Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 4 [28.04]

ZBAWIENIE I CZAS KOŃCA

„Na tym polega miłość , że nie myśmy umiłowali Boga, lecz że On nas umiłował i posłał Syna swego jako ubłaganie za grzechy nasze” (1 J 4,10).

Przeczytaj: 14,9; So 3,17; J 1,1-3; Rz 8,38-39; Ps 91,15-16; Ap 14,6-7; Ef 1,4-5

Jedna z najbardziej fascynujących i najważniejszych różnic między chrześcijaństwem a religiami niechrześcijańskimi polega na tym, że gdy religie te podkreślają to, czego nauczali ich założyciele, to jednocześnie nie mają one dużo do powiedzenia w kwestii tego, co owi założyciele zrobili dla ludzi. Jest tak dlatego, że nic z tego, co założyciele tych religii mogli zrobić dla swoich zwolenników, nie mogło ich zbawić. Jedyne, co mogli zrobić, to uczyć ludzi, jak mają zbawić się sami.

W przeciwieństwie do tego chrześcijanie nie tylko głoszą to, czego Jezus nauczał, ale także opowiadają o tym, co On uczynił, bo to, co On uczynił, jest dla nas jedynym środkiem, dzięki któremu możemy być zbawieni. Czytaj dalej Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 4 [28.04]

Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 3 [21.04]

JEZUS I APOKALIPSA JANA

„Zwycięzcy pozwolę zasiąść ze mną na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem wraz z Ojcem moim na jego tronie” (Ap 3,21).

Przeczytaj: 1 Kor 10,1-11; Ap 12,1-17; 19,11-15;Ef 1,20; Ap 11,19; 1,10-18

Nawet pobieżna lektura Nowego Testamentu pozwala dostrzec tę ważną prawdę, iż Nowy Testament bezpośrednio łączy się ze Starym Testamentem. Raz po raz ewangelie i listy apostolskie odwołują się do wydarzeń starotestamentowych lub bezpośrednio i pośrednio cytują Stary Testament. Zwracając uwagę na siebie i swoją misję, jakże często Jezus mówił, że Pismo Święte musi się wypełnić (zob. Mt 26,54.56; Mk 14,49; J 13,18; 17,12).

To samo można powiedzieć o Apokalipsie Jana. Nie sposób zrozumieć Apokalipsy Jana w oderwaniu od Starego Testamentu, a zwłaszcza Księgi Daniela. Dlatego też  często studiujemy obie te księgi jednocześnie.

Niezwykle istotnym aspektem  starotestamentowych wzmianek występujących w Apokalipsie Jana jest to, że wraz z pozostałą treścią tej nowotestamentowej księgi wydają one świadectwo o Jezusie. Apokalipsa Jana to objawienie Jezusa — objawienie tego, kim On jest, co uczynił dla swego ludu i co uczyni dla nas w czasie końca.  Z tego powodu wszelkie wnikliwe spojrzenia na wydarzenia czasów końca muszą być kierowane wprost na Jezusa, dokładnie tak jak czyni to Apokalipsa  Jana. Przyjrzyjmy się więc Jezusowi w Apokalipsie Jana.

Zapoznaj się z materiałem wideo do tego tematu:

Materiał został opracowany na podstawi kwartalnika Lekcje biblijne 02/2018
Teksty (o ile nie zaznaczono) zostały zaczerpnięte z przekładu Biblii Warszawskiej

Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 2 [14.04]]

KSIĘGA DANIELA I CZAS KOŃCA

„Potem odezwał się król i rzekł do Daniela: Zaprawdę wasz Bóg jest Bogiem bogów i Panem królów. On objawia tajemnice; gdyż ty mogłeś odsłonić tę tajemnicę ” (Dn 2,47).

Przeczytaj: Łk 16,10; Dn 1,1-3,6; Ap 13,11-15; Dn 3,13-18; J 3,7; Dn 4,1-34; 6,1-29.

Pan miał wielkie plany dla starożytnego Izraela: — „A wy będziecie mi królestwem kapłańskim i narodem świętym” (Wj 19,6). Ten święty naród (królewskie kapłaństwo) miał świadczyć w świecie o Panu, głosząc, że Jahwe jest jedynym Bogiem (zob. Iz 43,10.12). Niestety, naród izraelski nie dorósł do świętego powołania, jakie otrzymał od Boga. W końcu resztka Izraelitów została uprowadzona do niewoli babilońskiej.

Ciekawe jest to, że Bóg nadal posługiwał się pojedynczymi Judejczykami jako swoimi świadkami, choć doświadczyli oni tragedii i znaleźli się w niewoli. Mówiąc innymi słowy, w pewnym stopniu Bóg dokonał przez Daniela i jego trzech towarzyszy tego, czego nie mógł dokonać przez cały lud Izraela i Judy. W tym sensie ci poszczególni ludzie byli przykładem tego, czym mógłby i powinien się stać cały naród izraelski. Czytaj dalej Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 2 [14.04]]

Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 1

WSZECHŚWIATOWY BÓJ

„I zawrzał smok gniewem na niewiastę , i odszedł, aby podjąć walkę z resztą jej potomstwa, które strzeże przykazań Bożych i trwa przy świadectwie o Jezusie” (Ap 12,17).

Przeczytaj: Ez 28,1-2.11-17; Rdz 3,1-7; Ap 12,1-17; Rz 8,31-39; Ap 14,12.

Wszechświatowy bój między dobrem a złem, nazywany też wielkim bojem, jest biblijnym światopoglądem. Ów kosmiczny konflikt stanowi podłoże, na którym rozgrywa się dramat naszego świata, a nawet całego wszechświata. Grzech, cierpienie, śmierć, powstanie i upadek państw, głoszenie ewangelii, wydarzenia czasów końca — wszystko to występuje w kontekście tego wszechświatowego boju.

Przyjrzyjmy się kilku ważnym miejscom, w jakich toczył się wielki bój rozpoczęty w tajemniczy sposób w sercu doskonałej istoty, Lucyfera, który przeniósł swój bunt na ziemię, doprowadzając do upadku inne doskonałe istoty – Adama i Ewę. Na tych dwóch przełomowych wydarzeniach – upadku Lucyfera, a następnie upadku naszych prarodziców — opiera się cały wielki bój toczący się od tamtej pory. Każdy z nas uczestniczy w tym wszechświatowym dramacie. Czytaj dalej Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Przygotowanie na czas końca odc. 1

Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Szafarstwo odc. 14

REZULTATY SZAFARSTWA

„Prowadźcie wśród pogan życie nienaganne, aby ci, którzy was obmawiają jako złoczyńców, przypatrując się bliżej dobrym uczynkom, wysławiali Boga w dzień nawiedzenia” (1 P 2,12)

Przeczytaj: 2 Tm 3,1-9; Ez 14,14; Flp 4,4-13; Prz 3,5; 1 P 2,11-12; Mt 7,23; 25,21.

Jako szafarze powinniśmy żyć jak świadkowie Boga, któremu służymy, co oznacza, że powinniśmy wywierać istotny i dobry wpływ na ludzi wokół nas. Zatem nasze życie nie powinno być prowadzone w izolacji od otaczającego nas świata. Mamy przywilej ukazywać lepszy sposób życia tym ludziom, którzy nie wiedzą tego, co zostało nam objawione.

Szafarstwo to zarządzanie środkami w powiązaniu z Bożym powołaniem do pobożnego życia. Bóg daje nam umiejętność życia w sposób inny od tego, jak żyje większość ludzi (zob. 2 Kor 6,17). Dlatego też kieruje do nas te słowa:  – „Chrystusa Pana poświęcajcie w sercach waszych, zawsze gotowi do obrony przed każdym, domagającym się od was wytłumaczenia się z nadziei waszej, lecz czyńcie to z łagodnością i szacunkiem” (1 P 3,15-16). Czytaj dalej Z DOBRYM SŁOWEM W NOWY TYDZIEŃ – Szafarstwo odc. 14