Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 12 [23.06]

BABILON I ARMAGEDON

„A na czole jej wypisane było imię o tajemniczym
znaczeniu: Wielki Babilon, matka wszetecznic i obrzydliwości ziemi” (Ap 17,5).

Przeczytaj: Ap 14,8; 16,19; Iz 52,9; Ap 18,1-10; 16,12-16;1 Krl 18,1-40; 1 Kor 15,1-2.

Apokalipsa Jana jest pełna symboli i wyrażeń zaczerpniętych wprost ze Starego Testamentu. Na przykład nazwa Babilon występuje sześciokrotnie w Apokalipsie Jana. Nie chodzi tu jednak o starożytne królestwo Nebukadnesara, które przeminęło setki lat wcześniej. Jan posługuje się metaforycznie pochodzącymi ze Starego Testamentu obrazami w celu wyrażenia współczesnej prawdy. W tym przypadku dawny Babilon jako potężna moc polityczno-religijna uciskająca lud Boży przedstawia potęgi polityczne i religijne czyniące to samo w czasie końca. Czytaj dalej Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 12 [23.06]

Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 11 [16.06]

PIECZĘĆ BOŻA CZY ZNAMIĘ BESTII?

„Wielkie i dziwne są dzieła twoje, Panie, Boże Wszechmogący; sprawiedliwe są drogi twoje, Królu narodów” (Ap 15,3).

Przeczytaj: Rdz 17,9-11; Wj 31,13.17; Ap 13,17; Ef 1,13-14; Hbr 4,9-10.

Pieśń Mojżesza i Baranka zaczyna się słowami zacytowanymi w tekście pamięciowym lekcji tego tygodnia. Jest ona śpiewana przez stojących nad szklistym morzem w niebie, tych, którzy „odnieśli zwycięstwo nad zwierzęciem i jego posągiem, i nad liczbą imienia jego” (Ap 15,2). Jak zatem możemy się znaleźć wśród nich? Czytaj dalej Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 11 [16.06]

Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 10 [9.06]

STANY ZJEDNOCZONE I BABILON

„W owym czasie powstanie Michał, wielki książę , który jest orędownikiem synów twojego ludu, a nastanie czas takiego ucisku, jakiego nigdy nie było, odkąd istnieją narody, aż do owego czasu. W owym to czasie wybawiony będzie twój lud, każdy, kto jest wpisany do księgi żywota” (Dn 12,1).

Przeczytaj: Ap 13,1-12; 14,9-11; 16,2; 19,20; 20,4; Jr 51,6-7.53.57; Ap 18,1-4.

W ubiegłym tygodniu przyjrzeliśmy się między innymi fałszywej trójcy złożonej z szatana (smoka) i dwóch ziemskich potęg, które wspólnie będą prześladować lud Boży. Jedna z tych potęg, bestia z morza (zob. Ap 13,1-10), została opisana jako połączenie pantery, niedźwiedzia i lwa (zob. Ap 13,2), co jest obrazem zaczerpniętym wprost z Dn 7,4-6. W lekcji szóstej zauważyliśmy, że w 7. rozdziale Księgi Daniela po Babilonii (lwie), Medii-Persji (niedźwiedziu) i Grecji (panterze) powstała ostatnia ziemska potęga — Rzym. Zaczął się on jako pogański Rzym, a następnie zmienił się w Rzym papieski — mały róg z Dn 7,7-8.19-21.23-25, który wyrósł wprost na głowie czwartej bestii. Czytaj dalej Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 10 [9.06]

Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 9 [2.06]

ZWIEDZENIA W CZASIE KOŃCA

„I zrzucony został ogromny smok, wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, który zwodzi cały świat; zrzucony został na ziemię , zrzuceni też zostali z nim jego aniołowie” (Ap 12,9).

Przeczytaj: Ap 2,13.24; 2 Kor 11,13-15; Ps 146,4; Rdz 1,1-2,3; Ap 13,1-17.

Jeszcze przed usunięciem z nieba szatan posługiwał się zwiedzeniem, działając wśród aniołów. „Opuściwszy swoje miejsce tuż obok Boga, Lucyfer poszedł siać niezadowolenie wśród aniołów. Pracując skrycie i przez pewien czas ukrywając swe rzeczywiste zamiary pod pozorem szacunku dla Boga, usiłował wywołać niezadowolenie z praw, jakim podlegały niebiańskie istoty, twierdząc, że nakładały one na nie pewne ograniczenia” ( Ellen G. White, Wielki bój, Warszawa 2017, wyd. XVIII, s. 306.) Czytaj dalej Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 9 [2.06]

Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 8 [26.05]

WIELBIENIE STWÓRCY

„I widziałem innego anioła, lecącego przez środek nieba, który miał ewangelię wieczną, aby ją zwiastować mieszkańcom ziemi i wszystkim narodom, i plemionom, i językom, i ludom” (Ap 14,6).

Przeczytaj: Ap 14,6-7; Mt 24,14; Ga 3,22; Łk 23,32-43; Rdz 22,12; Ap 14,8-12.

Jako adwentyści dnia siódmego uznajemy biblijną koncepcję teraźniejszej prawdy (zob. 2 P 1,12 BG). Jest to pogląd, iż Bóg objawia prawdę ludzkości stosownie do potrzeb, udzielając coraz więcej światła z upływem wieków. Pierwsza obietnica dotycząca ewangelii w Rdz 3,15 uświadomiła naszym upadłym prarodzicom, że ich nadzieją będzie potomek kobiety. Obietnica dana Abrahamowi, iż od niego „wywodzić się będzie wielki i potężny naród, i przez niego będą błogosławione wszystkie narody ziemi” (Rdz 18,18), jest  pełniejszym objawieniem ewangelicznej obietnicy. Przyjście Jezusa, który oświadczył, że „Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz aby służyć i oddać swe życie na okup za wielu” (Mk 10,45), jest oczywiście jeszcze pełniejszym objawieniem ewangelicznej prawdy. Czytaj dalej Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 8 [26.05]