne pasji do Biblii i międzynarodowej przyjaźni.
Serdecznie gratulujemy wszystkim zespołom, trenerom i rodzicom. Wasza wytrwałość, wspólna praca i miłość do Słowa Bożego są prawdziwą inspiracją.
A przed nami kolejny etap tej pięknej biblijnej przygody!
W najnowszym materiale opublikowanym w tygodniku „Newsweek” ukazał się obszerny artykuł poświęcony mieszkańcom Lublina pochodzącym z Zimbabwe, ich codziennym doświadczeniom, wyzwaniom i relacjom z lokalną społecznością. W tekście znalazło się także odniesienie do zboru, parafii, Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Lublinie, którego członkiem jest Bonginkosi Khumalo — jeden z bohaterów reportażu. Artykuł pokazuje, że wspólnota wiary może być miejscem akceptacji, wsparcia i budowania mostów między ludźmi różnych kultur.
5 MARCA 2026 (NR 1197) [Daniel Kluska]
Autorka reportażu zwraca uwagę na historię 28-letniego Bonginkosiego, studenta pielęgniarstwa i członka lubelskiej parafii adwentystycznej. W tekście przywołano jego szczere słowa o trudnych doświadczeniach związanych z uprzedzeniami i rasistowskimi komentarzami. – Kiedy jestem zmęczony, chce mi się krzyczeć. Ale w jakim języku? Polskiego się uczę. Po angielsku dogadam się z nielicznymi – mówi Bonginkosi Khumalo. Mimo tych trudności podkreśla jednak, że z czasem coraz bardziej odnajduje się w życiu w Lublinie, rozwija swoje pasje i buduje relacje.
Ważnym elementem artykułu jest również obecność Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Lublinie jako przestrzeni otwartości i wspólnoty. Reportaż przypomina, że Bonginkosi jest jednym z około 50 członków miejscowej parafii pochodzących z Zimbabwe. Na ścianie sali, w której spotyka się zbór, widnieje wymowne hasło: „Bóg przyjmuje każdego człowieka”, a obok można przeczytać także słowa: „Miłość jest cierpliwa”. Te krótkie zdania dobrze oddają ducha chrześcijańskiej gościnności i równości, który powinien cechować każdą wspólnotę wierzących.
W artykule wypowiada się także pastor Taras Semeniuk, duszpasterz zboru w Lublinie. Zwraca uwagę, że uprzedzenia wobec imigrantów często wynikają z niewiedzy i braku osobistego kontaktu. Jak zaznacza, „unikamy wskazywania obywatelstwa czy koloru skóry członków naszej wspólnoty pochodzących z Zimbabwe”, podkreślając, że najważniejsze jest dostrzeganie w drugim człowieku brata i siostry w Chrystusie. Pastor Semeniuk mówi również o naturalnej obecności anglojęzycznej grupy w życiu zboru, o ich zaangażowaniu, radości i serdeczności, które ubogacają całą wspólnotę.
To, że ogólnopolski tygodnik zauważył tę historię, jest cennym świadectwem tego, że Kościół może być miejscem realnej integracji, wzajemnego szacunku i nadziei. Reportaż „Newsweeka” nie idealizuje rzeczywistości, ale pokazuje, że mimo trudnych doświadczeń możliwe jest budowanie relacji opartych na życzliwości i zrozumieniu. Dla nas wszystkich to także ważne przypomnienie, że ewangelia najpełniej przemawia wtedy, gdy staje się widoczna w codziennym życiu wspólnoty — w otwartości, służbie i przyjęciu drugiego człowieka „takiego jak my”.
Premiera „Wielkiego Boju” to zaproszenie do rozmowy o tym, skąd bierze się zło, dlaczego cierpienie w ogóle istnieje i czy w tym wszystkim można jeszcze znaleźć sens. To historia o wielkim konflikcie dobra i zła – ale opowiedziana tak, aby z perspektywy historii skłonić do myślenia i znalezienia przestrzeni na poszukiwanie nadziei. W ramach premiery zobaczymy pierwszy odcinek serii a potem do rozmowy z twórcami projektu.
„Nie pozwól, Stwórco, byśmy zapomnieli. Nie pozwól, byśmy ponownie uwikłali się w stworzenie jakiejś kolejnej machiny śmierci” – powiedział w modlitwie pastor Piotr Bylina, sekretarz Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w RP, podczas obchodów kolejnego Międzynarodowego Dnia Pamięci o Ofiarach Holokaustu.
28 STYCZNIA 2026 (NR 1186) [AAI |Olgierd Danielewicz | Fot. Andrzej Siciński]
Jak co roku 27 stycznia Fundacja Shalom zorganizowała w Warszawie, pod Pomnikiem Bohaterów Getta, uroczyste obchody Międzynarodowego Dnia Pamięci o Ofiarach Holokaustu. Tego dnia w 1945 roku został wyzwolony niemiecki nazistowski obóz Auschwitz-Birkenau.
Pod pomnikiem zgromadzili się przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, ambasad, organizacji międzynarodowych i społecznych oraz różnych środowisk. Nie zabrakło też przedstawicieli Kościołów i innych związków wyznaniowych.
Wydarzenie to każdorazowo stanowi okazję do wysłuchania istotnych przemówień, poruszających pieśni w wykonaniu aktorów lokalnego Teatru Żydowskiego i modlitw, ale przede wszystkim do wewnętrznych refleksji każdego z uczestników tej uroczystości.
Pastor Bylina zwrócił się do Boga następującymi słowami:
Stwórco, i ja ośmielam się wznieść głos do Ciebie. Gromadzimy się tutaj dzisiaj, by nie zapomnieć przeszłości. Nie zapomnieć o wydarzeniach, które nie mają nic wspólnego z Twoim panowaniem; które rodzą w naszych sercach ból, gniew, lęk; które zostały osądzone przez ludzi i będą osądzone przez Ciebie. Stwórco, prosimy, by ta pamięć pomogła nam – ludziom skłonnym do zła – nie wchodzić na ścieżki zła w naszych domach, w naszych rodzinach, w naszych społecznościach. Prosimy, byś Ty pomógł nam zachować człowieczeństwo wszędzie tam, gdzie sprawujemy mandat panowania, jako ojcowie, jako matki, jako przywódcy świeccy czy religijni. Nie pozwól, Stwórco, byśmy zapomnieli. Nie pozwól, byśmy ponownie uwikłali się w stworzenie jakiejś kolejnej machiny śmierci. Prochem jesteśmy. Okaż nam łaskę. Naucz żyć w miłości. Naucz żyć zgodnie z Twoim Słowem. Naucz chodzić Twoimi drogami. Naucz przebaczać. Naucz szanować. Naucz pomagać. I daj wytrwać w miłości aż do dnia, kiedy odnowisz wszystko. Czekamy na Ciebie. Dziękujemy za Twoje obietnice. I dziękujemy za nadzieję. Amen.
Sekretarz Kościoła adwentystów pierwszy raz uczestniczył w takiej uroczystości. Po niej podzielił się następującą refleksją:
„Osobiście wolę pamiętać o dokonaniach Boga – stworzeniu i zbawieniu. Pamiętać o najmroczniejszych chwilach z własnego życia czy historii ludzkości – niechętnie. A jednak ta pamięć, jakkolwiek bolesna, potęguje we mnie przekonanie, że Słowo Boże trafnie ocenia słabość moralnej kondycji człowieka, ukazując krzyż Chrystusa i odnowienie wszystkiego jako jedyną prawdziwą drogę do szczęścia rodziny ludzkiej. Mimo to wierzę, że warto być wśród ludzi, którzy mierzą się z ciężarem takich wspomnień, choćby po to, by im przypomnieć, że jest jednak Bóg na niebie”.
Wśród tegorocznych przemówień szczególnie wzruszające było wystąpienie Davida Szurmieja, prezesa Zarządu Fundacji Shalom. Zwrócił uwagę na to, by mówiąc o Zagładzie nie patrzeć tylko na liczby pomordowanych, ale widzieć za tymi liczbami imiona, gesty, spojrzenia konkretnych ludzi, z których każdy był całym wszechświatem dla kogoś ze swych bliskich. Ich strata „to przerwana ciągłość kultury, zerwane dialogi, nienapisane książki, nienamalowane obrazy, niewychowane pokolenia uczniów”. Polska przed Holokaustem choć wielokulturowa „była jedną całością – pełną obecności języków, modlitw, dźwięków, sporów, książek, muzyki i myśli”. Żydzi byli jej integralną częścią, współtworzyli jej miasta, naukę, sztukę, humor i codzienność. Zagłada „wyrwała z Polski całe światy (…) przyszłych nauczycieli, lekarzy, poetów, rodziców”.
Szurmiej odniósł się też do współczesności, mówiąc o życiu w burzliwych czasach, kiedy język nienawiści znów wraca do debaty publicznej. „Dlatego przywódcy powinni wybierać dialog zamiast eskalacji, współpracę zamiast wrogości i brać pełną odpowiedzialność za konsekwencje swoich decyzji”. Powiedział też, byśmy przestali nieustannie powtarzać frazę o wyciąganiu lekcji z historii, a w końcu to zrobili – żeby nie było powodów do ustanawiania kolejnych dni pamięci o kolejnych ofiarach. „By dzieci mogły marzyć, dorastać i kształtować świat bez strachu, że ktoś kiedyś uzna ich istnienie za niewygodne”.
Wystąpienie Davida Szurmieja szczególnie wzruszyło drugiego przedstawiciela Kościoła adwentystów pastora Andrzeja Sicińskiego, dyrektora Sekretariatu Spraw Publicznych i Wolności Religijnej przy Zarządzie Kościoła.
„Urodziłem się i wychowałem w Łodzi, mieście nazywanym kiedyś miastem czterech kultur: polskiej, żydowskiej, niemieckiej i rosyjskiej. Łodzianie tych czterech narodowości wspólnie tworzyli od XIX wieku wielkość tego miasta. Kilka lat mieszkałem w samym centrum dawnego getta, drugiego co do wielkości po warszawskim; w samym środku tak zwanego zaginionego kwartału, gdzie zginęły nie tylko całe ulice kamienic i ich żydowscy mieszkańcy. Od kiedy o tym wiem i to zrozumiałem, wspominanie tej straty zawsze jest dla mnie niezwykle dojmujące. To taki wielki żal, że tych ludzi, ich języka, kultury i potencjału nie ma już pośród nas” – powiedział pastor Siciński.
W niedzielę 18 stycznia, w Domu Zborowym Parafii Ewangelickiej w Drogomyślu, miał miejsce koncert dla Neli Tarasiuk. Koncert poprowadził pastor Dariusz Lazar a wystąpili na scenie: Paweł Gaś & Kazimierz Waliczek, Chór Towarzystwa Śpiewaczego „LUTNIA” ze Strumienia, Zespół Dziecięcy „Ziarenka” ze Skoczowa, Schola z Parafii Katolickiej św. Małgorzaty w Dębowcu, Krzysztof Durlof oraz Zespół „Sela” ze Skoczowa. Podczas koncertu zebrano ponad 11 tyś. zł. W całości ta kwota została przekazana rodzicom Neli na jej rehabilitację. Podziękowania dla organizatorów, wykonawców, prowadzącego i uczestnikom tego pięknego koncerty. Chwała niech Będzie Bogu, że porusza serca na rzecz czynienia dobra drugiemu człowiekowi.
W łódzkim klubie Wytwórnia odbył się niezwykły koncert charytatywny, wpisujący się w obchody 34. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Po raz kolejny współorganizatorem koncertu był także Kościół Adwentystów Dnia Siódmego.
15 STYCZNIA 2026 (NR 1181) [Daniel Kluska | Fot.Jarosław Klimkiewicz]
W sobotnie popołudnie, 10 stycznia, publiczność miała szansę wysłuchać najbardziej rozpoznawalnych utworów z repertuaru muzyki filmowej, musicalowej i gospel, wykonanych przez czołowych artystów polskiej sceny — wszystko z myślą o wsparciu zdrowia i życia dzieci oraz osób starszych.
Współorganizatorem koncertu jest Tomasz Karauda, lekarz pulmonolog z Łodzi, znany z codziennej pracy z pacjentami oraz szerokiego zaangażowania społecznego. Jak podkreśla, charytatywne koncerty organizowane przez Kościół Adwentystów Dnia Siódmego w ramach Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy mają długą i bogatą historię. Pierwsze dwie edycje odbyły się już w latach 90. w Teatrze Wielkim w Łodzi, z udziałem Jerzego Owsiaka oraz takich artystów jak Krzysztof Krawczyk i Zbigniew Wodecki. Po latach przerwy inicjatywa została wznowiona i stopniowo rozwijała się wraz z rosnącym zainteresowaniem publiczności — od pierwszych edycji organizowanych w zborze w Łodzi-Widzewie i w Szkole Muzycznej przy ul. Sosnowej, przez kolejne odsłony w Teatrze Nowym, aż po klub Wytwórnia, gdzie koncert odbywa się od pięciu lat. Ostatnia edycja zgromadziła blisko 800 widzów na sali, a dzięki transmisji telewizyjnej dotarła łącznie do około 60 tysięcy odbiorców.
Koncert otworzył Marek Rakowski, pastor i przewodniczący Diecezji Wschodniej Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Polsce, który – przedstawiony jako duchowy opiekun wydarzenia – podkreślił sens wspólnego działania Kościoła i środowiska medycznego. Zwrócił uwagę, że tak jak lekarze troszczą się o zdrowie ciała, tak wspólnoty wiary starają się nieść wsparcie duchowe, a oba te wymiary spotykają się w idei WOŚP. Przypomniał również wieloletnie zaangażowanie adwentystów w łódzkie finały Orkiestry – sięgające początków inicjatywy – oraz fakt, że tegoroczny koncert jest szczególnym zwieńczeniem 130-lecia adwentyzmu w Łodzi. Nawiązując do słów klasycznej piosenki o „ludziach dobrej woli”, pastor Rakowski wyraził wdzięczność publiczności za obecność i gotowość wspierania najmłodszych, życząc wszystkim uczestnikom dobrego, poruszającego wieczoru.
Przegląd muzycznych klimatów
Podczas koncertu zabrzmiało szerokie spectrum stylów muzycznych — od ponadczasowych klasyków światowych standardów po poruszające wykonania utworów z musicali oraz utworów gospel. Publiczność mogła usłyszeć m.in. znane melodie, kultowe tematy filmowe oraz artystyczne aranżacje, które zachęcały do wspólnego odbioru muzyki na najwyższym poziomie.
Wykonawcy, którzy zachwycili łódzką publiczność
Scena Wytwórni tętniła życiem dzięki różnorodności wykonawców — od profesjonalnych instrumentalistów, przez zespoły wokalne, po solistów o znakomitych głosach: Big Band Akademii Muzycznej w Łodzi, Chór Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, zespół FEEL, Monika Urlik, Marcin Jajkiewicz, Łukasz Karauda, Amatorska Grupa Teatralna „Cogito”.
Koncert poprowadzili konferansjerzy Kinga Baryga i Tomasz Karauda, dbając o płynność programu i dobrą atmosferę wieczoru.
Sztuka i dobroczynność
Choć muzyka była centralnym elementem wydarzenia, jego fundamentem był cel charytatywny. Udział w koncercie był bezpłatny, a zamiast biletów organizatorzy prosili o wsparcie poprzez wrzucanie datków do puszek WOŚP. Wszystkie zebrane środki zostały przekazane na rzecz działań Fundacji Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy, która corocznie wspiera polskie szpitale i inicjatywy zdrowotne.
Dr Karauda zwraca uwagę, że ideą tych wydarzeń jest wychodzenie do ludzi — podobnie jak czynił to Chrystus, który nie czekał, aż ktoś do Niego przyjdzie, lecz sam szukał człowieka tam, gdzie on jest. Koncerty mają łączyć wysoki poziom artystyczny z autentycznym przesłaniem dobra i wrażliwości, „przytulając” uczestników atmosferą życzliwości, dobrym słowem oraz blokiem teatralno-muzycznym, który skłania do refleksji nad życiem i rolą Boga w codzienności. Choć — jak przyznaje — droga ta bywa doświadczeniem niezwykle wymagającym pod względem organizacyjnym, przynosi realne owoce. Osoby, które dzięki tym wydarzeniom nawiązały bliższy kontakt z Kościołem, dziś uczestniczą w Wieczorach Wyciszenia, nabożeństwach, przygotowują się do chrztu, a niektórzy z nich zdecydowali się ten krok już podjąć.
Organizacja i współpraca
Realizacja koncertu była możliwa dzięki współpracy wielu instytucji i organizacji. Wśród partnerów wydarzenia znaleźli się: Urząd Miasta Łodzi, Łódzkie Centrum Wydarzeń, Fundacja Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy, Zbór Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego Łódź-Górna oraz lokalni partnerzy i sponsorzy.
Dzięki tak szerokiemu wsparciu koncert nie tylko dostarczył muzycznych wrażeń, lecz także realnie przyczynił się do pomocy tym, którzy najbardziej tego potrzebują.
W Telewizji Polskiej (TVP3 Łódź) pojawiła się relacja wideo z wystawy „Historia piśmiennictwa i Biblii”, pokazana w lokalnych wydaniach Łódzkich Wiadomości Dnia. Reportaż zabiera widzów na krótką wizytę po ekspozycji a w materiale możemy usłyszeń także Grzegorza Korczyca, pastora Kościoła Adwentystów.
12 STYCZNIA 2026 (NR 1179) [Daniel Kluska]
3500 lat historii
Do Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego zawitała unikalna ekspozycja poświęcona historii powstania oraz przekładów Pisma Świętego. Wystawa stanowi fascynującą podróż przez 3500 lat dziejów tekstów biblijnych, ukazując ewolucję zapisu – od kamiennych tabliczek po współczesne wydania drukowane.
Ponad 200 unikalnych eksponatów
Odwiedzający mogą zobaczyć ponad 200 różnorodnych eksponatów, wśród których znajdują się pergaminy, ręcznie zapisywane karty oraz reprinty pierwszych wydań Biblii w sześciu językach. Ekspozycja szczegółowo przybliża proces kształtowania się tekstu biblijnego, który w tradycji staro-izraelskiej zapisywany był wyłącznie przy użyciu spółgłosek – bez samogłosek, jako jeden ciąg liter.
Od mozolnej pracy kopisty po rewolucję druku
Wystawa ukazuje ogrom pracy związanej z powielaniem Pisma Świętego przed wynalezieniem druku:
Ręczne przepisywanie – stworzenie jednej Biblii zajmowało kopiście około trzech lat intensywnej, niezwykle precyzyjnej pracy. Każdy egzemplarz był skrupulatnie kontrolowany: drugi kopista sprawdzał poprawność zapisu każdej litery.
Przełom technologiczny – ekspozycja prezentuje również działanie dawnej prasy drukarskiej. Dzięki zastosowaniu ruchomych czcionek i prasy jedna karta mogła powstać w ciągu kilku minut, co stanowiło rewolucyjny postęp wobec wieloletniej pracy ręcznej.
Biblia jako fundament języków
Twórcy wystawy podkreślają kulturotwórczą rolę Biblii, przedstawiając ją jako fundament wielu współczesnych języków narodowych. Szczególnym przykładem jest działalność Marcina Lutra, którego przekład Biblii na język niemiecki – oparty na łacińskim tekście Erazma z Rotterdamu – przyczynił się do ujednolicenia rozdrobnionych dialektów i stał się impulsem do upowszechnienia wspólnego języka wśród szerokich kręgów społeczeństwa.
Choć ekspozycja koncentruje się na aspektach historycznych i technicznych, dla wielu zwiedzających stanowi również okazję do refleksji nad tym, jak rozwój technologii zapisu wpłynął na dostępność wiedzy i kultury w Europie.
